"Öylece öldürecek misin?" dedi en sadık adamı Musa. Sesi, bu gergin sessizliğin içinde bir kırılma noktası gibi yankılandı. Savaş'ın en sadık adamıydı o; fırtınanın ortasında bile geri adım atmayan tek kişi. Savaş."Öldürmeyip ne yapacağım Musa?" diye kükredi. Sesi deponun boş duvarlarında çarparak çoğaldı. "O bana ihanet etti! Sırtımdan vurdu beni!" İki adım geride duran Musa, soğukkanlılığını korumaya çalışarak bir adım daha geriledi. "Ben sadece pişman olma diye söyledim abi," dedi fısıltıdan hallice bir sesle. Savaş hışımla arkasını döndü. Bir ağız dolusu küfür savururken elindeki silahı havaya savurdu. "Neden pişman olacağım lan? Bana ihanet eden bir kadın için mi?!" diye bağırdı. Sesi kontrolünü tamamen kaybettiğinin kanıtıydı. Öfkesi, içindeki o derin hayal kırıklığını örtmeye yetmiyordu. Musa, elindeki Efnan'ın çantasını karıştırırken bulduğu küçük, siyah-beyaz kağıt parçasına son kez baktı. Parmakları titriyordu ama geri dönüşü olmayan o yolu kapatmak zorundaydı. Savaş tekrar Efnan'a dönüp silahı doğrulttuğu sırada Musa, o kağıdı Savaş'ın görebileceği şekilde havaya kaldırdı. "Abi..." dedi Musa, sesi bu kez titriyordu. "O hamile." Sadakat bir yalandı. İhanet ise tek gerçek.

⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir avcı ve av hikayesi değil.. Bir avcının, av olmak pahasına başka bir avcıyı avlamasının hikayesi. Bir adamın ellerine düşen bir kadın... O adamın ellerine düşmek için her şeyi yapan bir kadın... Takıntı mı aşk mı? Turuncudan nefret eden bir kadının gökkuşağının ikinci katmanına hapsolma hikâyesi... Turuncudan nefret eden bir kadını, gökkuşağının ikinci katmanına hapseden bir adamın hikayesi... Kadın o katmana girebilmek için ölümü bile göze almıştı. • Gerçek kişi ve kurumlarla alakâsı yoktur. Tamamiyle hâyâl ürünüdür! Yetişkin okurlara uygun, psikolojik öğeler barındıran, romantik bir kurgudur.

"Kıran kırana savaşacağız." "En çok seven, kaybedecek." hikayede tasvip edilmeyen davranışlar, gerçek olmayan tamamiyle hayal ürünü olan kişiler, kurum ve kuruluşlar söz konusudur: +18 yetişkin içerik barındır, uyarıldınız. ©️belysianra, 2024 TÜM TELİF HAKLARI SAKLIDIR!

O gece, kuru soğuğun bedenimi yaktığı o anda terk etti çocukluğum bedenimi. Cıvıl cıvıl renkleri olan o küçük kız öldü, gecenin karanlığına boyanan kadın doğdu küllerinden. Ve dudaklarımdan tek bir mırıltı döküldü benim bile kulağıma ilişmeyen: "Affet sevdiğim. İnci çiçeğinin dallarını kırdılar..." Beni yazanın elleri taştan, kalemi katrandı. Bahtıma düşen iki tutam ah'da beni yakmıştı. Bir mucize olmamış, bir ihtimal doğmamış ve bir ışık yanmamıştı geceden. Bahtımın karasına derman bulunamadı. Olmadı. Kalem tutan eller bana acımadı. 🖤 İnci Çiçeği kitabının şarkısı: Gülşen-Emrin Olur Yayınlanma tarihi: 15/08/2024 Yukarıdaki sahne kitabın alıntısıdır. Eğer sizler de bu macerada benimle olmak istiyorsanız satırlarda buluşalım🦋

"Kimse bir fahişenin kalbini merak etmezdi. Ama benim kalbim hâlâ atıyordu... kan revan içinde." Inès Suàrez, 21 yaşında. İtalya'da, hayatta kalmaktan başka hiçbir seçeneği olmayan bir İspanyol. Napoli'nin en karanlık yeraltı gece kulüplerinden birinde bedenini satarak yaşıyor. Ama o sadece bir fahişe değil. Çocukluğu elinden alınmış, hayalleri kirletilmiş bir hayalet gibi sürüklendiği hayatın içinde kayıp bir kadın. Kendi geçmişinin gölgesinde, onu kirleten adamlardan biri olan dayısının hâkimiyetinde nefes almaya çalışırken... bir gün, geçmişinden gelen bir isim her şeyi altüst eder: Michelangelo Romano. Inès, ilk kez bir adamın onun için atan kalbine tanıklık edecek. Michelangelo Romano, 32 yaşında. Uluslararası düzeyde tanınan, ancak hiçbir devletin resmen varlığını kabul etmediği bir silah tüccarı. İtalyan yeraltı dünyasında yalnızca gücüyle değil, zekâsı ve acımasızlığıyla da hükmeden bir adam. Adı fısıldandığında, Napoli susar. İkisi de cehennemle yoğrulmuş iki bedende geçmişin izlerini taşırken, Michelangelo ilk kez hissettiği duygulara sadık kalacak. Aşka. Inèz her seferinde geçmişinden kaçmaya çalışsa da artık bir umudu kalmamıştır. Kimseye, hiçbir şeye. Ama onları bir araya getiren şey tesadüf değil, kanla yazılmış bir kaderdir.

