Solita 17 yılını bir evde tutsak olarak geçirmiştir. Yeni yıla girerken telefonda konuştuğu rastgele bir adam bütün hayatını değiştirecektir. 17 yıl sonra esir olduğu evden çıkıp gerçek ailesinin yanına döndüğünde her şeyin geride kaldığını düşünür ancak asıl hayatı yeni başlıyordur. Geçmişin kirli oyunları ve kilitli kutularda saklanan sırlar bir bir ortaya çıkacaktır.

TAHASSÜR Cihan ve Kamerin hikayesi... Yıllar önce birbirine verilmiş sözler... Yıllarca birbiriyle kavuşmayı bekleyen iki insan yıllar sonra tekrardan karşılaşır. Fakat adam o kadar çok değişmiştir ki kadın onu tanıyamaz. Bu aşkta kim haklı? Aynı adama tekrardan aşık olan kadın mı? Yoksa verdiği sözü tutmayan kadına kırılan adam mı? Tercümanlık yapan Kamer ve onun çalıştığı şirketin sahibi Cihan... ★ Eve geldim. Bende ki yedek anahtarla kapıyı açtım. Koşa koşa yukarı çıktım. Gördüğüm manzara yere çakılmama sebep oldu. Kamer yerde oturmuş ağlıyordu. Bana baktı. Pişmanlıkla gözlerimi sıkıca kapadım. Öğrenmişti... İşte şimdi her şey başlayacaktı. "K-kamer ben..." "Açıkla!" Diye bağırarak ayağa kalktı. Hüzünle ona baktım. Sinirliydi haklıydı. Ama ben ona bağırmayacaktım kıyamazdım ona. "Söyleyemedim üzgünüm." Pişmanlıkla bana baktı. Gözleri artık farklı bakıyordu. Şu an huzur bulamıyordum. Yıllarca onu aramışken şimdi kaybedemezdim. Ne olursa olsun aşkımın arkasında duracaktım. ★ Kapak tasarımı: dreammsolider

O gece, kuru soğuğun bedenimi yaktığı o anda terk etti çocukluğum bedenimi. Cıvıl cıvıl renkleri olan o küçük kız öldü, gecenin karanlığına boyanan kadın doğdu küllerinden. Ve dudaklarımdan tek bir mırıltı döküldü benim bile kulağıma ilişmeyen: "Affet sevdiğim. İnci çiçeğinin dallarını kırdılar..." Beni yazanın elleri taştan, kalemi katrandı. Bahtıma düşen iki tutam ah'da beni yakmıştı. Bir mucize olmamış, bir ihtimal doğmamış ve bir ışık yanmamıştı geceden. Bahtımın karasına derman bulunamadı. Olmadı. Kalem tutan eller bana acımadı. 🖤 İnci Çiçeği kitabının şarkısı: Gülşen-Emrin Olur Yayınlanma tarihi: 15/08/2024 Yukarıdaki sahne kitabın alıntısıdır. Eğer sizler de bu macerada benimle olmak istiyorsanız satırlarda buluşalım🦋

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

İki kadın ve adamın acı dolu yaşamlarının hikayesiydi. O Asmin Haznedar;Kollarında uyuduğu hiç gitmem diyen adamın gidişini izliyordu... O Avsin Bozoğlu ;Canımı verip ölsem'de bitmez bu aşk diyen adamın, kendisine olan aşkının bitişine şahit oluyordu... Ve Cihan Haznedar...Başına taç etmiş Avşin'i ...Gönlüne taht kurmuş Asmin'i ile hayatın onun için hazırladığı acı ve yalan dolu gerçekler ile mücadele ediyordu...

"Sen beni terk edip kendine yeni bir yuva kurarken benim yuva kuracağım bir ailem yoktu. Senin her zaman yanında olan bir sürü insan vardı!! Ben burada kalmakla yetinebildim sadece. Acımı bile kimseyle paylaşamadım ben. İşte aramızdaki en büyük fark bu tamam mı!!?" Tam ağzını açıp cevap vereceği sırada ondan hızlı davranarak hızlıca ağzımdan cümleler çıkmıştı. "Hani klişe bir laf vardır böyle. Derler ya ben sana artık hiçbir şey hissetmiyorum diye. Hayır. Neden biliyor musun? Çünkü ben sana hem kırgınım hem kızgınım, hem öfkeliyim hem de senden nefret ediyorum!!" Yüzüne karşı tükürür gibi konuştuktan hemen sonra yüzümde alaylı bir tebessüm oluşmuştu. "Bir gün sen inanmasan da gerçekler ortaya çıkacak. İşte o gün sana karşı ne kızgın ne kırgın ne de öfkeli olacağım. Hatta senden nefret bile etmeyeceğim biliyor musun? Çünkü sana karşı hiçbir duygum olmayacak." ********* Ona atılmış olan bir iftiraya kurban giden Alya, yıllar sonra onu terk eden eski eşiyle karşılaşır.

