Ellerini yavaş ve sakince belime yerleştirdi. Vücudumdaki hissettiğim titreme nasıl bir tehlikede olduğumun habercisiydi. Kulağıma eğildi nefesi ciğerlerimin en derinine kadar inerken. kalbim yerinden çıkacakmışcasına atıyordu. "Sen benimsin küçüğüm" dedi sakince kulağıma kullandığı cümle tüylerimi diken diken ederken üzerimdeki küçücük havluyu çekti ve yere bıraktı. dikkatlice beni incelerken refleks olarak ellerimle vücudumu kapatmaya çalıştım. ellerimi tuttu ve beni duvara yasladı. " Benim olanı benden gizleme küçüğüm"

Hər gün yeni bir başlanğıcdır əslində. Yeni bir gündə başımıza gələcəkləri bilmədən, günlər və ya aylar sonrasının xəyalını qurarıq. Bəzən kimisə görər aşiq olarıq. İlk görüşdə eşqə inanmıram əslində. Ama deyilənə görə var. Bir insanın baxışı, gülüşü və ya hər nəyisə. İnsanın yaddaşına həkk olarmış. Unuda bilməzmiş o baxışları, gülüşü və ya gülümsəməni. Murad'da vurulmuşdu sevdiyinə. Və bundan sonra başlayırdı həyat hekayəsi. Və ya sevgi hekayəsi. Nə bilmək olar...

"Qaranlıq bir yer.. Quyu kimi.. Səssiz,sakit bir yer.. Nəfəs kəsən! Bura haradır belə?! Axı,axı mən canıma qıymışdım!"