Gri duvarlı bir yetimhaneden, kristal avizeli soğuk bir malikaneye savrulan beş yaşındaki Alin için hayat, hiç görmediği bir masal gibi başlamıştı. Ancak bu şatonun içinde, ona uzatılan bir el değil, buzdan bir duvar vardı: Asil. ​Asil, babasının disiplinle ördüğü dünyasının tek veliahtı, evdeki sessizliğin hakimiydi. Alin, küçük kalbiyle bu devasa evde kendine yer açmaya çalışırken, Asil'in ona olan ilgisinin nefretle değil, çok daha tehlikeli ve saplantılı bir duyguyla örüldüğünü fark etmedi.​Asil, bu evin hem koruyucusu hem de celladıydı. Gözleri buzdan, dokunuşu bir mühür gibiydi. Saçlarımı koklayıp "Seni koruyacak tek şey benim kurallarımdır," dediğinde, hayatımın geri kalanının onun sınırları içinde geçeceğini anlamıştım. ​Ben onun oyuncağı mıydım, yoksa çok daha fazlası mı? Karanlığın içinde kaybolmaya başladığım bu malikanede, artık tek bir gerçek vardı: Asil'in dünyasında kaçış yoktu.

"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.

*Yetişkin içerik!* Yaralarından köşe bucak kaçmaya çalışan küçük bir kızın hayatına aniden kimliği belirsiz bir adam girmişti. Gözü karaydı adamın. Amacı doğrultusunda her şeyi yapabilecek kadar gözü kara... Bir yabancı, dedi o adama. Bir acımasız, Bir katil, Bir şeytan, Bir yara, dedi adamın kara gözlerine her baktığında. Oysa adamın, büyük bir cinayetin pençelerinden kurtulmak için kendisine sığındığını bilmiyordu. Acılarından kaçarken o kızın peşine takıldığını, kaybolduğu karanlıkta yalnız kendisinin o adama ışık olacağını da bilmiyordu. Cennetten kovulmuştu adam. Kendine bir cehennem yaratmak için. Ve cennetin varlığını dahi bilmiyordu kadın. Ölümden bir adım sonrasına ayak basamadığı için. ••• O gün, ilk kez, bir yarasının olduğunu görmüştüm. Belki de birden çok... Ve nasıl kapanacağını bilmiyordum. "Yara bandım var," demiştim gözlerindeki uçsuz bucaksız karanlığa bakarak. "Yara bandı olur mu?" Olurmuş... ••• "Şeytan, yasak meyveyi avuçlarıma verdi ve bana, cehenneme hoş geldin, dedi." Yazım Tarihi: 24.05.2019 Yayım Tarihi: 01. 07. 2020 ••• ‼️Kitabımın kurgusu, betimeler ve olay örgüsü tamamen şahsıma aittir. Hikayemin en ufak bir kopyalama ya da çalıntı durumda yasal işlem başlatılacaktır! Kopyalama durumunda hukuki işlem başlatılacaktır. Lütfen kurgumu kopyalamayınız.‼️ ‼️Kitabım, kurgum ve yazdığım her şey sadece Wattpad uygulaması üzerinden yayımlanmaktadır! Lütfen diğer çalıntı uygulamalardan okumayınız ve çalındığını görürseniz bana bildiriniz! Anlayışınız için teşekkür ederim.‼️

