Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş'in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.

Doğa, bir cana karşılık bir can istedi. Anna, annesinin hayatına karşılık bu dünyaya geldi; ama doğanın dengesi, onun bedenine ölümün soğuk imzasını attı.

Yaş Farkı Vardır (9 yaş)! Lütfen bunu bilerek okuyunuz... Atabey Ailesi yıllardır yaptığı mafyacılık işlerine son verip emekliye ayrılmıştı. Çağlar Atabey 4 oğlu, karısı ve yakın aile dostlarıyla huzurlu hayatının tadını çıkartıyordu. Ta ki bir gün şirketine bir mektup gelene kadar... Yıllar önce ölen kızının aslında yaşadığını ve ölü bir bebekle karıştığını söyleyen bir mektupla bütün dengeler bozulur. Bir yandan hasta annesi ve öfkeli babasıyla uğraşırken okumaya çalışan Çiçek bir yandan da şehit sevgilisinin yasıyla kavruluyordur. Bunun üzerine bir de yıllar önce karıştığını öğrenen Çiçek'i karmaşık günler bekliyor.

Öyle kafama göre yapıyprum abişler kurgusuuu🥳🥳 ❗️YORUMLARDA SPOİLER VERMEYELİM LÜTFEN. VERENLERI ENGELLİYORUM. KITAP TANITIMLARI YAPMAZSAKTA SEVINİRİM❗️ iyi okumalarr🩷🩷

BU BİR ASKER KURGUSUDUR. "Sen nasıl özel kuvvetsin ya? Mayına bastım diyorum. Kasaturayla falan imha etsene yüzbaşı!" Bir yandan da hönkürerek ağlıyordum. "Kal böyle de aklın başına gelsin. Belki akıllanırsın ağlayan bela." Ağlarken küfrettim."Senin gelmişini geçmişini..." Beni durdurup sırıttı. "Sana yardım edecek yegâne kişi benken küfür mü edeceksin?" Telaşla bağırdım. "KÜFÜR YOK! VALLAHİ BİLLAHİ TİLLAHİ YOK!" "Tamam sus artık kızım ya! Yardım edeceğim." Bu sefer de sevinçten ağladım. "Şimdi ne yapacağız komutan. Sen benim yerime bassana şuna ben yoruldum." Yere bakmadan parmağımla işaret etmiştim mayını. Hayretler içerisinde bana baktı. "Yok yok ben gidiyorum. Dünya için bu iyiliği yapmam gerekiyor." "Ölüme mi terkedeceksin beni?" "Tek seferde anlamana sevindim." Arkasını dönüp gidecekken durup hala zırlayan bana baktı. "Neyse sana ufak bir kıyak yapayım. Sakın ayağını oynatma. Yoksa uf olursun. Hadi rastgele." Yürümeye başlamasıyla ağlayarak tek bir cümle çıktı dudaklarımdan. "ANNEMİ İSTİYORUM BEN!" *. *. *. Yüzbaşı Cihangir Demiralp. Pilot Teğmen Devrim Işık Uluöz.

TAMAMLANDI Sevdiği adamın nişanlacağını duyunca şehri terk eden Saye... Yıllar sonra geri döndüğünde görür görmez ona aşık olan Karan ağa...

Dark Romance bir kurgudur. Yetişkin okurlar içindir. Bir cinayet, bir kayıp hafıza ve kusursuzca planlanan bir oyun. O gece sabah olmadı, gün doğmadı, karanlık bir türlü aydınlığa kavuşamadı. Efsun İlke hiç bulunmaması gereken bir yerdeydi. O an gözlerinin önünde bir hayat, tetiğin sert bir dokunuşuyla sona erdi. Her şey bir anda olup bitti; kanın keskin kokusu havaya karışırken sessizlik, ölümün sessizliği, etrafını sardı. Şok, korku ve kaçış içgüdüsü bedenine hükmederken, onun tek yapabildiği adım atmamaktı. Ama kaçmayı başardığını sandığı an, geçirdiği kaza onu ölümün pençesine sıkıştırdı. Gözlerini tekrar açtığında, dünya bambaşka bir yerdi. Geçmişi silinmiş, hatıraları paramparça olmuştu. Gördüğü yabancı yüzler, ona ait olduğunu söyledikleri hayat... Kendini kaybolmuş bir hikayenin ortasında bulan Efsun, bir yandan hafızasının kayıp parçalarını bulmaya çalışırken, bir yandan da onu içine çeken karanlığın gerçek yüzünü çözmeye çalışıyordu. "Şeytanın gölgesinde kayboldu, küçük bir kız çocuğu."

Serena Valentin, on sekiz yaşında ailesinin sarayından ayrılıp eğitim görmek için akademiye gittiğinde ikiz kardeşi de dahil tüm ailesini geride bıraktığını düşünerek üzülüyordu ama yarıyıl tatilinde, yani altı ay sonra onları yeniden göreceğini bilmek buhranını hafifletiyordu. Ancak hiçbir şey Serena'nın beklediği gibi olmamıştı. Altı ay sonra , tatilde evine geri dönemeyecekti. Çünkü akademiye bile gidememişti. Çünkü akademiye giden tekinsiz yollardan birinde, karanlık ormanda tuhaf sesler duymuştu. At arabasından inip etrafa bakmak istediğinde ise onu görmüştü. Asırlar önce babasının ve diğer birkaç büyücünün birleşip lanetlediği ejderhayı... Ejderhanın, efsanelerde anlatılan o 'zalim ejderha' olduğunu anlamadan önce, onun yaralı kanadını iyileştirmişti. Ve yaptığı iyiliğe karşı beklemediği bir karşılık almıştı. Ejderha, onu esir almıştı. Ve ancak kendisine bir varis verdiği takdirde onu özgür bırakacağını söylüyordu.

"Ağam haber geldi. Kızınız Akdoğanlara kaçmış." Bervan Bengi çılgına dönmüştü resmen. "Sen ne dersin. Ne kaçması? Tez buraya getirin ikisininde." Avlunun ortasında bir o tarafa bir bu tarafa geziniyor, kimsenin duymadığı bir şekilde ağzında birşeyler geveliyordu. Geçen bi iki saatin ardından, "Ağam, Adar ağam duymuş. Basmış Akdoğan konağını." diyen koruma ile ortalık iyiden karışmıştı. "Sonuç nedir?" demişti Bervan Bengi'nin en büyük oğlu. "Berdel istemiş biri. Her kimse sözü baya geçen biri dediler." Herkesin aklında ki soruydu bu kişinin kim olduğu. "Elfesya Yağmur Akdoğan'mış adı. Öyle duydum ağam." dedi bir başka koruma. Bir kadının sözünü bu denli geçirmesi herkesi şaşırtmıştı. "Söyleyin Adar'a, derhal buraya gelsin. Madem bir karar vermişler bir de biz konuşup kararı alalım." dedi Bervan Bengi. Oysaki onların sözüne gerek bile kalmayacaktı. Elfesya Akdoğan bir şey dedimmi o zaten olurdu. Bunu tüm Şanlıurfa bilirdi. Yakında Bengi Konağı da öğrenecekti, berdelle gelen gelinlerinin nasıl güçlü bir kadın olduğunu. Adar Bengi'nin imkansız dediği aşkına kavuşması. Elfesya Yağmur Akdoğan'ın asla dediği şeyleri yapması. Berdel onları bir araya getirdi. Ama o olmasaydı bile kader onları mutlaka bir araya getirirdi. Berdel-i Aşk'a HOŞGELDİNİZ. Keyifli okumalar. 🍀