"O herifin soyunu sürdüremem..." kısık sesle konuşunca kaşlarını çattı. "O zaman biz de çocuk yapmayız ulan!" Ellerini sert bir şekilde masaya vurunca herkes bize baktı. "Yapamam bunu sana." kısık sesimi sadace o duyuyordu... "Başkasıyla evlenip çocuk yapmama razısın yani?" Diye sorduğunda öyle hızlı başımı kaldırdım ki gözlerinde bir ışık belirdi. "Sen mutlu ol da..." Gözlerinde ki ışık yavaş yavaş söndü hayal kırıklığına aldı... Cevap vermesini beklemeden arkamı dönüp koşarak çıktım oradan...

Hayatı zorluklarla geçen Kumsal Orak, aynı zorluklarla hayatta kalmaya çalışıyor. Bu yolda yanında, birkaç kişiden oluşan arkadaşları ile yürürken, beklenmedik birşey olur. Karşısına çıkan kişi, onun için arkadaştan da öte olur. Geçmişi Kumsal'ın peşini bırakmaz ve onu Komandonun, evine kadar sürükler. Aynı apartmanın ve evin içinde, ama sanki farklı evlerde yaşıyorlarmış gibi yaşayacaklar. Tam bitti derken başların da ki büyük bela, aniden ortaya çıkarak ortalığı karıştıracak. Kumsal'ı hiç ama hiç beklemediği birşeyler karşılayacak ve hayatın onu nereye sürükleyeceği Komandonun, yaşayıp yaşamayacağına bakacak. "Susma! Sustukça sıra sana da gelir."