Yanmış bir evin küllerinden kalan tek gerçek bendim. Ya da ben öyle sanıyordum... Ermeda Özer, küçükken masum hisler beslediği çocukluk arkadaşını evlerinde çıkan bir yangında kaybettiğini zanneder. Yıllarca bunun yasını tutarak, yaşadığı bu kayıpla kendisini iç dünyasına kapatmıştır. Hayatına girecek tek bir kişinin varlığını bile, hiçbir zaman aklından çıkaramadığı o kişiye haksızlık olduğunu düşünürken hayatına girecek bir kişinin varlığıyla doğru bildiği gerçeklerden şüphe etmeye başlamıştır. Bu kişi, onu bambaşka gerçeklerin arasına sürükleyecektir ama o, bunun farkında bile değildir... •Yetişkin okurlar içindir•