Jisung acıdan dolayı hızla uykuya dalmışa benziyordu. Beyaz yogan sadece yüzünü açıkta bırakırken, kafama oturan şey ile olduğum yere çakılı kaldım. Ben onu ısırdım. O beni ısırdı. Onu ilk kez böyle ısıracağımı söyleseler, yalancılıktan dava açardım. İçinde bolca ah barındıran cümlelerin ve soruların arasında ben, özneyle yüklem arasındaki iple kendimi asacağım. Sonra şu, karşımda mışıl mışıl uyuyan, tatlı, şirin Jisung vicdanı ile cebelleşe dursun. İnsan olmanın yükü acılar ile taşınır güzel kalbim. Şimdi yaran çok taze. Çaresiz olduğunu bedenine ve ruhuma işlemişsin. Ama biliyor musun; insan zamanla çaresizlikten, mutsuzluktan ve umutsuzluktan da usanıyor. O yüzden şimdi kabullen ve beni biraz motive etki ona onu sevdiğimi söyleye bileyim. Kaybetmeyi sevmiyorum çünkü bunun alışkanlık haline geleceğini düşünüyorum. Koy kıçına rahvan gitsin desene... Yine saçmalamaya başladım. Semeho Ukesung Zorbalık yoktur. Softfic

Kuzey Kore'ye hediye olarak satılan 8 genç ve onların yaşadıkları acılar...

ben seni hâlâ seviyorum Jeongin

"küçücük kalbin var... dünyaları sığdırıyorsun."

hyunjin, küçük kiraz renginde ki dudakları gördükten sonra bir daha hiç bir şeyin yolunda gitmeyeceğini anladı.

okulun itiraf sayfasına yapılan bir itiraf sonrası jisung'un hayatı hiç beklemediği bir şekilde minho ile kesişmişti. "tanışıyorlar mı bilmiyorum ama 4-1deki lee minho ile 4-3deki han jisung acayip yakışıyor. bugün kantinde yan yanalardı sizden olur nolur tanışın."

Taehyung'un kız kardeşi, burslu girdiği okulun sahibi Jeon Jungkook ile davalık olur. Davayı fesh etmeye karşılık ise Jungkook, Taehyung'u ister.

reallhyunjin: Neden ben değilim? sushie.lee: Çünkü engeller var.

Hyunjin Felixe anonim hesaptan yazar.. user1:asigim be sana lix Leelix;LAN SAPİK VARRR nadir düz yazı var Yan shipler;Minsung jeongbin Chanmin