"Zehirle doğan, alevle ölür." Lira, yeşil gözlerinde kehanetin yükünü taşıyan bir tılsımcı. Büyünün yasaklandığı topraklarda, kader onu karanlık bir adamın yoluna sürüklüyor: Kael. Soğukkanlı, acımasız ve en önemlisi, düşmanı. Bu iki zıt kutup, savaşın ve kehanetin gölgesinde bir araya gelmek zorunda kalıyor. Nefretle başlayan bir yolculuk, aralarında bastırmaya çalıştıkları bir bağa dönüşecek. Ama karanlık her zaman kolay pes etmez... Karanlıkla aydınlık arasındaki çizgi bazen bir bakış kadar ince olabilir.

Bazı sırlar taşınamayacak kadar ağır, bazı yasaklar ise çiğnenemeyecek kadar tatlıdır. Bir kapı açılır ve hayatınız boyunca inşa ettiğiniz her şey, tek bir bakışla yerle bir olur. İmren için o kapı açıldığında, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Tanıdığına inandığı herkes bir yabancıya, güvendiği her liman ise bir uçuruma dönüşmek üzereydi. Kaçması gereken o yangına kendi ayaklarıyla yürüyecek, imkansızın içinde kaybolacaktı. Ateşin içine düşmeden yanmanın ne demek olduğunu göreceksiniz. Çünkü bazen en büyük ihanet, insanın kendine olandır.

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden -kalplerinden- çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse... O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde SOYADINDA ZİNCİR adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

Ceyhun, kardeşinin ölümünden sonra kendi kurduğu adaletinin peşinden gitmeye yemin etti. Bütün okların başka birine döndüğü bu yolda katilin aslında genç bir kadın olduğunu öğrendi. Sessiz, kırılgan ve her bakışıyla başka bir acının izini taşıyan Bade... Ceyhun, onu kendi kurduğu gizli hapishanesine hapsederek her şeyin hesabını sormaya kararlıydı. Ama işler hiçte düşündüğü gibi gitmedi. İntikam için çıktığı bu yolda Bade'nin bir suçlu değil, hayatın kurbanı olduğunu öğrendi. Adalet ile vicdan, nefret ile merhamet, intikam ile aşk arasında sıkışan bu hikâyede; kimin esir, kimin katil olduğu çoktan unutuldu. Çünkü bazı hapishaneler dört duvarla değil kalplerle örüldü. Adalet için kurulan tuzak, ikisinin kalbinin ortasına düştü.

「Tamamlandı」 Genç kadın, morluklarla dolu olan karnına baktı. Karnında taşıdığı varlık onu her gün biraz daha zorlasa da bunu yapmak zorundaydı. Onu dünyaya getirmeli ve bu savaşa son vermeliydi . Belki bu sefer kocası ona biraz daha ilgi gösterirdi. 28.05.2018 & 03.06.2020 #vampir 1 © 2018 | oreanosova

"Gözlerini kapat... 480 yıl öncesine git. Şimdi aç ve gerçeği gör." Modern çağın temposuna alışkın olan Selin, kuzeninin Boğaz kıyısındaki ihtişamlı düğününde beklenmedik bir olayla hayatının akışını tamamen değiştirir. Karanlık sulara düşerek kendini 16. yüzyılın ihtişamlı fakat bir o kadar da tehlikeli dünyasında bulur. Yabancısı olduğu bu dönemde, insanların entrikaları, geleneksel yaşamın ağırlığı ve bir Osmanlı süvarisine karşı hissettiği derin aşk arasında sıkışıp kalır. Selin, ait olmadığı bir zamanda hayatta kalmaya ve sırlarla dolu geçmişin ipuçlarını çözmeye çalışırken, hem özgürlüğü hem de kalbinin peşinden gitmek zorunda kalacaktır. Bir kadının modern yaşamdan geleneksel Osmanlı dünyasına yaptığı bu büyüleyici yolculukta, aşk, bağlılık ve kaderin sınırlarını keşfedeceksiniz. Ancak Selin'in karşılaştığı sır, yalnızca onun değil, tarihte kendi geleceğini de değiştirecek güce sahip. ▪︎Kitap ismi hiç bir kitapta yoktur aynı zamanda kitabın konusu ve kurgusu da tamamen şahsıma ait olacak şekilde kimseden esinlenerek yazılmamıştır. Herhangi bir şeyin çalınması sonucunda gerekli yerlere şikayette bulunulacaktır. ▪︎Yayın tarihi; 1:45/1/29/2025

:)

