"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Sınıfın homofobik ikilisi olan Hyunjin ve Minho'nun bir oyun sonucu zamanla birbirlerine hisleri oluşmaya başlar. "Sana çok azdım bir öpücük yolla bana Hyunjin" Hyunjin sınıftakilerin bakışlarını umursamadan Minho'ya döndü sonuçta onlar arkadaştı bu tip konuşmalar oldukça doğaldı değil mi "Tenefüste tuvalete gel azgınlınlığını alayım hayatım". Minho'ya havadan bir öpücük yollamış ve hiçbir şey olmamış gibi derse geri dönmüştü.

ama New York'a geldiğimden beri bir kokusu var for vanilla baby

Larie Elli küçük yaşlarda ailesini kayb etdi. İki ayrı krallık vardı. Bu krallıklar birleşmişdi ve Aura krallığı yaranmışdı. Amma bir gün Slon krallığının kraliçesi Saria'nın ölümü ile Slon krallığının kralı Maykx sinirlenip Oplin krallığına saldırıyor fakat varislerin isyanı ile savaş duruyor. Fakat Maykx intikam peşinde olduğu için Varisleri buralardan çok uzak bir saraya gönderiyorlar ancak bu saraydaki öğretmenlerin ölümü ile oyun başlıyor. Bu sarayda ne oyunlar, ne yangınlar, ne olaylar baş vericek. Sadece öğretmenler diyil varislerin de çoğu ölücek. Hadi okuyup öğrenelim bu savaş Krallıkların savaşı mı, yoksa Varislerin savaşımı. *BENİM KALBİM SAVAŞIN YÜREĞİ OLSUN* ~LARİE~

Tam sınıftan çıkıcaktım ki gelen sesle dikildim kaldım."sen kal ada yapamadığın son soruya bakalım" OLUR OLUR HOCAM BAKALIM. Dırırııırıırıfırı Canım hocalarıma selam olsun. Hepsini seviyore muahh İnşallah bu kitabı bulmazlar PAUAHWUDL NEYSE Kitabın hakları bana emanettir. Daddy issues içerir. Fikir çalınması durumunda işlem başlatırım. Ben bu kitabı babasından sevgi görmemiş olan herkese ithaf ediyorum çünkü bende onlardan biriyim. (Buruk bir tebessüm.) Hepiniz öpüldünüz[^_^] -İlk başarılarımız- #5 genelkurgu 18.12.2023 #1 hocam 10.01.2024 #7 macera 31.01.2024 #9 aksiyon 07.04.2024 #4 entrika 25.04.24 #1 okul 27.07.24 #1 entrika 18.07.25 #8 klasik 28.09.25 #5 entrika 29.10.25

Not: Kitapta +18 unsurlar mevcuttur.. (Tamamlandı) ........................................ ~ZS~....................................... "Kına yakmak kendini adamaktır. Bir gelin ve damatlara yakarlar; kendilerini birbirlerine adasınlar diye. Bir de kurbanlıklara yakarlar; kendilerini Allah'a adasınlar diye. Bir de askerlere yakarlar; kendilerini vatana adasınlar diye." Öğretmen olan Asena, albay olan babasının ısrarıyla gittiği yemin töreninde; kalabalığın içinde parlayan üniformalar arasında, sadece bal rengi gözleri gözüken askeri gördü. O an Asena'nın kalbine bir cemre düştü. O cemre; yeni rütbesiyle Gölge Timi'nin başına geçen Binbaşı Özçelik'i tanıyınca yayıldı, büyüdü ve bahar oldu. Binbaşı Özçelik, rütbesini almak için kürsüye çıkınca Asena'ya baktı. O bakış, ruhunda öyle bir iz bıraktı ki hiçbir zaman silinmeyeceğini o vakit anladı; çünkü onun gözlerinde kendini gördüğünde, tanıdığı ve bildiği o sert adam yoktu. Onun yerine sert kabuğu kırılmış, geçmişin ağır yükü omuzlarından silinip gitmiş, geçmişin gölgesi geleceğinin üzerinden dağılmıştı. O an anladı ki; Binbaşı'nın sığındığı o sessiz gölge, artık Asena'nın baharıyla aydınlanacaktı. Artık onlar sadece bir asker ve bir öğretmen değil, aynı kaderin iki yarısıydılar. ................................... ~ZS~................................. ~BİR KİBRİT YAK adında wattpad de bulunan ilk ve tek kitaptır ~

7 en yakın arkadaş ve hayallerdeki bir okul. Peki ya bu okul hayallerindeki gibi mi ?? Sır dolu bir ölüm. Kızlar bu ölüm gizemini çözebilecek mi ?? Kızlar yıllardan beri istedikleri okula kavuşmuştu. Herşey harika iken gelen notlar ölüm tehtedleri kızları korkuttu. Bunları yapan kim mi ?? Peki ya ummadık bir anda çıkan Talihsiz bir AŞK çıkarsa piyangodan. Ölüm Bir Nefes Kadar Yakınımızdayken Kaçabilir miyiz O Karanlıktan ?

Dünya'nın ucuna gelmiş biriydi aslında. Düşmek ya da geri gitmek onun elindeydi sadece duruyordu orada, ne yapacağını bilmeden. Ayakları ne geri gidiyor ne de ileriye yürüyordu. Biliyordu aslında içten içe olacakları, inatla hiçbir şey yapmadan orada durmaya devam ediyordu. Esen rüzgar kıyafetini uçuruyordu. Özel güçleri vardı ne zaman bulutlara bakarsa kıyafeti değişiyor ve o şimşeklere suya hükmedebiliyordu. Uzun dizlerine kadar gelen ceketi, bağcıklı çizmesi ve ona bulutların gücünü temsil eden kollarının kenarındaki ince mavi çizgilerle ihtişamlı görünüyordu. Tüm atalarının gücü ondaydı. O son buluttu. Tüm ciddiyeti ile karşıya bakarken iki adım geriye gidip önünü döndü... Savaşmaya hazırdı.

"Madem çok ısrar ettiniz, o zaman artık bey diyebilirim." deyip gülümsedim, bandı yapıştırdıktan sonra yutkundu. "Boşver beyi." deyip dudaklarıma yapışmasıyla neye uğradığımı şaşırdım. Karşılık veremedim çünkü o dakika sanki her şeyi unutmuş gibiydim ve hiçbir şeyi bilmiyor yapamıyordum... Çekileceğini anladığımda elimi ensesine attım ve kendime daha çok bastırmaya başladım, karşılık vermeye başlamıştım... Elimden tutarak ayağa kalktığında bende kalktım, çekilir çekilmez ilk fırsatta konuştum, "Koridorun sonu sağ oda." dememle gülümsedi, tekrar dudaklarıma yapıştı ve beni kucağına alıp hızla odaya götürdü. İçeri girdikten sonra beni yatağa bıraktı ve dudağımı öpmeye devam etti, yavaşça kayarak boynuma gömüldü ve boynumu emmeye başladı. İnlemeye başladığımda duraksadı ve tekrar devam etti, boyun etimi koparmak ister gibi emiyordu, bir yola giriyordum, sonu açık ya da kapalı, ama bir yol başlıyordu benim için...