Ciemność to jedyne co było z nią od zawsze. Lauren od urodzenia jest niewidoma przez co bardzo dobrze sobie z tym radzi. Potrafi się poruszać po mieście bez niczyjej pomocy. Pewnego dnia w kawiarni wpada na Camile, która nieoczekiwanie staje się jej światłem. Dziewczyna widzi w niej dużo więcej niż osobę niepełnosprawną. Widzi w niej anioła patrzącego na świat sercem i duszą.

Podobno przeciwieństwa się przyciągają. Czy jednak są w stanie stworzyć coś trwałego i dobrego? Laura nie wierzy w miłość, ale wiele się zmienia, gdy zatrudnia nową asystentkę. Sceny +18 Przemoc Wulgaryzmy

Shay, kiedyś była wieczną optymistką, z nieustannym uśmiechem na ustach, jednak po tragicznym wydarzeniu z przeszłości zmieniła się nie do poznania... Odcięła się od bliskich, a swój ból próbuje zagłuszać, skupiając się na treningach bokserskich. Pewnego dnia na jej drodze staje nieznajoma, która ma być tylko jednorazową przygodą. Gdy jednak dziewczyny odkrywają, że łączy je coś niezwykłego, w głowie rodzą się nowe pytania. Książka 16+ TW: strata bliskiej osoby, przemoc fizyczna, toksyczna relacja, nadużywanie szkodliwych substancji, nieodpowiedzialne i ryzykowne decyzje ⚠ UWAGA ⚠ Opowiadanie jest w trakcie korekty ⚠ #2 girlxgirl - 7.05.2022 #1 lesbijka - 4.05.2022 #1 lesbian - 13.04.2022 #1 girlpower -17.05.2022 #1 girlslove - 17.12.2023

Powiedzieć, że Louis był wściekły to było mało. Stał na środku pustej drogi, a jego samochód od tak stwierdził, że przestanie działać. Oczywiście służbowy samochód, na który uparła się jego firma. Chciał jechać swoim, jednak zagrozili mu brakiem zwrotu za benzynę. Czyli Louis wyjeżdża w delegacje, która zmienia jego życie i podejście do świata w 180 stopniach.

[opis w tworzeniu]

„Louis, co byś zrobił jeśli, ktoś by ci wyznał, że jesteś dla niego jedynym czynnikiem ratującym go przed utonięciem?" - powiedział Harry drżącym głosem- „Co jeśli jesteś powodem, dla którego zaczerpnięcie świeżego powietrza, stało się dla tej osoby niezwykle proste, ale tylko wtedy gdy jest ono przepełnione twoim zapachem..." Harry jako swoją ścieżkę życiową wybrał samotność. Odstawał od innych. Był dziwakiem. Nie wierzył, że kiedykolwiek zostanie zaakceptowany, dlatego stał się niepokonaną omegą, o której opowiadano w wielu stadach. Nie bał się spać samemu w lesie, nie bał się krwi, nie bał się też zabijać alf. Jedynym jego zmartwieniem było utonięcie, utonięcie we własnym umyśle.

Louis jest znanym na całym świecie aktorem, który czuje że może osiągnąć wszystko przy wsparciu swojego ukochanego małżonka. Jednak nie wiedział, jak jeden telefon może wszystko zmienić, a wiara w przyszłość stać się silniejsza niż cokolwiek innego.

Dzielili razem przeszłość, a marzenia sprawiły że ich drogi dość prędko się rozeszły po wejściu we wspólną relację. Po latach ponownie się spotykają, ale kompletnie odmienieni, ze swoimi bagażami pełnymi doświadczeń... Czy było możliwe, aby dwa odmienne światy połączyły się ponownie po latach? A może było już dla nich za późno?

Chłopak kulił się w swojej celi, nie miał imienia, przynajmniej już nie. Kiedyś jego ojciec wołał go nim, jednak minęły lata od kiedy ostatni raz je usłyszał i w końcu zatraciło się ono w jego pamięci. Teraz jego ojca nie było, a nawet jeśli by się spotkali ten nie mógłby go poznać. Tak niewiele pozostało po jego ukochanym synu, którego utracił. Drobne, jednak umięśnione ciało wychudło, ukazując kości, rumiana cera stała się blada, pokryły ją plątaniny blizn, strupów i ran, które nie chciały się zagoić. Z ciepłych, płonących radością i ciekawością świata oczu pozostało tylko jedno, a jego blask dawno znikł, zastąpił go strach i ból, rozpaczliwe wołanie o pomoc, litość, a nawet o śmierć. Wiecznie niesforne ciemne kosmyki krótkich włosów, urosły, sięgając dołu pleców, stały się brudne, tłuste, zlepione krwią. On cały był brudny. Porządne ubrania zamieniły się w szmaty, ledwie okrywające jego ciało. Głos, który śpiewając zamieniał krzyki w cisze, którego zdawały się słuchać nawet szumiące drzewa umilkł. Kiedyś jeszcze krzyczał w rozpaczy z bólu, jednak teraz nie miał nawet krzyku. Palce niegdyś delikatnie ciągające struny, potrafiące utkać melodie, które oczarowywały wiatr, drżały okaleczone. Z dawnego bohatera stał się niewolnikiem... A nawet czymś gorszym, podlejszym... Kiedyś jeszcze wierzył, że się uwolni, że powróci do ojca. Ale zabrano mu wiarę, zabrano nadzieję, dumę, honor, intymność, tak samo jak zabrano to co kochał najbardziej: wolność. A jednak coś się zmieniło i do jego celi znów zaczęły wpadać promienie słońca, przypominając mu o istnieniu świata na zewnątrz... Czy możliwe, że jeszcze kiedyś uda mu się do niego wrócić? Że jeszcze raz ogrzeje twarz, patrząc w błękitne niebo... może nawet się uśmiechnie?