Abimin en yakın arkadaşına aşıktım... Ona o kadar aşıktım ki vücudumu kullanmasına bile izin verirdim belki de...

"Mesele şudur ki yarın yine bunları yaşamamız gerekecek." Sakin, sessiz hayatımın arkasında büyük bir titizlikle saklanmış hileyle kazanılan bir şöhret yatıyordu. Ölümün buruk hazzını yaşıyordum belki de... Düşüncelerimi bir anlığına umursamadım, suda çürümüş cesetleri izlemeye devam ettim: Benim sonum da böyle olacaktı, kaçınılmazdı.