Ben Ay'dım. O ise Güneş. O istediği gibi parlayabiliyordu. Ama benim parlayabilmek için ona ihtiyacım vardı. Unuttuğun bir şey var. Ay olmadan Güneş geceleri parlayamaz. Birbirlerini tamamlıyorlar. Aynı beyin ve vücut gibi. Ay olmadan Güneş olmaz. Güneş olmadan Ay olmaz. Özgür olmadan Deniz, Deniz olmadan Özgür olmaz. Ama unutma. Korkak olmadan cesur içindeki gücü fark edemez.

"B-bunu yapamazsın" diye bağırdım, "sen benim kardeşimsin." Parmakları ince dantel külotumun üzerine kenetlenirken bana güldü. "Ben senin kardeşin değilim Neonata." Derisini kemirirken dudakları boynundaydı, göğsünün aşağılarına doğru gidiyordu. "Bunu neden yapıyorsun?" Dili tomurcuğunu sıyırdığı anda dudağını ısırarak sordu. "Çünkü sen benimsin."

Küçük bir kız olan Lorin Kalender ve Mardin'in büyük bir aşiretinin ağasının oğlu Viran Şahmaran... Berdel yüzünden iki ailenin de tüm hayatı değişmişti. Henüz küçük olan Lorin kendisini bir anda büyük bir konağın avlusunda buluvermişti. Viran ise tüm hayatını değiştirmiş, bu kızı üzmemeye yemin etmişti.

Okulun "playboyu" ve okulun tek kapalı kızı. Lise de başlayıp hayatlarının bir çok yerinde yollarının kesiştiği bu ikilinin yaşadığı maceraları ele alan bir kurgu. Kapalı olduğu için zorluk çeken kız. Kızın ailesine tamamem zıt görüşe sahip bir ailede büyüyen bir erkek. Düşününce zıt karakterlerin bir araya gelmesi zor değil mi? Zor ama İmkansız değil... Başlangıç:20.05.2023 Bitiş:21.06.2023

"Bu anlaşmanın tek taraflı olacağını düşünmemiştin öyle değil mi?" diye sordu. "Alt tarafı bir ödev. Anlaşma bile değil!" diye yakındım istemsizce. "Tek başıma yapabilsem yapardım zaten." "İşte sorun da burada zaten. Tek başına yapamazsın." Sıkıntıyla soludum. "Bir ödevi ne diye bu kadar abartıyorsun?" "Abartan ben değilim, sensin. Ödevin karşılığında istediğim küçük bir şeyi yapacaksın sadece." "Ödevimiz." dedim üstüne basarak. "Ödevin," dedi o da yüzündeki piç sırıtışıyla. "Sonuçta ben parayla bile olsam geçerim. Sen burslusun." Dişlerimi sıktım. "Gerçekten ne istiyorsun?" Sanki sonunda o soruyu sormuşum gibi yüzündeki gülüşü büyüdü. "Sadece 3 ay boyunca sevgilim olmanı. Fazlası değil." 12.10.2023 🗝️

Yıl 2073. Dünya, nükleer savaşın ardından sonsuz bir kışın içinde. Hayatta yalnızca sekiz büyük güç kaldı. Her biri insanlığı kendi idealleriyle yeniden kurmaya çalışıyor. Burada özgürlük bir suçtur. Hafıza yeniden yazılabilir. İnsan ise yalnızca sisteme hizmet ettiği sürece değerlidir. Hesna Kaner, bütün bunların ortasında tek bir soruyla yüzleşmek zorunda kalır: İnsanlığı kurtarmanın bedeli, insan olmaktan vazgeçmekse?

BU KURGU FANTASTİK DEĞİL, DİSTOPİK BİR KURGUDUR! "Omut" Küller çağı serisi O bir imparator. Ben ise ona eğilmeyecek tek kişiyim. O beni susturmak istiyor. Ben ondan nefret ediyorum. Ondan, sarayından, beni susturmak isteyen gözlerinden... Ama nefret ettiğin şey, bazen seni en çok değiştiren şey olur. Göz göze geldikçe ikimiz de savaşmaya daha çok alıştık. Belki sevdik. Belki sadece birbirimizi yok etmek istedik. Ama bildiğim tek şey var: Bu hikâyede kimse yara almadan çıkamayacak. Bu, bir evlilik değil. Bu, iki düşmanın aynı odada, farklı niyetlerle hayatta kalma savaşı. *** • Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür ve her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir. • Kitabın tüm hakları bana aittir. • Kitap günümüzden 160 yıl sonrasını anlatmaktadır. Uyarı: Kitabın çalındığını görür ya da farkederseniz lütfen bana bildirin! Kitabın bütün hakları bana aittir! Çalınma gibi bir durumda karabasan gibi basarım :)

Dostluktan doğan düşmanlığın, düşmanlıktan doğan dostluğun, ölümden doğan yaşamın, yaşamdan doğan ölümün izi. Var olan ve yeni oluşacak düşmanlık.... Düşmanlar arası kapışmalar ve alınan intikamlar... Vazgeçmek güzeldi ama vazgeçmeye çalışmak büyük bir hataydı. Bu aşk beni ölüme götürdü, ölümün kıyısından döndürdü. Herkesi teker teker kaybettim ve kazanmak bir oyun değil ölümle yaşam savaşıydı.

+18 içerir, sansür kullanmak istemiyorum. Nasıl olabiliyordu? Dokunulmazlığı vardı ve bende bu bile istek uyandırıyordu. Elindeki çatalı ve bıçağı kavraması sıkılaşırken küp şekilde kestiği et parçasını dudaklarına götürdü. Daha önceki 7 eşit parçadaki küp kestiği etler gibi bunu da 12 çiğneyiş sonrası yuttu. Ezberlemek ancak bu kadar iyi hissettirebilirdi. Dün geceki dokunuşlarından sonra vücudumun hâlâ onun için sızlamasına anlam veremiyordum. Ona olan ısrarlı bakışlarımı fark etmiş olacak ki, elindeki çatal ve bıçağı bırakarak sağ elini kadeğine uzattı. Gözlerini karşıdaki adamdan ayırmadan masasın altına sol elini sokarak bacağıma ulaştı. Eteğimin kısalığı ona avantaj sağlarken bunun için yanıp tutuştuğumu hissediyordum. Daha önce el sıkışmamış birinin tenimde gezinen elleri beni hiç olmadığım kadar tatmin ediyordu. Başlangıç tarihi; 12 Ağustos 2021