Abimin homofobik arkadaşına aşık olmak planlarım dahilinde değildi.

"Bir insanın hayatı bir günde değişir mi? Bende oldu." Melina, sevgi görmediği üvey ailesiyle sıradan bir hayat sürerken, bir kavga her şeyi değiştirdi. Öğrendiği gerçek, onu yıllardır aranan zengin ve güçlü bir ailenin kayıp kızı yapıyor. Artık sıradan bir hayat yok sırlarla, güçle ve tehlikelerle dolu yeni bir dünya onu bekliyor. Artık yalnız değildi hayatında ailesi, annesi, babası, onu canlarından çok sevecekleri 3 abisi ve hayatının aşkı olacak adam Atlas Karadağ.

Meryem: Sevgiliyiz demedim, arkadaşız liseden dedim ama inanmadı Ama bir şey söyledim inandı gibi oldu ondan sonra Alp: Ne dedin Meryem: Eşcinsel olduğunu söyledim Alp: He iyi yapmışsın görüldü Bir dakika bir şey kaçırdım galiba görüldü ANANI SKEYİM NE NE DEMEK EŞCİNSEL DEDİN

Bana izletilen videoyla bir süre kendime gelemedim . Ne yani beni yetimhaneye terk eden kişi , biyolojik babam olan kişi , bir asker miydi ? Ne olmuş beni yetimhaneye terk ettiyse ? Ne olmuş beni ailesinde istemediyse? Ne olmuş askerse ? Sırf bu yüzden taraf değiştirip aşağılık birer puşt olan kendileriyle mi çalışacağımı sanıyorlardı . Çok beklerlerdi . Vatanım , devletim ve milletim benim nefsimden daha üst mertebedeydi . Asla onlara ihanet etmezdim . Gerçek aile klasiklerinden farklı bir hikaye . Uyarı : Hakaret edilmediği takdirde her türlü eleştiriye açığım . İlk yazdığım kitap olduğunu düşünerek eleştirin lütfen . Genel olarak çoğu şeyi kendi kafamda oluşturmuş olsamda ben de insanım . Olaylardan , okuduğum kitaplardan , izlediğim film ve dizilerden etkilenebilmekteyim . Son olarak okuduğunuz için teşekkürler . Dipnot : Tüm hakları saklıdır . Kapak tasarımı kendime aittir.

Bir yapbozu tamamlamak için önce kayıp parçayı bulmak gerekir. - Gerçek ailem kurgularını okumayı gerçekten çok seviyorum ama okurken şöyle mi başlasaydı böyle mi gelişseydi diye çok düşündüğüm yerler oluyor genelde bende kafamdakileri bir kaleme dökmek istedim. Hikayeme şans verirseniz oldukça mutlu olurum

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayar yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Efser Elvin Erçil; bu benim hayatım. 03.01.2025 🍪

"Dayan, şimdi zil çalacak ve hızla ayağa kalkıp lavaboya yetişeceksin." [Öğretmen/Öğrenci kurgulu bir kitaptır ve çok fazla argo kelimeler içermektedir. Rahatsız olanlar okumasın lütfen.]

Anıl: Ya bak şimdi wattpad okuyordum ben Anıl: Baktım bu textingler kadar güzel kız düşürme yöntemi yok Anıl: Hikayenin sonunda mutlaka aşık oluyorlar Anıl: Denemekten zarar gelmez mantığıyla telefonun üstüne oturarak rastgele bi numara çevirdim Anıl: Seksi götümün layık gördüğü kadarıyla sen çıktın Anıl: Sonra düşündüm nasıl bir başlangıç mesajı atayım diye Anıl: Aklıma bir şey gelmedi aq Anıl: Yardırdım ben de Anıl: Sonuç ortada Ebenin amı: Yalnız birader bir sorun var Ebenin amı: Ben erkeğim

Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır. ... Alakurt lakâbıyla bilinen Kurter Alacakan, ülkesinin en başarılı askerlerinden biridir. Bir gece vakti timiyle gittiği Kafes operasyonunda timdeki dostlarını acı bir şekilde kaybeder. Her şeyini kaybettiği o zifiri karanlık gecede, kan dolu toprağa bakıp, toprağı avuçlayarak korkunç bir intikam yemini eder. Ve her şeyi ardında bırakıp şehre geri döndüğünde, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. Özellikle de General'in kızıyla tanışıp, onunla aynı intikam yoluna başkoyduktan sonra... ALACAKAN.

Bir defter... Beş arkadaş gittikleri dağ evinde buldukları gizemli deftere bir hikaye yazarlar. Bir süre sonra yazılanların gerçekleştiğinden şüphe etselerde buna ihtimal vermek istemezler. Kader çoktan yazılmıştır. Ve o hikayede bir katil vardır... Ne gittikleri dağ evi, ne orada buldukları, ne de yaşadıkları şeyler tesadüftür. O gecenin sabahında bir kişi kehanete kurban olacak ve İnsanoğlu'nun günahlarından beslenen diğer evrende bulacaktır kendini. Buradan kurtulması için o defterdeki tek şeyi değiştirmesi gerektir: Olmaması gereken bir şeyi... ~~~ Sırtım aniden sert ağacın gövdesine çarptığında yaşadıklarımın hâlâ kâbus olmasını diliyordum. Bu kadarı çok fazlaydı. Çenemi kavrayan parmaklarına karşılık altta kalmamaya çalışarak elimi gırtlağına sarmıştım. "Nesin sen?" Yüzümün her karışını inceleyen kara gözlerinde ölümü görebiliyordum. Her an başımı gövdemden ayırmak için tetikte gibiydi. Sorduğu saçmalığa gülmeye yeltensem de bu pek mümkün olmadı. "Ne gibi görünüyorum?" Soğuk suretindeki ifade daha ürkütücü bir hâl aldı. Dudakları ölümün tehlikeli sularından baş gösterircesine yukarı kıvrıldı. "İnsan olmadığın kesin." Parmakları boğazımı kavrarken yutkunmaya çalıştım. Ben bu değildim. Bu kadar aciz hissedemezdim. "Arafa merhaba de, kaçak."