Toprağın kokusunu ciğerlerime çektim. Ait olduğum yerden çok uzaktaydım, bu ev bana ait değildi. Yerine oturmayan bazı şeyler vardı. Ben Suçlu değilim, onlar Suçlu. Bu hayatı yaşamam benim Suçum değil. Bu hayata katlanmamda benim Suçum değil. Suç, Suçlu olan kişinindir. "Sen gelmesen de ben beklerim. Ne olacak sanki cebimden mi gidiyor, canımdan gidiyor." Böyle olmamalıydı. Biz, böyle bitmemeliydik.

Bir tutam, ego! Üç tutam, yakışıklılık! Azıcık akıllı, bayağı çapkın! Hiç olmayan terbiye, ve karşınızda Uraz Kandemir! Hayatı sadece bir gecede değişen, Bade Esenler. Bu hikaye zalim Şehrin, zalim Tozlarına gelsin. Başlangıç tarihi : 18.02.2020

Her yerin yeşillikler ile dolu bir mahalle düşünün. Şehrin o kirli havasından uzak, sessiz, sakin bir sahil kasabası. İşte orası yeşil mahallesi. Turistlerin bir çoğunun gelmek için can attığı, gezmek için kuyruğa girilen o mahalle. "Mahallemize hoş geldiniz efendim, artık sizde bu mahalle sakinisiniz." *** Bu kurgu bu1yazar adlı şahısa aittir kopyalanması söz konusu bile değildir.

♌ İNTİKAMDAN DOĞAN TUTKULU BİR AŞK ♌ Küçük yaşta anne ve babasının ölümüne şahit olan acımasız genç bir adam... Edim Demiray. Daha on sekizinde uyuşturucuya mahkûm olan bir kız... Lavin Kutup. İkisi bir araya gelince, öfkeleri cehennem olacak. Tenleri alev alacak... Porselen güzelliğindeki tenine doğru fısıldadı. "Sana sahip olmak istiyorum, Lavin. Önce olabileceğim en kibar şekilde, sonra olabileceğim en sert şekilde. Canını yakmak ve yakmamak istiyorum. Sesli olmanı ve sessiz olmanı istiyorum. Zevk almanı ve almamanı istiyorum. Seni nefessiz kalana kadar öpmek istiyorum. Sonra küçük bir nefese muhtaç olup, o nefesi benim ağzımdan almanı istiyorum." EDİM DEMİRAY & LAVİN KUTUP ❄?❄ İlk yaynlanma tarihi | 9.Mayıs.2016 Yazan | ELİSYA ROYAL

Aranan bir seri katil. Polislerden kaçan, seri katil olan bir kukla. Onun peşinde olan karanlık adamlar. Onu çoktan bulmuş, kuklası yapmış bir adam. Cinayeti çözmeyi kafaya takmış bir komiser ve ekibi. Şizofren bir anne, yaptıkları, yapacakları ve geçmişte yaşattıkları. Artık her şeyin ortaya dökülme vakti, herkes kendi kartlarını açık oynayacaktı. Tik, tak, tik, tak. Zaman doldu, gerçekler ortaya döküldü. Bir hayat çalındı, bir hayat karardı. Kukla ailesini buldu, peki ya sonra? Bu oyunun sonunda Canhıraş ailesinden kaç kişi sağ kalacaktı? Veya masum kalacaktı? İlki belirsizdi, ama kimsenin masum kalmayacağı kesindi. ... •Klişeden uzak aile kurgusu. •Kitabın tüm hakları şahsıma aittir, çalıntı durumunda gereği yapılacaktır. •Kitap şarkısı: Sertab Erener/ Tatlı Küçük Yalancılar.

Mahalleye gelen elit ailenin kızı, mahallenin kekosuna yazarsa nolur?

Kalp acısı nedir gelin dilanda görün

Gözlerimi açtığımda bir odadaydım ve kollarım & bacaklarım bağlıydı. Korku ile etrafa baktım ardından o girdi. Beni süzdü ve soğuk bir ifade ile bir kişiyi çağırdı. Adam kıyafetlerimi çıkartmaya başlayacakken bir anda konuştu.

Mardin'in en büyük aşiretinin ağasıydı Baver Hezo. Gençken çok sevdiği amcasını kaybetmiş , bu yaşına kadar Baştir aşiretine duyduğu nefretle gelmişti. Şimdi ise kız kardeşinin yaptığı yanlış yüzünden nefret ettiği adamın kızıyla evlenmek zorundaydı. Jiyan Baştir, ezelden beri Baver Ağa'ya aşıktı. Çok daha küçükken onunle uyur onunla uyanırdı. Aralarında başlayan kan davasından sonra kendisine Baver Ağa'yı hayal etmeyi bile yasaklamıştı. Baver Ağa'yı konağın kapısında elinde silahıyla görene kadar gayet başarılı olduğunu düşünüyordu. Peki her şeye rağmen bu acımasız adamla evlenecek miydi? -------------- '' Cevap ver Jiyan sevdiğin var mıydı?'' Sessiz gözyaşları yanaklarından süzüldüğünde artık cevabımı almıştım. '' Va-vardı ağam'' Sinirle duvara yumruğumu geçirdiğimde korkudan zıpladı. '' Görüşüyor muydun onunla?'' sessiz kaldı. Duvara bir yumruk daha geçirdim. Kıskançlık tüm vücudumda izinsiz bir şekilde dolaşıyordu. '' CEVAP VER JİYAN GÖRÜŞÜYOR MUYDUN? DOKUNUYOR MUYDU SANA ? ONDAN MI EVLENMEK İSTEMEDİN? '' Aklıma daha önce gelmeyen bir ihtimalle sarsıldım. Olabilir miydi? '' Ha-hayır ağam yemin ederim yok öyle bir şey'' Ağlamaktan titreyen sesi artık beni sakinleştirmeye yetmiyordu. Derin bir nefes aldım korktuğum soruyu sordum. '' O da seni seviyor muydu?'' '' Hiç Ağam, hiç sevmiyordu''

"Lütfen... Hayır," dedim adımlarım geri geri giderken. Buradan uzaklaşmalıydım. Silahtan, bağlı adamdan, karşımdaki gözü dönmüş adamdan... Hepsinden kurtulmam lazımdı. Başıma ağrı saplanmıştı ve başım dönüyordu. "Lütfen. Gitmek istiyorum." "Pekala. Demek sen yapamıyorsun ama biri yapmak zorunda," dedi mavi gözlerini üstümden çekip, bağlı adama yönlendirirken. "O zaman ben yaparım." Ne yapmaya çalıştığını anladığımda ise her şey için çok geçti. Silahı tutan kolu havalandı, durmasını söylememe fırsat vermeden parmağı tetiğe ulaştı ve ucunda susturucu olan silah patladı. Korkuyla açılan gözlerimden gözyaşı döküldüğünde ise hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum. "Bunun suçlusu sensin, Doğanay." Ruhuma damlatılan karanlık büyüdü ve altında kaldı.