Eski sevgilisinden hamile kalıp terk edilen genç bir kız! Yeraltı dünyasının patronu genç ve acımasız bir adam! Çıkarlar uğruna birliktelikler, şiddetli ve psikopatça bir aşk. Korku, heyecan, şehvet, hüzün, mutluluk... Hepsi bir oyunla, hepsi bir çıkar ilişkisiyle başladı. ******* Hastanenin bahçesine kendimi öyle zor atmıştım ki bunun tarifi olamazdı. Gözümden bir damla yaş aktı. Sonra bir damla daha, bir damla daha derken kendimi yere dizlerimin üstüne düşmüç hıçkırarak ağlarken buldum. Sürekli aynı şeyler çıkıyordu ağzımdan 'hayır, hayır, yalan olamaz bu, napıcam ben' takılı kalmış gibiydim. Öyle çaresiz öyle bitik durumdaydım ki kendime acıdım. Etrafımdan geçip giden insanlar beni umursamıyorlar dı bile. Oysaki birinin yanıma çöküp neyin var diye sormasın ihtiyacım vardı. O an gelen dolmuş hissiyle başımı gökyüzüne kaldırıp derince bir nefes aldıktan sonra bunca birikmişliği, bunca nefreti, aşkı, ihaneti hepsini püskürürcesine bir çığlık attım. Ama öyle bildiğiniz çığlıklar dan değil. Tüm bu acılardan kurtulmak bir yardım eli arama çığlığıydı bu. Çığlıktan öte bir feryat dı bu... Yine bir yardım eli uzatılmadı yine kafamıı önüme eğip sikik hastanenin bahçesinde yerde oturmaya devam ederek ağlamama devam ettim. Ta ki üzerime düşen kocaman bir insan gölgesine kadar. Önce umursamadım gider diye, ama gitmedi tam aksine yere tek dizinin üzerine çöktü karşımda ki zeytin gözlü adam. Elini kaldırıp ağzıma, gözüme giren ağlamaktan ıslanmış saçlarımı kulağım arkasına itti. "İyimisin küçük?" *********** İşte böyle başlamıştı bizim hikayemiz......

Suskun şehir Amed. Yıkık kentin masalı. Acıların feryat olup yürek yaktığı şehir. Güneşin kızıllığa kanla büründüğü. Acının çiçek olup büyüdüğü. Yeşilin en güzel tonunda ölüm olduğu karanlıklar şehri. Törenin kanun kabul edildiği. Her sur taşında farklı bir sırrın gizli olduğu acının şehri yıkımın baş kenti... Acılarla dolu yüreğine sevdasını gömmek zorunda kalan bir adam. Vicdanını ruhuyla birlikte tabuta koyup sırtlayan gözü de vicdanı gibi körelen Ağa. O kıza her baktığında yok oluşunu görse de yok etmeye yeminli. Sevdiğiyle beraber yok olmaya mahkum bir kadın. Amedin yaralı gelini. Yok olan yüreğiyle bile herkese karşı dik duran, asla boyun eğmeyen, herkesin korkarak konuştuğu Ağayı tek lafıyla yok eden güçlü bir kız. Yüreklerindeki yara dile gelseydi yer gök onların acısıyla inlerdi. Her insan bir kitaptır. Kiminin ağır sözler ile yazılmıştır hikayesi. Kiminin çiçekli bir sözle. Bazıları vardır ki arafta kalmış bir şiirdir onlar. Öyle ağır ki cümleleri anlaşılmaz. ...

Berdel için amcasının gelini olan; Mihrima Evin Perza. Abi dediği insana insanın çocuğunu taşıdı; Mihrima Evin Perza. İlk geceden dokundu, küçük kuzenine; Şahin Atlas Perza. Evlendikten üç ay sonra küçük eşinin hamile olduğunu öğrendi: Şahin Atlas Perza. .

Hiç evlilikle ilgisi olmayan bir adamla Ailesini kaybetmiş zor günler geçirmiş bir kızın hikayesi iyi okumalar dilerim. ADAR AVAMİR ~ AHU BAYKAN Bu benim ilk kitabım eğer bir hatam olursa affola yanlışları mı maruz görün beğenmeniz dileğiyle.