Kimliği dahi olmayan, dünyayı kaldığı gecekondunun rutubetli dört duvardan ibaret sanan iki yaşında bir kız... Sert mizaçlı ve konuşmaktan nefret eden Vargın Gece Karahan; bir kızı olduğunu ve travma sonrası konuşamadığını öğrenirse ne olur? Baba- kız ilişkisi sağlanabilir mi? Planları olmadan yaşayamayan Vargın Gece; hayatına girer girmez tüm planlarını yıkan küçük kızını kabullenebilecek mi?

-Karanlık Adımlar Serisi 1. Kitap- Peyda, bir Gerçek Aile/Kaçırılmış Çocuk klasiğidir. "Şimdi, on yedi yıl sonra annem ve babam karşımda dikiliyorlardı. Onları görüyor, onlarla aynı masada oturuyordum. Birbirimizi tanıyalı yarım saat bile geçmemişti. Varlığımızdan haberdar olmamız ise dakikalar önceydi..." [Kısa bir ara verildi, yeni bölümler yazın gelecek]

(Gerçek Ailem - Erkek Versiyon) "Bir motorun arızasını sesinden anlarım. Ama kaderimin o tek kurşunla parçalanışını duyamadım." Sanayinin isi ve pası içinde büyüyen Ayaz için hayat basitti: Tamir et ya da değiştir. Ancak bir gece, kanı şehrin en soylu ailesinin mermer zeminine damladığında, tamir edilemeyecek bir gerçeğin ortasına düştü. O, kusursuzluğuyla övünen Karatan İmparatorluğu'nun "kayıp" parçasıydı. En kusurlu ve denkleme uymayan parçasıydı. Ama ait olduğu o denklem, onu sarıp sarmalayacak bir yuva değil, yok edecek soğuk bir vitrindi. Parlak ışıkların altında, nasırlı elleriyle tek başına bir yabancı... Kusursuz bir tabloya, paslı bir çivi çakılırsa ne olur? "Bazı parçalar yerine uymaz; girdiği yeri parçalar." Not: Hikaye tamamen paralel evrende ve farklı bir yaşam sisteminin içinde geçmektedir. Ona göre düşününüz.

Ölümden falan kurtarmamışlardı beni, annemden almışlardı. Babamdan almışlardı, sonuçta satsalar bile benim anne ve babamdılar değil mi? Öyle olmalıydılar, bir yere ait hissetmeliydim artık. Birinin en sevdiği olmak zorundaydım. Hatta biliyor musunuz, tek bir kişinin sevdikleri listesinde sonuncu olmak bile yeterdi bana. Bu yaşıma kadar birinin önceliği olmak için çabalamıştım ve olmamıştı; bundan sonra da birinin son sevdiği olmak için çabalayabilirdim. Yeterdi, gerçekten yeterdi bana. __ O kadar çok okudum ki bir tane de kendim yazdım

Huşu: Gönlü Tanrı korkusu ve saygısıyla dolu olma, Tanrı'ya boyun eğiş. Kendini bildi bileli disiplin içinde büyümüştü. Yaşadığı sığ hayat onun için normaldi. Bir kere cam fanusundan çıkmak zorunda kaldığında, gerçek hayat ona garip gelmişti. Kendi dünyasında, kendini yabancılarken hangisinin doğru, hangisinin yanlış olduğuna şimdi karar verecekti.

