Kara çarşafın varlığıyla nefes aldım, kalbimdeki derin yaram. Sürgün edildiğim topraklarda saklanan hayatı bulmaya geldim; denizin hilelerini göze alacağım seni saklamak adına, benim güzel kara incim.

"Neden saçların gri senin?" "Sen neden hastane kokuyorsan, ondan."

Byun Baekhyun, emniyet merkezinin tek psikoloğuydu ve aramızda birkaç bakışma ve tatsız tartışma dışında bir şey geçmemişti. O ufacık boyu, cılız vücuduyla tüm emniyeti çileden çıkarabilecek kabiliyete sahipti kendisi. Ancak hepsi buydu, benden iki yaş küçüktü, yirmi altı yaşında bir klinik psikolog olduğu dışında hiçbir şey bilmiyordum.

"Güneşim, ayım sana ışık olsun Baekhyun," dedi bana. Dışarıda kıyamet koparken, insanlar ölürken o burada başka bir kıyamet daha koparıyor, beni öldürüyordu. "Bu ömür bir daha gelmez," dedi sonra. "Bütün ömrüm senin olsun." İçimde varlık acısı, güneşin sıcak ve yanık yüzünde ayın ölgün ve lekeli yüzü. ||Royalty, Fantastic|| 🌝