𝐅𝐫𝐨𝐦 𝐄𝐧𝐞𝐦𝐢𝐞𝐬 𝐭𝐨 𝐋𝐨𝐯𝐞𝐫𝐬 She wants freedom, he craves control - but when their families force them into marriage, their union becomes a dangerous game of power, passion, and betrayal. ... Emilia, a mixture of Enzo and Elianna. She isn't afraid of anyone and is a headstrong force to be reckoned with. For most of her life, Emilia had only had two goals in mind: attaining her degree and finding her forever. Santo, a mixture of darkness and cruelty. He loves to be in control and is known for being the heartless leader who killed his people. For most of his life, Santo had only one goal in mind: kill anyone who gets in his way. ... A marriage between these two will result in a disaster. What will happen when the fathers of these two strike up a deal that will benefit both mafias? Will Santo stop Emilia from achieving those two goals she has in mind or will she stop him first? ・‥...━━━━━━━☆☆━━━━━━━...‥・ A STAND-ALONE! *SLOWBURN* *MATURE* This book contains sex scenes, some inappropriate language, physical and verbal abuse which may be triggering for some readers. Please read at one's own risk as a trigger warning will not be designated at each chapter. THANK YOU FOR THESE TOP RANKINGS #1 in enemiestolovers #1 in enemies #1 in mafia #1 in mafiaprincess #1 in Italianmafia #1 in hate #1 in rivals #1 in slow burn #1 in lovers #1 in agegap #1 in arrangedmarriage #1 in forecedmarriage #1 in sunshinexgrumpy #1 in mafiaromance #1 in darkromance All Rights Reserved

lise son sınıf öğrencisi olan Jeongguk'un okuluna yeni gelen fizik hocasıyla ilgili sorunları vardı. [düzenlendi: 290723 ]

Taehyung İşkence edeceği mi kim söyledi? Jungkook Paramı söke söke alacağım dedin ama Taehyung Yanlış demişim Sike sike olacak o [Görüldü]

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

Akşamın en sessiz zamanını bekledi Ateş, Eda' ya gitmek için. Kıştı, soğuktu, sokaklar boştu, evler karanlıktı. Herkes uykuya dalmıştı. Ateş, usulca Eda' nın kapısını çaldı. Anında açıldı kapı. Son zamanlarda ne zaman Eda' ya gelse, kapıyı çalması bitmeden açıyordu Eda, sanki sürekli kapının arkasında bekliyor gibi... Bir şey demeden içeri girdi. İkisi de kapıda konuşma devresinin bittiğini söylemeden de biliyorlardı. "İyi misin?" dedi Eda. "Sen?" dedi Ateş. Kafasını salladı Eda. Heyecan aralarında dolaşıp, onlarla alay eden küçük kardeş gibiydi. "Sen iyiysen ben de iyiyim." dedi Ateş. Eda, aniden ona doğru adım atar gibi yaptı ama sonra geri çekildi. Bunu bir kez daha yapmıştı ve o zaman da Ateş ona sarılacağını düşünmüştü ama sarılmamıştı. Başlama tarihi 10.08.2020 Bitiş tarihi 04.06.2021 Orijinal hikayemdir. Çalınması, kopyalanması, alıntı yapılması durumunda yasal haklarımı kullanacağımı bildiririm. #2 Genel Kurgu 04.02.2021 🎉🎊 #1 Aksiyon 06.02.2021 🎉🎊 #1 Genç Kurgu 09.06.2021 🎉🎊

"Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu. "Evet," dedim. "Gözlerime bak," dedi. Baktım. Ve saatler sonra bakışlarında ilk kez, ufacık bir ihtimalle cebelleşen şüpheyi gördüm. "Ben sana her şeyimsin dedim. Ama sen hiçbir şeyimmişsin." Artık yapabilecek hiçbir şey kalmamıştı. Yolun sonu burasıydı ve o ne yaparsa yapsın, gidişime engel olamayacaktı. Saatler içinde çökmüştü güzel yüzü. Bomboştu karanlık gözleri. Bana öyle bir bakıyordu ki, sanki bıçağı kalbine saplamışım da geri çekmek bilmemişim gibi. "Bu bir son değil," dedi sadece benim duyabileceğim bir sesle. "Gideceksin ve ne yazık ki ben seni bırakmayacağım. Daha önce de söylediğim gibi, istersen dünyanın öbür ucuna git, yine de bulurum seni. Ama eğer seni bulduğumda, bir şeylere mecbur kalmadığını anlarsam, ikimize de geçmiş olsun. Eğer ki gerçekten benden intikam almışsan..." Gözlerine uzun uzun bakmak, dakikalarca nefes tutmakla eş değerdi. "Dua et ki Allah seni karşıma çıkarmasın."