Yirmi yıl ve tek bir sır. Yıllarca aynı kanı taşıyan, aynı gökyüzünü izleyen, belki de aynı sokaklarda aynı şeylere gülen üç habersiz kardeştiler... Melda; hayatının dönüm noktasını seçmek zorunda bırakıldı. Ilgaz; ona aile olamayan insanlar tarafından sokağa itildi. Çağın; varlık içinde yokluğun ne demek olduğunu öğrendi. Yolları tam da planlandığı gibi, yirmi yıl sonra ansızın gelen bir mektupla kesişti. O mektup onlara hem birbirlerini hem de gerçek ailelerini kazandırdı. Ama ne geçmiş ne de gelecek rahat bırakır onları. Aynı kalpen düşüp de farklı hayatlara itilmelerine sebep olan sırrı öğrenmeye çalışırken, Melda'nın babasının yıllarca nefret ettiği adamın oğluna aşık olması her şeyi daha da karıştırır. Bu aşk, yıllarca saklanan ne varsa ortaya çıkaracak ve herkesi geri dönüşü olmayan bir yola sokacaktır. Sırlar, yalanlar ve yasak bir aşka örülü bu kitapta hiçkimse ve hiçbir şey göründüğü gibi değil. -morunonyeditonu

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

"Yüzüstü bırakmasından yakındığımda beni hayırsız evlat olmakla suçladı." Vadideki Zambak - Honoré de Balzac "Her ailenin hayırsız bir evladı vardı. O da benim sanırım..." On sekiz yaşında işlemediği bir suç yüzünden hapse atılan gençti o. cezaevinde geçen on beş yıl boyunca masumiyetinin ortaya çıkmasını beklemişti. Nihayet özgürlüğüne kavuşacağı gün geldiğinde, ise hayatının bittiği gün olduğunu nereden bilebilirdi ki? Ancak, ölüm onun için bir son değil, yeni bir başlangıç olmuştu. Kendini, hapse girmesine neden olan olayın yaşandığı günün akşamında bulmuştu. Bu defa, aynı trajediyi yaşamamak için olayları değiştirmeye kararlıydı. Masumiyetini kanıtlamaya çalışırken, ailesi sandığı kişilerin aslında gerçek ailesi olmadığını öğrenmişti. Bu büyük sır, onu derinden sarsmıştı. Genç adam artık, sadece adalet için değil, aynı zamanda gerçek ailesini bulmak için de çabalamak zorunda kalacaktı. Geçmişin karanlık sırlarını çözerken, her adımda kendisi hakkında yeni şeyler öğrenmeye başlayacaktı. "Hayırsız Evlatla birlikte, gerçek ailenize hayırlı evlat olmaya var mısınız?"

[Gerçek Aile kurgusu.] On sekiz olmalarına birkaç ay kalmış Alpay Karan ve Sena Nur ikizler, ansızın bir gün doğdukları hastanede karıştıklarını öğrenirler. Ve o gün, onların kâbusu olur. Peki, Akdemir ikizler ne yapacaktır? "Sen istediğin kadar güzel düşünebilirsin Sena, buna bir lafım yok. Ben senin yerine de, olumsuz ihtimalleri düşünürüm bir tanem." Yayınlanma: 16.11.2025 ♪♪♪ ♪ Not: Bu kurgunun taslaklarımda, yayınlamadığım bir farklı versiyonu daha vardır. O versiyonunda Alpay Karan ve Sena Nur ikizler yirmi sekiz yaşında mesleklerini ellerine almış iki insandır. Doğdukları hastanede karıştıklarını o zaman öğrenmektedirler. ♪♪♪ #Sevgisizlik🥇 | 07.12.2025 #Karışıklık 🥇 | 06.01.2026 #Önyargı 🥇 | 04.01.2026 #İkizler 🥈 | 26.04.2026

(Gerçek aile kurgusudur) Birinin ölmesini engellerken kendiniz ölümle burun buruna gelseydiniz ne hissederdiniz? Deren, arkadaşının intiharını engellemeye çalışırken düştü çatı katından. Sonsuzluğa kapattığını düşündüğü gözlerini açtığında kendisini yeni bir aile bekliyordu. Tüm yaşamı boyunca yanında olan, düştüğünde kaldıran, gerektiğinde azarlayan abisi onu hatırlamıyordu. Çocukluğunun geçtiği ev ona yabancıydı artık. Hafızasını kaybettiğini düşünen ve onu çok seven bir aileye ise daha çok yabancıydı. ©Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir çalıntı durumunda adli işleme başvurulacaktır.