Başlangıçlar sonları etkilerdi. Başlangıçlar güzel olabilirken sonlar kötü olabilirdi. Kötü başlangıçlarda iyi sonlu olabilirdi. Önemli olan zekice düşünebilmek ve uygulayabilmekti. Zihnim benimle oynamayı reddetmiş oynanılmayı seçmişti. Zihnim bile önümde diz çökerken bazı insanlar benim diz çökmem gerektiğini söylüyorlardı. Diz çökmenin bedelini ödediğimden diz çökemezdim. Yenilemezdim. Yenilmemeliydim. Kazanmak her hücreme işlemişken kaybetmeyi göze alamazdım. Bunun için herşeyi yapacaktım. Bunun sonuçları ölmeme dayansa bile... Anlık bir acı için ruhumu satmayacaktım. Kendim için benliğimi feda edecektim ve bunu duygusuz bir şekilde yapacaktım. Duygular= Zaaf Duygular, Zaaf demekti. Böyle bir dünyada ve dönemde zaaflar yok olmalıydı. Yani duygular yok olmalıydı. "Duygusuz insan oğlu mu olur?" demeyin. Asıl insan oğlu duygusuz olmalıydı ki zaafları olmasın ve zaaflarından vurmasınlar... ...