"Ölümsüzlüğün bedeli, her zaman kanla ödenir. Peki, aşkın bedeli ne olacak?" Denies, asırlık bir vampir kraliçesi. Tek amacı, yıllar önce soylarından birini katleden Torre Mafya Ailesi'nden, yani Don Bartid Torre'den intikam almaktır. Bartid ise acımasız, kontrolcü ve ölümlü gücünün zirvesindeki bir mafya babasıdır. Denies, onu yatağında tehdit ettiğinde, Bartid intikam yerine, sahiplenme kararı alır. Attığı her "sıcak" adım, Denies'i tüketirken; yaptığı her "soğuk" tehdit, onu daha da tehlikeli bir şekilde geri iter. Bu yasak çekim, kan davasının buzlu kurallarını eritmektedir. Ancak Bartid'in son hamlesi, Denies'in en değer verdiği kişiyi, küçük kız kardeşi Elisa'yı hedef aldığında, tüm oyunun kuralları yıkılır. Denies, Elisa'nın masumiyet maskesinin ardında, yüzyıllık kan davasının başlangıcını ve tüm Konsey'in sakladığı korkunç bir sırrı barındıran, ölümsüz bir ruh taşıdığını keşfeder. Şimdi Denies, bir seçim yapmak zorundadır: Ya intikam için Bartid'i yok edecek. Ya da kardeşi sandığı sırrı, düşmanı olan Bartid ile kuracağı tehlikeli bir ittifakla, kendi ailesine karşı koruyacak. Kan davası, bir yalan üzerine kuruluydu. Peki, bu yalanların arasında filizlenen tutku, gerçek olabilir mi?

Bana doğru iki eli cebinde yavaş yavaş adımlarken,kısık gözlerini bir an bile benden ayırmıyordu "Ne yaptın bana" dedi. Sorduğu sorunun verdiği panikle derin bir nefes verdim buz gibi havaya.Eli kolu bu kadar uzun olamazdı değil mi? Birisi birşey mi söylemişti ? Kendimi silkeleyip, kaçırdığım gözlerimi ona diktim.Hoşuna gitmiş olacak ki yüzünde bir sırıtış peyda oldu. "Benim bu işle hiçbir alakam yok, herşey Semanın halt yemesi, bu deli saçması işe bulasmayalım dedim ama dinlemedi beni ve-" sözümü kesen adımlaması , önümde son bulurken bana doğru eğilip yüzünü yüzümle hizaladı. Tam o anda gidip gelen oto yıkamanın ışığı pes edercesine hepten kesildi. Panik dalgası içimde dahada büyürken, karanlığın içindeki o bir çift göz, istifini hiç bozmadan " Ne yaptıysan" düzeltmek adına tekrarlayıp " Ne yaptıysanız, işe yaradı. Sözünde durdun. O gün istemediğim herseyin bugün kölesiyim küçük Vesvâs" ******

"SENİN DERDİN NE?" diyerek bağırdım karşımda beni sinir eden adama, ağlamamak için kendimle mücadele veriyordum. Ama nafile bir mücadele olmuştu. Çünkü, gözyaşlarım yine bana ihanet ederek, yanaklarımdan aşağıya süzülüyordu. Arkası dönük olan Melih, bir hışımla bana döndü ve "Ne dedin tekrarlasana" dedi. Sağ dudağı yukarıya doğru kıvrılmış, ela gözlerinde küçümseyici bir bakış vardı. "Senin derdin ne?dedim." dişlerimin arasından. aslında avaz avaz bağırmak istiyordum, ama sadece sinirden dişlerimi sıkmakla yetinmek zorunda kaldım. " Ben senin kölen değilim... Bana emirler yağdırıp durma. " Oldukça öfkeliydim ve ağzımdan çıkanı kulaklarımın duymasını isteyecek hiç değildim. Melih, hızlı adımlarla aramızdaki mesafeyi kapattı. "Ahu, hep unutuyorsun... Ben sana istediğim gibi davranırım." Ela gözleri, en koyu rengini almış tehlikeliyim diye bas bas bağırıyordu. "Davranamazsın" dedim. Cılız ve kısık bir sesle, cevap vermedi. Gözleriyle, gözlerimi işgal etmeye devam etti. Arkasını dönüp çıkışa doğru ilerledi. Nereden geldiğini bilmediğim bir cesaretle; "ASLA SENİN İÇİN GÜLMEYECEĞİM! YÜZÜMDE ASLA SANA AİT BİR GÜLÜMSEME OLMAYACAK!" diyerek haykırdım.Melih, olduğu yerde bir süre durdu. Bir anda bana dönüp, ateş saçan ela gözlerini, kahve gözlerime dikti. "Ben, bencil bir adamım Ahu. Benim için asla gülmeyecek bir kadının... Gözyaşlarını bile istiyorum." Ölüm kokan bir ses tonuyla "GÖZYAŞLARI BİLE SADECE BANA AİT OLSUN İSTİYORUM."