Latem w Oxelösund wszystko tonie w świetle - białe noce, kolorowe domy, kwiaty wplecione we włosy. Ale pod powierzchnią tańców i śmiechów czai się coś więcej. To miało być tylko lato. Tylko kilka dni światła i uśmiechu. Ale światło potrafi oślepiać. A miłość nie zawsze przychodzi w porę. Wśród zapachu roślin, dymu i nieprzespanych nocy, zaczyna się historia, która zostawi ślad. Na skórze. W sercu. We krwi.

"Jestem zimniejszy, niż lód (lód) Jakbym był cieciem w e-Mopii (woo) Kiedy na sercu jest chłód A w oczach nasiona konopii, zwolnij"

On pachniał winem, ona - chłodnym światłem backstage'u; oboje udawali, że nie czują nic, choć drżeli jak zdjęcia w polaroidzie. Śmiali się z niego wszyscy, ale to ona miała na skórze jego imię, choć nigdy go nie wypowiedziała.

"- Nie mów nic. Tu się nie mówi. Tu się słucha." Barcelona, 1986. Kaseta się kończy. Cichy klik. Potem szum. Magnetofon milknie. Jest już po zamknięciu. Salon gier pachnie kurzem, ozonem z automatów i cukierkami z ostatniego stoiska. Evelyn siedzi na ladzie z nogami zwisającymi w rytmie basu. Fermín opiera się obok, palcami stukając o obudowę walkmana. Kids ~ Stranger Things Soundtrack