„Leci czarownic dziarski chór, żółte rżyska - zielony siew - pan czarny siedzi na szczycie..."

„Takiej miłości każdy młodzian czeka, tak być kochana chce każda dziewczyna; czemuż w najświętszym z popędów człowieka tkwi tak straszliwego cierpienia przyczyna?"

Dramat Alberta Camusa "Kaligula" to przejmujące studium samotności władzy i ludzkiej niemocy. Jego główny bohater, cesarz rzymski Kaligula, czyni zło i sieje wokół siebie spustoszenie. O ile jednak jego mająca posmak prowokacji demonstracja siły wobec swoich poddanych, ludzi od niego zależnych, osiąga zamierzone efekty, o tyle jego bluźnierstwa wobec bogów pozostają bez odpowiedzi; tym samym nie udaje mu się udowodnić ich istnienia. Ostatecznie Kaligula, zastanawiając się, ile zniosą ludzie, zanim zbuntują się i zabiją tyrana, znajduje odpowiedź - własną śmierć. (Zielona Sowa, 2004) Dramat jest wzięty z pliku pdf pobranego za strony https://thephilosopher.net/ i przetłumaczony z angielskiego. Okładka pochodzi z tego pliku . Ów lektura pierwotnie nie była podzielona na sceny , ale stwierdziłam że lepiej będzie dla czytelnika aby między scenami robić przerwy , aby głowa odpoczęła.

Co zrobisz, gdy po pościgu z bronią wylądujesz na cmentarzu z prawnikiem, a w bagażniku będzie leżeć naga policjantka? Oczywiście, twoim ratunkiem będzie szpital, gdzie zamiast leczyć siebie, pójdziesz leczyć innych. W cieniu Petersburga, gdzie system nie toleruje zagrożeń, Valentin Sokolov, sarkastyczny prawnik staje naprzeciw Thomasa Wetzela, niepoprawnego psychiatry o umyśle tak pokręconym, że sam Freud mógłby się zainteresować. Ich konfrontacja to nie tylko starcie intelektów, ale także walka o przetrwanie i prawdę. Gdy ich maski zaczynają pękać, granice między rzeczywistością a manipulacją stają się rozmyte. Wiedza o ludzkim umyśle staje się bronią, a mafia, rodzinne tajemnice i absurdy współczesnej władzy splatają się w mroczną sieć intryg. Czy uda im się przetrwać, zanim demony przebrane w czarny humor zerwą maski, odsłaniając tożsamość pozbawioną moralności? To thriller noir, zmuszający do zastanowienia się, czym naprawdę jest człowiek. To zderzenie postsowieckiej mentalności z indywidualizmem zachodu, mieszanka, którą powinno się opodatkować. Opowiadanie polecane dla dorosłych.

❝Groteski i Arabeski❞ to zbiór wierszy i opowiadań mistrza horroru i poezji razem wziętych - Edgara Allana Poe. Ściśle związane ze śmiercią i miłością, te mroczne, a zarazem oprawione w piękne i szczegółowe opisy wydarzeń i emocji z nimi związanych historie, mimo że liczą przeszło półtora wieku, do dziś wzbudzają taki sam, jak i nie większy podziw i uczucia, co w czasie, kiedy zostały wydane. Choć zbiór o takiej samej nazwie (Tales of the Grotesque and Arabesque) Poe wydał w 1840 roku w dwóch tomach, zawierających razem dwadzieścia sześć utworów, to jeszcze przez dziewięć lat życia wciąż tworzył, przez co powstały takie dzieła jak: Lenora, Kruk, Annabel Lee, czy Zabójstwo przy rue Morgue. Nie jest to więc polska wersja wydanego w Stanach Zjednoczonych zbioru opowiadań, a wciąż tworzony przeze mnie zbiór jego całej twórczości, a przynajmniej tych utworów, których tłumaczenie udało mi się znaleźć. 『••✎••』 Niniejsze utwory są w domenie publicznej - można je wykorzystywać, publikować, udostępniać oraz rozpowszechniać.

