24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Elçin: O gün senden kopya çekmemiştim Elçin: Ama şimdi çekebilirim Elçin: Verirsen tabi Pars: Yanındaki çocuğu kaldır Pars: Sol tarafa otur - Lise konulu biraz daha akademik başarı üzerine duracağım bir hikaye olacak. "İnsan akademik başarı hırsı arasında duygularına yenilip kalbinin kapılarını aşka açar mı, açarsa ne olur?" bunun üzerinde duracağız.

Bir varmış bin yokmuş evvel zaman içinde İstanbul adlı bir diyarda , masal gibi bir kız yaşarmış. Hüzünlü bir hikayesi olmasına rağmen, başına gelen trajikomik olaylar onu hüznünden çıkarıp mutlu bir insana dönüştürürmüş. Çünkü yaşadığı olaylar çevresindekileri güldürürmüş. Bazı insanların hayata geliş amacı gülmek değil güldürmekmiş, masalda tam olarak öyle biriymiş, içinde yaşadığı acıyı kimseye göstermez. Mutluluk maskesi takarmış yüzüne, kimsede onun yaralarını görmezmiş. Ya da şimdiye kadar o maskeyi kaldırmaya çalışan olmamış. Peki ya, geçmişin yaraları gün yüzüne çıkarsa o zaman ne yapacaktı masal kızımız? Taktığı maske nereye kadar acılarını gizleyebilirdi? Kimsenin kimseyi anlamadığı bu diyarda onu anlayan birisi var mıydı gerçekten? Sadece ailesini aldığı hayat çemberine başka biri girebilir miydi? Sorularımıza cevap aramak ve onun hayatına giriş yapmak için okumaya başlayın. Kesinlikle pişman olmayacaksınız. M&M Ailesine Hoşgeldiniz. *Tüm Hakları Bana Aittir Herhangi Çalınma Kopyalanma Durumunda Tarafımdan Yasal İşlem Başlatılacaktır.

" Ya oooff!" Bağırmam ile zilimin çalması bir oldu. Kim bu yaa şimdi, zaten sinirliyim ! Kapıya gidip bakmadan açtım. Karşımda baya uzun ve dağınık bir adam vardı. Evet dağınık. "Kimsin sen?" Bu soruyu benim sormam gerekmez miydi? "Ne?" "Bak , saat gece bilmem kaç ve ben uyumaya çalışıyorum ama sürekli gürültü yapıyorsun ve sinirlendiriyorsun beni. Şimdi aşağı inicem ve eğer adım sesini bile duyarsam geri gelirim. Geldiğinde de hiç iyi şeyler yapmam!" "Yaa nasıl korkuttun beni şu an. Taşınıyorum, herhalde olacak gürültü bu günlük sabret sende!" Karışmış saçlarını eli ile geri atıp bir adım yaklaştı. "Bak ufaklık , uyarıyorum seni ses yapmayı kes." "Kesmiyorum, ne yapacaksın" Ufaklık dedi yaa! Yahu benim boyum 1.75! 27 yaşındayım ben! "Seni dışarı atarım. Vardır öyle huylarım." "Yaa bir defol git manyak mısın nesin! " Başlangıç: 10.04.2021 24.05.2021 #1 komutan #1 özelkuvvetler #1 bordobereli #1 bayrak #1 yüzbaşı #1 üsteğmen #1 vatan

'Gel' dedi . Tok bir erkek sesi, Allahım o ses ne ya kafamdan aşağı buz kütlesi döküldü sanki . Hafifçe içeri girdim . Arkası dönük bir şekilde sandalyede oturuyordu . Birden arkasını döndü. Aman Allahım bu neydi be. Biçimli bir şekilde tek bir tarafa toplanmış kumral saçları, fındık kadarcık burnu, dolgun dudakları, biçimli kaşları , kirli sakalları ve insana baktığında kendisini içine çeken yemyeşil gözleriyle bir o kadar güzelken gelen neden kaçıyor anlamadım . Bu adamdan kaçılır mı ? Adam kaşlarını çatarak bana baktı sanırım adamı çok süzdüm ah Eflin senin bu dikkatli hallerin hep başına bir iş açıyor asla akıllanmıyorsun . Birden söze girerek 'Evet sizi dinliyorum. Fazla vaktimi çalmayın hemen kısaca kendinizi anlatın 'dedi. Kendini ne sanıyordu bu ya tamam yakışıklıydı falan ama ne bu küstahlık gerizekalı ya 'Vaktiniz yoksa neden ben burdayım iş görüşmesi bu elbet kıymetli vaktinizi ayıracaksınız .' Derin bir nefes alarak bana baktı sanırım sinirlendi banane canım sinirlensin haksız mıyım yani? 'Öyle diyorsun he, iyi başla da kıymetli vaktimi doldur kıymetli bilgilerinle 'dedi küstahca 'Pardonda nerden geliyor bu özgüven anlamadım sizi ' Allahım ne diyorum ben ya işe ihtiyacım var benim biraz alttan alabilirim ama dayanamıyorum kendini bilmezlere . Adam hafifçe güldü tabi keyiften değildi anlamam için üstün zekalı olmama gerek yoktu . 'Sen iyi değilsin sanırım farkında mısın burda patron benim ve ben ne dersem o anladın mı küçük hanım' 'Ne ne küçük hanım mı ? siz iyi değilsiniz asıl neyse ne size iyi günler size daha fazla katlanamayacağım ' diyerek tam kapıdan çıkacaktım ki, 'Yarın işe başla 8 de evde ol detayları Duygu anlatır .' dedi gözlerini kısarak 'Ne!!?' dedim gözlerimi kocaman açarak