Derin derin nefesler aldım. Neredeyse her gün ona yazmaya karar veriyordum ama gururum buna engel oluyordu. O en yakın arkadaşımın abisiydi ve nedenini bilmediğim bir şekilde benden nefret ediyor gibi davranıyordu. Bugün yazmaya karar verdiğim diğer günlerden farklıydı. Bugün kararlıydım, ona kesinlikle yazacaktım. Derin derin nefesler almaya devam ettim. Eski telefonumu yavaşça elime alıp aylar önce aldığım ama yazmaya bir türlü cesaret edemediğim için kullanmadığım hattı telefona taktım. Son kez aynadan kendime gülümseyip rahatlamaya çalıştım. Şimdi hazırdım. Anonim: Bana ne hissettirdiğin hakkında en ufak bir fikrin yok. Geri dönüşü olmayan bir yola girmiştim ve bundan memnun olmadığım söylenemezdi. Daddy Issues kitabıdır. Texting kısımları bulunmaktadır.

0527***: Şu an üzerinde olduğun kişi ben olsaydım, 0527***: Seni hiç acımadan sabaha kadar becerirdim, Aşkım. ∆ 09.03.22

*** "Hiçbir şey beni senin bu korkaklığın bu ilişkiye sahip çıkmayışın kadar üzemez. Seni seviyorum diye senden vazgeçemiyor değilim. Bugün olmaz yarın. Vazgeçerim. Bir başkasına aşık olurum!" dedim öfkeyle. Elini ağzıma kapattı, bir elini belime koyarak bedenimi kendine çekti. Savrulan bedenimin eğer tutmasaydı düşeceğine emindim. Ellerimi göğsüne koydum. Gözlerinin içine bakarken çatık kaşlarının altındaki yeşil gözleri, benim günlerdir denediğim ama yapamadığım şeyi yapıyordu. Öfkesini, bedenime ince ince işliyordu. "Madem öyle... Hazırlan." Elini çekmediği için anlamadığımı sadece bakışlarım ile iletmeye çalıştım. "Bir ay sonra nişan, şubat tatilinde düğün." Ben söylediklerinin etkisi ile şok olurken arkasını döndü, bizim evin bahçesine doğru bir iki adım attı. Ondan çıktığına emin bile olamadığım gür bir sesle bağırdı. "Aytekin!" Kalbim korku ile kasılırken yanına koştum. "Ne? Ne yapacaksın? Hey!" Beni dinlemedi, önüne geçip durdurmaya çalıştığım bedenini sola kaydırdı, bir daha bağırdı. "Aytekin!" Bizim evin ışıkları ile birlikte Cemile teyzelerin ışıkları da açıldı. "Ferhan..." Dediğimde bakışlarını ağabeyimin penceresinden bana çevirdi. "Ferhan yok..." dedi alayla. "Ferhan ağabey diyeceksin." Ellerini havada iki kez itiraz edercesine salladı. "Pardon! Korkak, gururlu, aptal ve sevmeyen Ferhan ağabey diyeceksin!" Bizim evin kapısı açıldığında son kez onu durdurmaya çalıştım. "Ferhan böyle değil. Bir anlık öfke ile değil!" dediğimde ellerimi tuttu, göğsünden indirdi. "Ne bağırıyorsun lan?" diyen ağabeyime aldırmadan bana bakarak konuştu. "Gözünde adamlığım kalmadı ya, bırak onun gözünde de kardeşliğimiz kalmasın. Ama sen..." Bakışlarını yanımıza gelmesine bir iki adım kalan ağabeyime çevirdi. "Bu saate sonra vazgeçme hakkına sahip değilsin." ***