Fiodor Dostojewski, pisarz rosyjski, ur. 30 X 1821w Moskwie, zm. 28 I 1881 w Petersburgu. Ukończył Wojskową Szkołę Inżynieryjną w Petersburgu w 1843 r. Wcześnie jednak porzucił pracę w wy- uczonym zawodzie i od 1844 r. całkowicie poświęcił się literaturze. W roku 1846 wydał pierwszą powieść Biedni ludzie (wyd. poL 1928), przyjętą entuzjastycznie przez krytykę.Twórczość F. Dostojewskiego podzielić można na dwa okresy: lata czterdzieste,do czasu zesłania na 10-letnią .katorgę za działalność opozycyjną, oraz etap twórczości dojrzałej w latach sześćdziesiątych - siedemdziesiątych. Młodzieńcze utwory Dostojewskiego zdradzają w nim kontynuatora M.Gogola. W tym okresie powstało wiele nowel i opowiadań, z których na szczególną uwagę zasługują Białe noce (1848, wyd. poL 1902). Ale prawdziwe dzieła jego życia powstały później. Należą do nich: Zbrodnia i kara (1866, wyd. poi. 1887 - 88), Gracz (1866, wyd. poL 1922), Idiota (1868 - 69, wyd. poi. 1909), Biesy (1871 - 72, wyd. poi. 1908), Bracia Karamazow (1879 - 80, wyd. poL 1913). Dostojewski jak nikt przed nim ukazał moralną nędzę ludzką nie degradując równocześnie wartości człowieka. Myśl przewodnią swej twórczości zawarł w zdaniu: „Najnędzniejszy i ostatni człowiek jest jeszcze człowiekiem i nazywa się twoim bratem". Przepisuję tłumaczenie Władysława Broniewskiego oraz Gabriela Karskiego. To nie jest moje i nie mam żadnej zgody na to :'(

„Ja, Dziecko Szczęścia, Słonecznego Łona, Na złotym tronie słońca posadzona, Z złotych promieni misternie spleciona, Lśni na mych włosach słoneczna korona" wiersz cesarzowej Elżbiety Bawarskiej * Elżbieta Amalia Eugenia von Wittelsbach - cesarzowa Austrii i królowa Węgier. Znana również jako Sissi - tak od najmłodszych lat nazywali ją przyjaciele i rodzina. Życie na wiedeńskim dworze, problemy ze zdrowiem, despotyczna matka Franciszka Józefa i wiele tragicznych wydarzeń w jej życiu były dla niej wielkimi przeciwnościami, z którymi musiała borykać się codziennie. Ta opowieść jest oparta na faktach historycznych. Do tej historii wykorzystałam zdjęcia i obrazy z internetu. Za okładkę opowieści posłużył mi obraz autorstwa Franza Xavera Winterhaltera. * ~ drugie wyróżnienie pod względem głosów czytelników w kategorii historycznej w pierwszej edycji konkursu „Skrzydlate słowa" 2017 (organizator: LaylaWheldon) ❤ ~ laureat konkursu „Diamentowe książki" 2017 (organizator: Maybe_Me_Baby) ❤ ~ pierwsze miejsce w konkursie #Seventeeners2018 (organizator: JulyTheSeventeen) ❤ * Miejsca w kategorii historycznej: #9 ~ 09.02.2018 #7 ~ 12.02.2018 #6 ~ 22.02.2018 #4 ~ 23.02.2018 #3 ~ 24.02.2018 * Pierwsza historia o Sissi na wattpad.com

Bohaterem powieści jest trzydziestoletni początkujący literat Józio Kowalski, który niespodziewanie nawiedzony zostaje przez swojego byłego nauczyciela, profesora Pimkę i cofnięty do swej starej klasy gimnazjalnej. Czas teraźniejszy znajduje się nagle w czasie przeszłym i staje się czasem realnym bohatera. Lektura dla szkół ponadgimnazjalnych

Boska Komedia to dzieło życia włoskiego poety Dante Alighieriego, którym chciał zapewnić nieśmiertelność, oddać hołd swojej zmarłej ukochanej Beatrycze oraz ostrzec lud średniowieczny przed konsekwencjami grzesznego życia. Poemat tryptyk - składający się z trzech ksiąg - Piekła, Czyśćca i Raju, po których wędruje alter ego autora, oprowadzane przez Wergiliusza, św. Bernarda z Clairvaux oraz ukochaną Beatrycze. Alighieri nie tylko jako bohater, ale i jako narrator krytykuje zaświaty, będące alegorią życia doczesnego. W całym utworze wyraźnie widać fascynację cyframi, zwłaszcza 3, będącą symbolem Trójcy Świętej. Księga pierwsza, Piekło, charakteryzuje się drastycznymi opisami wydarzeń i właśnie dzięki niej mówi się o dantejskich scenach. 『 • • ✎ • • 』 ᴘᴜʙʟɪᴋᴀᴄᴊᴀ ᴡ ᴛᴏᴋᴜ! ᴢᴏꜱᴛᴀᴌᴏ 𝟓𝟑 ᴄᴢᴇ̨ꜱ́ᴄɪ. 『 • • ✎ • • 』 Książka zawiera wszystkie trzy księgi (tj. Piekło; Czyściec; Raj). Niniejszy utwór jest w domenie publicznej - można go wykorzystywać, publikować, udostępniać oraz rozpowszechniać.

"Jam jest posąg człowieka na posągu świata".