Mert KESKIN Görüp görebileceğiniz en acımasız insandı. Ama onun bir zaafı vardı. Zaafı olduğunu bile bilmeyen sıradan bir kadın... 12.03.2021♡

Romantik dizilerdeki o meşhur sahneleri hatırlıyorsun değil mi? • Tesadüfen çarpışıp yere düşen evraklar, • İstanbul trafiğinde anında taksi bulmak, • Her tartışmanın tam ortasında beliren romantik bir yakınlaşma... İşte Leman ve Sinan tam da bu klişelerin içine hapsolmuş durumda! Ama işin aslı şu ki... onlar bu sahnelerin içinde olmayı hiç istemiyor. Çünkü bu işin perde arkasında gizemli, görünmez bir güç var: onları sürekli "klişe tuzaklarına" düşürüyor. Absürt komediyle harmanlanmış fantastik olaylar, mahalle kahvesinden taşan dedikodular, gizemli listeler ve beklenmedik sürprizlerle dolu bir macera... Okurken hem kahkahalara boğulacaksınız hem de "Bu sahneye düşsem ben ne yapardım acaba?" diye kendi kendinize soracaksınız. 🎭 Klişe Kurbanı, aşkı ti'ye alan, fantastik dokunuşlarla süslenmiş ve her sayfasında sizi şaşırtmaya kararlı bir hikâye. Hazır olun, çünkü bu kitapta sıradan diye bir şey yok. Her sahne bir klişe, her klişe ise yepyeni bir macera! ✨ Okumaya başladığınızda, siz de kendinizi bu oyunun bir parçası gibi hissedeceksiniz... belki de sıradaki klişe sizin hayatınızda gerçekleşecek! . . (Absürt komedi olacaktır) 12.07.22

Ben İdil Feray Korkmaz ya da artık Boyhan. Öğretmenlerimin bundan olmaz dediği öğrenci tipiyim. Onlara uymayan şeylerim ise fikirlerim ve tavırlarım. Ailenin ne kadar da tek çocuğu olsam da ailemde beni çok takmıyor. Hoş bende onları takmıyorum. 17 yıllık hayatım boyunca her zaman kendimi yalnız hisetmişimdir. Ta ki okuldan eve dönerken canım lahmacun çekip eve 10 dakika geç kalana kadar. O 10 dakikalık geç kalma benim 17 yıllık hayatım kökten bir oynamasına neden oldu. Merak ettiniz değil mi bana ne olduğunu? O zaman sizi bu kitaba davet ediyorum. Gelin ve benimle birlikte öğrenin bunları. Boyhan aşiretinin ilk kızı olan İdil Feray Boyhan'nın hikayesine hoş geldiniz:) Bu kitapta kaos'a giriş var çıkış yok. İdil Feray Boyhan ile aşiretinin içinden girip dışına çıkmaya hazır olun:) Gelecek benden not: Kitap cringe bunu bilerek okuyun, depresyondayken yazdım ve ortaya bu çıktı, kaldırırsam da okurlarım alnımdan öper o yüzden kaldırmıyorum. Cringe olduğunu bilerek okuyun Başlangıç: 04/03/2023 #3 aşiretkızı #9 mardin #6 mardin #4 kargaşa #2 mardin #3 kargaşa #3 abiler #2 aşiretkızı #7 aşiret #1 aşiretkızı #2 aşiret #4 abi #1 biyolojikailem #4 biyolojikaile #15 aile #3 kargaşa #2 karışanhayatlar #2 gençkurgu #9 aile #7 gerçekaile #2 biyolojikailem