❝Çığlıklarını duyuyorum. Yardımım için yardımın gerek, Kimsesiz.❞ ◔ 6 yaşında babası tarafından yurda terk edilen Miray Çetiner, 10 yıl sonra karıştığı bir kavga nedeniyle düştüğü nezarethanede babasıyla karşılaşır. . . . . Her okuyucuya hitap etmeyebilir.

görünmezin yok olacağı sırada fark edilmesi ve onun için verilen çaba. Bu çaba boşamı.gidecekti yoksa onu hayata mı döndürecek?

Geçmiş yıllarda yaşanan bir kaza sonucu bir aile parçalanmış, içlerinden bazıları vefat ederken bazıları da hasarlarla kazayı atlatmıştır. Fakat tek sorun, ailenin ebeveynlerin vefat etmesi ile tüm kardeşler farklı farklı yetimhanelere verilmiştir. Şimdi ise, tüm kardeşlerin yeniden birleşme zamanıdır... "Çiçekler açar elbet, mühim olan beklemektir." • • • Yazın eğlence amaçlı yazılmıştır. Yazım kurallarına özellikle dikkat edilir. Bölüm içerisinde diğer karakterlerinde (genelde kardeşler) ağzından yazılmıştır. #mazi = 1. Sıradayız 13/08/24 #ailebağı = 1. Sıradayız 03/10/24 #erkekversiyon = 4. Sıradayız 20/08/24 #kaza = 6. Sıradayız 02/10/24 #gerçekler = 6. Sıradayız 31/08/24 #mutluluk = 1. Sıradayız 09/10/24 #abi = 5. Sıradayız 29/09/24 #abla = 2. Sıradayız 14/10/24 #hayal = 2. Sıradayız 30/10/24 #gençkızedebiyatı = 2. Sıradayız 02/10/24 #aile = 2. Sıradayız 03/10/24 #mafya = 1. Sıradayız 05/10/24 #mizah = 1. Sıradayız 09/10/24

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

İKİ ÇOK SEVDİĞİM DİZİ İÇERDE VE ÇUKURUN BİRLEŞİMİ

Aşkın imkansızlığı kalplere dokunup, kimseyi bu kadar acıtmayacaktı. İntikamın soğukluğu damarlarınıza sokulup, sizi hiç böyle üşütmeyecekti. Ve olağanüstü yetenekler zaaflara kurban olurken, okurlar yerinde duramayacaktı. Mantığıyla aşk arasında kaldığında, ne yapardı? Sorunun cevabı kitap da.

"Beyfendi bakın çok yorgunum diyorum yoksa-" Adam gülümseyerek hızlıca suratıma yaklaştı. "Yoksa ne Beni mi döveceksin?" Adamın karın boşluğuna vurdum adam hemen karnını tuttu ve inledi ve sepetinden krakerimi aldım. "Ay çok naziksiniz hemende verdiniz." Dedim alayla.

Medet ve Salihi başı büyük bir derde girmişti hem polisten hem de düşmanlarından kaçarken yolları çukura düşerse ne olur Not:Salihin İdris ve kardeşlerinin varlığından haberi yok. Bu sefer intikam alma derdiyle orada değil Bu bir hayran kurgu çukur ve karakterler bana ait değil ben sadece kendi kafamdaki kurguya göre hikayeyi değiştirip yazıyorum

Salih her şeyini kaybetmişti çok sevdiği karısı bile ona sırtına dönmüştü Bundan sonra ne olacaktı Salih dimdik ayakta kalmaya devam edebilecek miydi yoksa bu son darbe adamın yıkılışı mı olacaktı Çukur ve karakterler bana ait değil. Bu bir hayran kurgu.