ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အခန်းတွေအားလုံးမှာ ပါဝင်တဲ့ သွားလာလှုပ်ရှားတဲ့ နေရာတွေ၊ အဖြစ်အပျက်တွေ အားလုံးဟာ စိတ်ကူးထဲကအတိုင်း ရေးသားထားတာပါ။ ဖြစ်ရပ်မှန်မဟုတ်သလို၊ အပြင်လောကမှ တည်နေရာအစစ်အမှန်‌များလည်း မဟုတ်ပါ။ အခန်းတစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ လိုအပ်ချက်တွေရှိလို့ စာဖတ်သူတစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကို သည်းခံနားလည်ပေးဖို့ရာ အထူးမေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။

ကော်ဖီခွက်ကလေးအားဆုပ်ကိုင်၍ လမင်းငယ်လေးကိုပြောမိသည်။ ဒီအချစ်ခရီးဟာသိပ်ကြမ်းတာပဲကွယ်... ကော်ဖီတွေတောင်အရသာမမှန်တော့ဘူး... ဒေါ်မေမာမာချို ေကာ္ဖီခြက္ကေလးအားဆုပ္ကိုင္၍ လမင္းငယ္ေလးကိုေျပာမိသည္။ ဒီအခ်စ္ခရီးဟာသိပ္ၾကမ္းတာပဲကြယ္... ေကာ္ဖီေတြေတာင္အရသာမမွန္ေတာ့ဘူး... ေဒၚေမမာမာခ်ိဳ

အကြောင်းကံရယ်လို့ တိုက်ဆိုင်တတ်သည့်မေတ္တာ မထင်မှတ်ထားသောခရီး မထင်မှတ်ထားသောနေရာမှာ အချစ်ကိုမျက်မြင်ကြုံရတဲ့ လွမ်းမဒီမောင် နှင့် အကြည့်စူးစူး အကြည့်ရဲရဲများနှင့် ကလေးမတစ်ယောက်အပေါ် မေတ္တာယိုင်လဲမိတဲ့ ခင်ထိပ်ထားကလျာ လောကကြီးမှာ စည်းတွေရှိတယ်။ တချို့စည်းတွေက လိုက်နာရမယ်။တချို့စည်းတွေက ချို့ဖောက်ရမယ်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲ့စည်းနယ်နိမိတ်ကို မေတ္တာဖြင့် ချိုးဖောက်မည့် အချစ်ငှက်များရဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်

"တေးကိုဘယ်လောက်ပဲပစ်ထားထား တေးသတိရနေခဲ့တယ် သိစိတ်ကမုန်းရင်း မသိစိတ်ကတမ်းတနေခဲ့တယ်"

နှလုံးသားထဲထုံးသွားတဲ့ "ကြိုး" ဟာဘယ်လိုဖြေဖြေ မ‌ပြေနိုင်တော့လျှင်.. (Sixth Fiction)

" ကိုယ့်ထက်အသက်ကြီးတဲ့မိန်းမကိုယူထားမှတော့ လူကြီးဆန်တာပဲရှိမှာပေါ့။ပလီပလာလေးတွေ ကလေးဆန်တာလေးတွေလိုချင်ရင် ငယ်ငယ်လေးတွေရှာကြိုက်နော် ဟုတ်ပြီလား "

ဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ မြတ်နိုးချင်စရာလေးက "ဒေါ်ခင်နွဲ့ရည်"ဆိုတဲ့နာမဖြင့်စသည်။

အန်တီ မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်လျှင်ကို သူ့အချစ်တွေတိုးရပါတယ် ။

မှိုင်းဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ လျို့ဝှက်တယ်။ ပဟေဠိဆန်တယ်။ မှိုင်းအနားမှာနေရတာဟာ သင်္ချာပုဒ်စာတစ်ပုဒ်အဖြေရှာရတာထက် ပိုခက်ခဲလေရဲ့။ ထိုသို့ ပဟေဠိဆန်ပြီး နားလည်ရခက်တဲ့ အမျိုးသမီးကိုပတ်သက်ခဲ့မိတာဟာ ဝေဒနာတစ်လုံးတစ်ခဲ ထွေးပိုက်ရသလိုပေါ့။ အနီမှိုင်းမှိုင်း GL OC ✨

ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကတည်းကပင် ကျွန်မဟာ ဘဝကိုပဲ ဦးစားပေးအာရုံစိုက်တတ်သူဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိခဲ့၏။ ထိုစဉ်တည်းက ကျွန်မတွင် အချစ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်စိတ်မျိုးရှိခဲ့သည်။ ကျွန်မနှင့် အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်သော သူမျိုး၊ ဘဝနဲ့ မကိုက်ညီသောသူမျိုးကို ချစ်မိမှာ သိပ်ကြောက်သည်။ အချစ်ဆိုတာမျိုးကလည်း ဘယ်သူ့ကို ချစ်လိုက်မယ်ဆိုပြီး ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတာမျိုးမှ မဟုတ်ဘဲ။ ကံကောင်းတာလား၊ ကံဆိုးတာလားဟု သတ်မှတ်၍ မရလောက်အောင်ပင် ကျွန်မဘဝကို ဘိန်းပန်းရနံ့တွေ ထုံသင်းစေမည့် အမျိုးသမီးလေးသည် စောစီးစွာပင် ဘဝထဲ ဝင်ရောက်လာ၏။ သူ ဘဝထဲ ဝင်ရောက်လာပုံက မတော်တဆနည်းမျိုးနဲ့လည်း မဟုတ်၊ တမင်တကာနည်းမျိုးနဲ့လည်း မဟုတ်ပေ။ ကံကြမ္မာကိုက ကျွန်မတို့ကို ဒီနေ့ ဒီရက်မှာ ဆရာ တပည့်အဖြစ် ဆုံ‌စည်းစေ ဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်၏။