KARANLIK VE AYDINLIK SERİSİ / KISIM I Feray Eldem, psikoloji okurken aynı zamanda Karaköy'de bir sanat galerisinde çalışmaktadır. Gece yarısı telefonuna gelen mesaj ile galeriye gittiğinde patronunu ölü bulur ve işlenen cinayet ile Feray şüpheliler listesinde bir numaraya yerleşir. Cinayetin hemen ardından evine kırmızı zarflar gelmeye başlar. Her zarf bir bilmeceden ibarettir ve cevap doğruca diğer zarfa gitmektedir. Çocukluğundan beri babasıyla define avı oynayan Feray bu gizemi çözmeden edemez ve varını yoğunu şüphelisi olduğu cinayeti aydınlatmaya koyar. Bu süreçte ise ona karşı dairesine yeni taşınan, imalı sözleri ve tavırlarıyla Feray'a hatırlayamadığı geçmişinden geldiğini düşündürten, son derece gizemli bir karaktere sahip olan Hektor yardım eder. Bilmeceler çözüldükçe geçmişin kapıları aralanır ve yaralı zihinler bir araya gelir. ✨ "Yaralı zihinler bir araya geldiğinde Dite Şehri'nin kapıları aralanır. Kırmızı daireler sarar etraflarını. Sınırdan geçen ruhlarını ölçer, kader tartısı."

Beni çekiştirmesine izin veriyordum çünkü henüz benim kim olduğumu bilmiyordu ama öğrenecekti. Beni aniden yere atmasıyla ellerimi yere bastırdım. Reflekslerim çok iyi olduğu için şanslıydım bana bakıp. " Kimsin sen şerefsiz!" Dedi Sırıttım ama yüzümdeki peçeden bunu göremiyordu. Beni bir terörist sandığı için böyle konuşuyordu ama ona kim olduğumu söyleyemezdim böyle bir emir almamıştım. "Benim kim olduğumu yakında öğreneceksin işte o zaman bana bu yaptığını sana ödeticem yüzbaşı" dedim Gözünün en derinine bakıp meydan okumam onu şaşırtmıştı. ama benim kim olduğumu öğrendiğinde daha çok şaşırıcaktı! ... Ben kim'miyim ben Yüzbaşı Alya Bozkurt. Teröristlerin korkulu rüyası nam-ı diğer "KAN" 🩸. { Asker kurgusudur 🪖🇹🇷 } Not: ilk kez kitap yazıyorum yazım yanlışım olursa kusra bakmayın , Ve ben profesyonel bir yazar değilim sadece sevdiğim için yazıyorum💚🤎. Bu kurgudaki askerler , terörist isimleri ve yerler tamamen hayal ürünüdür . Kurgu tamamen bana aittir (Ç)alınması yasaktır ❗❗❗ UYARI: kitapta şiddet, işkence sahneleri mevcut'tur. Hassas olan veya yaşı küçük olan okurlar bunları göz önünde bulundurarak okuyun❤️

Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"

Tür:Romantik komedi&Macera Uyarı: Bu hikaye +18 yetişkin içerikli unsurlar barındırmaktadır. ​"Gündüzü pas ve yağ lekesi, gecesi şehrin görünmez adaleti olan bir AYAZ her şeyden sakınması gereken bir KARDELENE yenik düşerse ne olur?" Başlangıç Tarihi; 28.01.2026 Final Tarihi;31.05.2026 09.04.2026/21.04.2026 #güçlükadın kategorisinde 1. Sıraya yerleştik. 07.05.2026 #evlilik kategorisinde 1. Sıraya yerleştik. 02.06.2026 #mahalle kategorisinde 1.sıraya yerleştik. Tüm hakları bende saklıdır Kopyalanma veya çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Ben Mihra Haznedar bir kimliğim yok, bir ailem yok kimsesiz biriyim ben. Daha 18 yaşında bir kere ölümü yaşayarak yeni bir hayata adım atmıştım. Herşeyim değişmişti, ben değişmiştim. Mutlu olmak için çok acı çekmiştim ama sonunda olmuştum galiba. Ben Asi olmuştum, yeni bir kimlikle yeniden doğmuştum mutluluğa...

