Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

bazı sabahlar vardır. uyanırsın. ama aslında uyanmazsın. çünkü hayat, sen fark etmeden çoktan değişmiştir. bir gece önce kardeşini bulmuş olabilirsin. ölü sandığın biri karşında dikiliyor olabilir. aşk sandığın şey ihanete, ihanet sandığın şey yanlış anlamaya dönüşmüş olabilir. ve bazen... bir adamın göğsünde uyanırsın. dört yıl boyunca kimseye yaklaşmamışken, kimseye güvenmemişken, kimseye kalbini açmamışken. sonra bir ses fısıldar kulağına: "birlikteyiz." birlikte olmak ne demekti? teslim olmak mı? kontrolü kaybetmek mi? yoksa ilk defa, korkmadan yanında durabilmek mi? bu hikâye kusursuz insanların hikâyesi değil. bu hikâye yanlış anlaşılmaların, kırgınlıkların, yük taşıyan omuzların, geç kalınmış sarılmaların hikâyesi. bu hikâye; güçlü görünmeye çalışan ama içten içe kırılgan olanların, "iyiyim" deyip geceleri uyuyamayanların, aşkı reddedip yine de kalbinin yönünü değiştiremeyenlerin hikâyesi. bazen aile kan bağıdır. bazen tesadüf. bazen de kaderin inatla seni sürüklediği bir gerçek. ve bazen... şans vermek, zayıflık değildir. sadece kalbini kilitlememeyi seçmektir. Herkesin karanlıkla gölge arasında yürüdüğü bir şehirde, bir kız var; hayatını sıradan sanırken, aslında her adımı tehlikenin kıyısında atılıyor. onu her şeyden çok seven, gölge gibi yanında duran ve tehlikeli sırlarla dolu bir mafya adamı, bir gün ona basit bir mesaj gönderir: cafeden çık. işte o an, hayatları geri dönülmez şekilde birbirine bağlanır. aşk, tehlike ve sırlarla dolu bu hikaye, okuru gölgenin ardındaki gerçeklere sürükler. Bilinmeyen numara:Oradan hemen çık yavrum Bilinmeyen numara:Aksi seni de beni de yorar Bilinmeyen numara:O yüzden sadece dediğimi yap #Aşk 08.03.2026 #Sevda 02.03.2026 #yağmur 02.03.2026

"Küçük bir kız çocuğu gibisin." Soğuğun içime ilmek ilmek işlemesi gecenin ayazından değildi, onun buz gibi sözlerinden ürpermiştim. Gök yüzünde bizi seyreden yıldızlardan ziyade kendi ışığının aydınlattığı, o zehir karası delici gözlerine yerleşen alaylı parıltı ve söylediği son şeyle çileden çıkmıştım artık. İçimde lavlarını köpürterek sabrımın son demlerinde dolanan volkan patlamaya hazırdı, bu işin başka çaresi yoktu ve inceldiği yerden kopacaktı. Ben onun sayesinde çoktan büyümüştüm fakat o her seferinde inadına yapar gibi çocuk olduğumu savunuyordu. Beni bakışları, tavırları, hareketleri ve kelimeleriyle resmen eziyordu. Kalbimi eziyordu. "Çocuk falan değilim ben!" Diye bağırdım sonunda içimdeki ateşten okyanus çaresizce çırpınan benliğimi cayır cayır yakmaya başlarken. Aynı anda hem üşüyor hemde alev alev yanıyordum. Kendi içimde birçok imkansızı barındırıyordum. Sertçe yutkundum... Sesimi iyice yükselttiğimde tek bir mimiğimi bile kaçırmak istemiyormuş gibi dikkatle beni izlemeye başladı, artık gerçekten dayanamıyordum. "Çocuk değilim anladın mı? Değilim! Sana abi demek zoruma gitmeye başladığında büyüdüm ben!" Diye adeta haykırdım. "Duygularımı gizlemeyi öğrendiğimde büyüdüm! Susmayı öğrendiğimde, sessizce ağlamayı öğrendiğimde büyüdüm! Gözümün önünde başkasına dokunduğunda büyüdüm!" Ona ilk kez utanıp çekinmeden kurduğum bu uzun ve acımı haykıran cümleler tüm nefesimi tüketmişti fakat söyleyecek son bir sözüm daha kalbimin en ücra köşesinden saniyeler sonra çıkagelmişti. "Seni sevdiğim gün büyüdüm ben." Diye fısıldadı güçlükle soğuktan zangır zangır titreyen dudaklarım.

Şehvet ve tutku için aşık olmak mı gerekliydi? Atlas Kuzey bekarlığa veda partisinde hiç sevmediği bir kadına dokunarak aslında şehvet ve tutku için sadece aşkın değil nefretin de yeterli olduğunu öğrenicekti. Atlas Kuzey Seçil Sezgin'le şehvet , tutku ve nefretin içiçe olduğu bir hayata istemeden de olsa adım atıcak , bağımlısı olucaktı.

Viranşehir köyünde zamanında halka zulmeden adamın katil oğlu ile ansızın onun kapısını çalan masum güzel lalin ~ Efkan ve lalin Kötü yorumlarınız ve hakaretleriniz sizde kalsın. İlk bölümler okur çekmek için öyle yazıldı xkdnkxdm Yetişkin İçerik

Kardeşi Mert için gittiği bir barda seçtiği bir adamdan hamile kalmayı planlayan Duru'nun tek amacı doğacak olan bebeğinin kardeşine nefes olmasıdır. Duru amacına ulaşır fakat bilmediği şey ise seçtiği adamın karanlık dünyasıdır.

HİKAYE DÜZENLENECEKTİR. DÜZENLENDİ YAZAN BÖLÜMLER DÜZENLENEMEMİŞTİR! 17.yaşım benim kabusum olmuştu. Beş yıl önce doğum günümde karşılaştığım, adam işkenceyi hobi haline getirmişti ve şimdi bana verdiği beş yılın dolduğunu ve beni karısı yapacağını söylüyordu.

Kaderin bana oynadığı o cilveli oyundu karnımdaki bağ. İki krallığın acımasız savaşının ortasında kalmış hamile bir kadın mı? Ondan hamileydim ve daha onun kim olduğunu bile bilmeden... Kehanet gercekleşmişti, iki krallığın efendisi bir Vampir Prensesinin karnında can bulmuştu. " bağ yeniden yazılıyor saygılarımı sunarım:)" " bu kitapta +18 sahneler olacaktır"

Ailesi ile tatile giden Buket başına geliceklerden habersiz mutlulukla hayal kuruyordur. Zaten 16 yaşındaki kız ne düşünebilirdi ki ona göre o gece hayatı' nın mahvolmasını aklından bile geçirmemişti koca bi gizemin içinde bulmuştu kendini....