„Ty, który wchodzisz, żegnaj się z nadzieją."

Mistrz i Małgorzata - powieść Michaiła Bułhakowa. Wydana w wersji ocenzurowanej w latach 1966-1967, a w wersji prawie pełnej w roku 1973. Fabułę stanowią losy tytułowych bohaterów, mieszkających w Moskwie lat 30. XX w., a także wpleciona w narrację powieść historyczna (powieść w powieści) o Poncjuszu Piłacie w wielowątkowym powiązaniu z wizytą Szatana w ateistycznym Związku Radzieckim.

Autor: nieznany, zebrane przez Josepha Bédiera Tłumaczenie: Tadeusz Boy-Żeleński Epoka: Średniowiecze Okładka: The End of The Song Edmund Leighton, "The End of The Song", 1902 W domenie publicznej Tekst utworu pochodzi z serwisu wolnelektury.pl https://wolnelektury.pl/api/books/dzieje-tristana-i-izoldy/ Udostępniony tekst znajduje się w Domenie Publicznej

Jedna z najważniejszych powieści XX wieku, nieustannie aktualna. Najsłynniejsza dystopia literatury, przetłumaczona na ponad 65 języków, sprzedana w ponad 30 milionach egzemplarzy. Złowroga wizja świata, w którym nie ma osobistej wolności, kłamstwa zastępują prawdę, a niepoprawna politycznie myśl jest najsurowiej karaną zbrodnią. „Rok 1984", cierń w boku komunizmu oraz innych totalitaryzmów, to lustro, w którym i dziś mogą się przejrzeć fanatyczni naprawiacze ludzkości.

„Leci czarownic dziarski chór, żółte rżyska - zielony siew - pan czarny siedzi na szczycie..."

„Takiej miłości każdy młodzian czeka, tak być kochana chce każda dziewczyna; czemuż w najświętszym z popędów człowieka tkwi tak straszliwego cierpienia przyczyna?"

Dramat Alberta Camusa "Kaligula" to przejmujące studium samotności władzy i ludzkiej niemocy. Jego główny bohater, cesarz rzymski Kaligula, czyni zło i sieje wokół siebie spustoszenie. O ile jednak jego mająca posmak prowokacji demonstracja siły wobec swoich poddanych, ludzi od niego zależnych, osiąga zamierzone efekty, o tyle jego bluźnierstwa wobec bogów pozostają bez odpowiedzi; tym samym nie udaje mu się udowodnić ich istnienia. Ostatecznie Kaligula, zastanawiając się, ile zniosą ludzie, zanim zbuntują się i zabiją tyrana, znajduje odpowiedź - własną śmierć. (Zielona Sowa, 2004) Dramat jest wzięty z pliku pdf pobranego za strony https://thephilosopher.net/ i przetłumaczony z angielskiego. Okładka pochodzi z tego pliku . Ów lektura pierwotnie nie była podzielona na sceny , ale stwierdziłam że lepiej będzie dla czytelnika aby między scenami robić przerwy , aby głowa odpoczęła.

Co zrobisz, gdy po pościgu z bronią wylądujesz na cmentarzu z prawnikiem, a w bagażniku będzie leżeć naga policjantka? Oczywiście, twoim ratunkiem będzie szpital, gdzie zamiast leczyć siebie, pójdziesz leczyć innych. W cieniu Petersburga, gdzie system nie toleruje zagrożeń, Valentin Sokolov, sarkastyczny prawnik staje naprzeciw Thomasa Wetzela, niepoprawnego psychiatry o umyśle tak pokręconym, że sam Freud mógłby się zainteresować. Ich konfrontacja to nie tylko starcie intelektów, ale także walka o przetrwanie i prawdę. Gdy ich maski zaczynają pękać, granice między rzeczywistością a manipulacją stają się rozmyte. Wiedza o ludzkim umyśle staje się bronią, a mafia, rodzinne tajemnice i absurdy współczesnej władzy splatają się w mroczną sieć intryg. Czy uda im się przetrwać, zanim demony przebrane w czarny humor zerwą maski, odsłaniając tożsamość pozbawioną moralności? To thriller noir, zmuszający do zastanowienia się, czym naprawdę jest człowiek. To zderzenie postsowieckiej mentalności z indywidualizmem zachodu, mieszanka, którą powinno się opodatkować. Opowiadanie polecane dla dorosłych.

❝Groteski i Arabeski❞ to zbiór wierszy i opowiadań mistrza horroru i poezji razem wziętych - Edgara Allana Poe. Ściśle związane ze śmiercią i miłością, te mroczne, a zarazem oprawione w piękne i szczegółowe opisy wydarzeń i emocji z nimi związanych historie, mimo że liczą przeszło półtora wieku, do dziś wzbudzają taki sam, jak i nie większy podziw i uczucia, co w czasie, kiedy zostały wydane. Choć zbiór o takiej samej nazwie (Tales of the Grotesque and Arabesque) Poe wydał w 1840 roku w dwóch tomach, zawierających razem dwadzieścia sześć utworów, to jeszcze przez dziewięć lat życia wciąż tworzył, przez co powstały takie dzieła jak: Lenora, Kruk, Annabel Lee, czy Zabójstwo przy rue Morgue. Nie jest to więc polska wersja wydanego w Stanach Zjednoczonych zbioru opowiadań, a wciąż tworzony przeze mnie zbiór jego całej twórczości, a przynajmniej tych utworów, których tłumaczenie udało mi się znaleźć. 『••✎••』 Niniejsze utwory są w domenie publicznej - można je wykorzystywać, publikować, udostępniać oraz rozpowszechniać.

Fiodor Dostojewski, pisarz rosyjski, ur. 30 X 1821w Moskwie, zm. 28 I 1881 w Petersburgu. Ukończył Wojskową Szkołę Inżynieryjną w Petersburgu w 1843 r. Wcześnie jednak porzucił pracę w wy- uczonym zawodzie i od 1844 r. całkowicie poświęcił się literaturze. W roku 1846 wydał pierwszą powieść Biedni ludzie (wyd. poL 1928), przyjętą entuzjastycznie przez krytykę.Twórczość F. Dostojewskiego podzielić można na dwa okresy: lata czterdzieste,do czasu zesłania na 10-letnią .katorgę za działalność opozycyjną, oraz etap twórczości dojrzałej w latach sześćdziesiątych - siedemdziesiątych. Młodzieńcze utwory Dostojewskiego zdradzają w nim kontynuatora M.Gogola. W tym okresie powstało wiele nowel i opowiadań, z których na szczególną uwagę zasługują Białe noce (1848, wyd. poL 1902). Ale prawdziwe dzieła jego życia powstały później. Należą do nich: Zbrodnia i kara (1866, wyd. poi. 1887 - 88), Gracz (1866, wyd. poL 1922), Idiota (1868 - 69, wyd. poi. 1909), Biesy (1871 - 72, wyd. poi. 1908), Bracia Karamazow (1879 - 80, wyd. poL 1913). Dostojewski jak nikt przed nim ukazał moralną nędzę ludzką nie degradując równocześnie wartości człowieka. Myśl przewodnią swej twórczości zawarł w zdaniu: „Najnędzniejszy i ostatni człowiek jest jeszcze człowiekiem i nazywa się twoim bratem". Przepisuję tłumaczenie Władysława Broniewskiego oraz Gabriela Karskiego. To nie jest moje i nie mam żadnej zgody na to :'(