"Git dersen giderim ama... Benim hikâyemin başrolü değil, figüranı olursun." Geçmişin hayaletleriyle bugünün gerçeklerinin bir yalan uğruna çarpıştığı bir hikâye. Düşmanının kızına duyulan imkansız bir tutku, Demir'in sert duvarları ve Eflal'in o duvarları yıkmak yerine üzerinde bir imparatorluk kurma iradesi. Bu bir teslimiyet değil; kendi enkazından doğan bir kadının, bir kalbin zehirlenerek yeniden doğuş savaşı. Zehir kana karıştı, oyun başladı. 📖 @onsrafirtinasi_ kalemiyle.

"Seni gördüm." diye itiraf ettim. Yüzü şaşkınlığını belli ederken dudakları aralandı. "Neyi gördün anlamadım?" "O kızla seviştiğini." Yutkundu. "İçerde kucağında oturmuyordu sadece." "Eylül.." "Neden o kızı s*kerken gözlerinle de beni beceriyordun?" Sorumla dumura uğramıştı. Vücuduma sardığım ellerimi çözüp ona uzattım. Yakasından tutup kendime çekerken zorlanmamıştım. "Beni mi hayal ediyordun?" diye fısıldadım dudaklarına doğru. "H-hayır." Nefes alışverişi hızlanmıştı. Bacaklarımı aralayıp kendimi ona bastırdım. Kalçamı hareket ettirip sürtünürken kesik kesik nefesler alıyordu. "Eylül ne yapıyorsun?" Cevap vermedim. Ne yaptığımı bilmiyordum. Sadece sürtünüyordum. Kasığım istekle sızlarken bu isteği bastıramamış sürtünmeye başlamıştım. Bu çok iyi hissettiriyordu. Onun sertliğine kendimi sürtmek.. Yakasındaki ellerimi boynuna doladım. Elleri belime ve kalçama kaydı. Beni daha da kendine çekip mermerin ucuna kaydırdı. "Bu çok yanlış." desede kendini bana bastırıyordu. Belimdeki eli bacağıma kaydı. Bacağımdan eteğin altına.. Kadınlığıma değen parmaklarıyla başımı geriye atıp kısık sesle inledim. İç çamaşırımın üzerinden okşuyordu. Parmakları usulca yukarı çıkıp iç çamaşırımın içine kaydı. Eli artık direkt kadınlığıma temas ediyordu. "Sen neden izliyordun o kızı s*kmemi?" diye sordu parmağını klitorisimin üzerine bastırarak. Gözlerine baktım. "O kızın yerinde mi olmayı hayal ediyordun?"

"Ben seni seviyorum. Kardeşimden farksız o. Hem 5 yaş küçük. Ufaklıkla ne işim olur." Dizlerimin üzerinde eğilip kapıya biraz daha yaklaştım. "Bin gönlüm olsa birini vermem. Benim gözüm sadece seni görür. Hem görmedin mi erkek çocuğundan farksız. Kıskanacağın son kişi bile değil." Titreyen dizlerimle ayağa kalktım. Perdeyi araladım. Balkona çıktım. Semih gelen sesle başını bana çevirdiğinde elinde telefon öylece kaldı. Gözlerine baktığımda anlamıştı onu duyduğumu. Balkonda duran kitabımı aldım ve tekrar içeri girdim. Kapıyı kapatıp perdeyi çekmeden son kez yüzüne baktım. Ve o perdeyi kapattıktan sonra yıllarca onun olduğu tek bir gün açmadım...

'Umudun gece ise, ay'a tutun.' ∞ (15/08/2018; Başlama tarihi.)

TAMAMLANDI. (Düzenleniyor.) Vatanı için kendini feda edecek bir kız düşünün. Karaca Yavuz. Bir de; Mardin'in en büyük aşiretin'in ağa'sı olan. Azat Karahanlı. Başlasın ozaman onların hikayeside... (Yazım hataları vardır.)