"Gelemez misin? Gelmez misin?" Dudaklarıma bakarken pembe dudaklarını yaladı. "Her ikisi de. " "O zaman bana bir neden var." uzanıp saçını kavradım ve geriye çektim. Bu açı uzun boynunun mükemmel bir görüntüsünü sunarken uzanıp onu emme ve işaretleme isteğimi bastırmak zorunda kaldım. "Beni sevmediğini söyle." "Tunç." diye adımı yalvarırcasına söyledi ama umursamadan boynuna doğru yaklaştım. "Beni istemediğini, benim için hala delirmediğini söyle." Yutkunuşunu görünce son irademle kulağına yaklaşıp fısıldadım. "Seni becermemi istemediğini söyle." *** Elizabeth babasından kaçıp dahi milyarder Tunç Aybars ile evlendiğinde huzurun onu bulduğuna inandı ama babası onu asla bırakmadı. Babası onu bulup kocasından kopardığında babasına boyun eğip Rusya'ya geri döndü. Tunç ise hiçbir haber vermeden çekip giden karısını yıllarca aradı ve sonunda bulduğunda onu hiç tanımadığını anladı. Her şeye rağmen karısı için savaşacak ve onu geri alacaktı. **** Günahı Yazmak serinin ilk kitabıdır. Bu kitaptaki karakterler ilk kitaptan bağımsızdır. İsterseniz sadece bu kitabı okuyabilirsiniz sorun yaşamazsınız♡ ^^^^Şiddet, taciz, cinsellik, kan ve daha pek çok yetişkin unsur içermektedir. Ahlaki açıdan tartışmalı karakterler yer almaktadır. Okumadan önce dikkate alınız.

Bu hikaye yoğun cinsellik içermektedir. Eğer ateşle oynamayı sevmiyorsanız... bu kapıyı aralamamanız daha iyi olabilir. ❤️‍🔥 "O evde hiç yalnız değildi. Mutfakta yabancı bir kupa. Hiç açılmayan bir çantada duran masaj yağı. Ve tam zamanında ödenen faturalar... Mina, yeni hayatını tek başına kurduğunu sanıyordu. Ama bir gölge, onunla birlikte yaşıyor; onun yerine karar veriyor ve onun için öldürüyor olabilirdi. Cinayetler şehirden mahalleye, mahalleden yan binaya kadar yaklaşırken çember daralıyor. • Seni izliyor. • Seni tanıyor. • Seni koruyor. Peki, seni ondan kim koruyacak?"

Kaygı bozukluğu olan, çok şansız olduğunu düşünen, özgüven problemleri yaşayan Gülşah için ailesine karşı gelip başka bir şehre üniversite okumaya zaman işler daha da zorlaşır. Platonik aşık olduğu bir adam ve ona pek de iyi davranmayan arkadaşları vardır. Bir gün hayran olduğu kızın telefonunu çalışma odasında bulur, kız ona teşekkür etmek için kahve ısmarlar. Ama masaya bir süre sonra kızın arkadaş grubu da oturur. Onlardan biri fakültedeki en soğuk ve gizemli adam olan Gökçe'dir. Gülşah'ın kendisine de hayata da bakış açısı bu adamla tanıştıktan sonra değişecektir. ******************* ''Teşekkür ederim, var olduğun için. Bu karanlık dünyada, asit yağmurlarının arasında, üzerime ışık dolu bir şemsiye tuttuğun için.''

Belime sıkıca sarılan ellerle uyandım. Gözlerimi açtığımda başka bir odada başka bir yatakta, Dinçer abiyle uyanmıştım. Anında dün yaşadıklarımız aklıma gelirken hiçbir tepki veremedim. Belimdeki eller hareketlenirken, sırtımın göğsüne temas ettiğinin bilincindeydim. Beraber uyumuştuk. Beynim yaşananları algılamakta zorlanırken yaşanan her an birer birer aklımdaydı. Beni öptüğü, yatağa gittiğimiz, gece boyu seviştiğimiz... Her an aklımdaydı. Yutkundum, pişman değildim. Zaten pişman olmamak için Dinçer'leydim değil mi? Omzumdan boynuma sızan nefesle başımı hafif sola çevirdim. "Günaydın." diyen Dinçer'in gözlerini gördüm. Gözlerindeki parıltıyı gördüm, mutluydu. Gülümsüyordu. "Günaydın." diyerek bedenimi de ona çevirdiğimde belimde sıkıca sardığı ellerini gevşetmişti. Ondan tarafa döndüm. Ellerimi göğsüne yerleştirdim. Ardından başımı da iki elimin arasına, göğsüne yasladım. Nefesim her çarptığında kasılıyordu sanki. Rahat değil gibiydi. Kalp atışlarını avuç içimde hissediyordum...

Ay'a Sığınan Meftun II Gül'ün hikayesi. 26 Mart 2018. 00.59