Yagmur257
- Reads 3,528
- Votes 192
- Parts 10
Çocukluğumdan beri duyduğum sesler,15yaşımdan beri gördüğüm rüyalar ,gerçeklik algımı yitirdiğimi gün ;her şey ama her şey üstüme üstüme geldiğini hissetdiğim anda aklımı kaçırdığımı düşünüyordum ,bunu sadace ben değil ailem okulda olan arkadaşlarım(!).Ama bir deli değildim .Şimdi olduğum yerde olmamalıydım ,her gün ,her gece kriz geçirdiğinde bana yapılan iğneler ruhuma işleniyordu lar aslında.Yapabileceğim hiçbir şey yoktu ,zorluk çıkarmaktan başka .Onu da bırakmıştım artık ,hissetmeyi bıraktığım gibi ,kalbim sanki işlevini bırakmıştı sadece öylesini atıyordu ,heyecanlanmıyorum bile.Her şey ölmüştü.Umutlarım,olmak istediğim yer burası değildi.Kaç defa kaçmayı denedim ,her seferinde yakalanmıştım.Sadece kütüphaneme gidecektim ve birazcık kitap okuyacaktım kimseye bir zarar vermezdim ki.Ben deli değildim.Bildiğim tek bir şey vardı ,o da bu hastaneden bir gün kurtulacaktım
Ama,bugün değil.
23.04.2026🫡🫡