Bir intikam Hikayesi!! ( Ağır dram içeren mafya kurgusudur !!) KİTABIN İÇİNDE YETİŞKİN İÇERİK, ŞİDDET, KÜFÜR, CİNSELLİK İÇEREN SAHNELER VAR. YAZILAN HER ŞEY TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. ETKİLENECEKLER VE YETİŞKİN OLMAYAN OKURLAR DİKKATE ALSINLAR!!!

Aldın bir güzelin âhını... Seni eli kanlı zalim bilen gelinin neden tüm dünyayı karşısına aldı? Ne uğruna? Neyin uğruna? Karşısına geçip sorsana! Acım dinmiyor, zihnim susmuyor... "Kimin uğruna, Ahra!" demeye dilim neden varmıyor?

"Bedenen bir adamdan daha güçlü olmaman, onu yenemeyeceğin anlamına gelmez." *** "Senin için dans etmeyeceğim," dedim net bir ifadeyle. Yüzünde ukala bir gülümseme peyda oldu. "Başkaları için dans ediyorsun ama," dedi ve bardağını masaya bırakıp ayağa kalktı. "Benim içinde dans et." Gözleri kararmıştı. "Gözlerini kapa ve dans et." "Savaş," dedim korkuyla. "Ne yapıyorsun? Yaklaşma." Cümlemi bitirmemle durdu ve eli sıkıntıyla yüzünü ovaladı. Bakışlarını kaldırdı ve buğulu gözleri beni âdeta içine çekti. Düşünceliydi, fazla düşünceli. "Bir sorunun cevabını bulamıyorum," dediğinde gözlerimin içine bakmaya devam ediyordu, bana bir açıklama yaptığı için şaşkındım. "Bir sorunun cevabını bulamadığında tarihe bakarsın, çünkü tarihte aynı sorunun cevabını aramış olan biri vardır." Birkaç adım geri giderek masanın etrafında durdu. Gözleri dikkatle her kitabı inceledi. "Dikkatimin dağılmasına ihtiyacım var," dediğinde sesi ilk defa yalvarır gibiydi. Ne kadar içmişti de bu duruma gelmişti? Ne olmuştu, hangi sorunun cevabını arıyordu? "Sen dans ederken dikkatim dağılıyor. Senin benim dikkatimi dağıtmana ihtiyacım var." Bakışlarını kitaplardan çekti ve hareleri beni buldu. "Bunu yapmak zorundasın," dedi kararlılıkla ve sert bir ifadeyle bana baktı. "Buna mecbursun." Gizli bir teşkilatın varisi ve o teşkilatın içine sızarak sırları öğrenmiş olan bir gazetecinin kızı... Hayat, bazen en olmadık iki insanı en olmadık yerde bir araya getiriyor.

Arkaya oturmuştum o da şoför koltuğundaydı. İri omuzlarını, direksiyondaki büyük damarları belli olan elini, yaz olduğu için giydiği yakalı tişörtünden gözüken çıplak kollarını inceledim. Gözüm yukarı tırmanarak yüzüne geldi. Yalan yok kendine has bir görünüşü vardı yakışıklıydı yani. Gözleri yere bakıyordu uzun kirpiklerinden çok belli olmuyordu yere baktığı için. gözüm yanağına gelince aklıma onu öpsem ne tepki verir acaba diye düşündüm. kıvrandım durdum ya ters tepki verirse naparım diye ama deli cesaret tutamadım kendimi. Yavaşça öne kaydım. Ellerimden birini önümdeki koltuğa koyarak biraz yükseldim ve yapıştırdım dudaklarımı yeni yeni çıkan sakallı yanağına. Ben öpünce ağzından bir soluk kaçmıştı. Hemen geri çekildim yaptığımdan utanarak. Ellerimi birbirine bağlayıp onları incelemeye başladım bakıyordum ama görmüyordum. Merak edip ona baktığımda yüzü kıpkırmızıydı, bomboş karşıya bakıyordu. "Kızdın mı?" diye sordum korka korka. ağzını açtığında sesi titrek çıkmıştı boğazını temizleyip " kızmadım şey oldum.. şey işte"