"Sadece seni yok etmek istiyorum." dediğinde dudaklarımda kışkırtıcı bir gülüş oluştu. "Öyle mi?" dedim dudaklarına doğru fısıldayarak. "Daha çok beni nefesimi kesene kadar öpmek istiyormuş gibi bakıyorsun." dedim ama bakışlarını hiç değiştirmedi, bana öyle bakmaya devam etti. "Doğru başta amacın gerçekten beni yok etmekti, sonra baktın ki etrafımda bunu yapmaya meraklı insan çok, acıdın mı?" Konuşurken hafif alaylıydım, her bir kelimemde, her nefesimde amacım onu daha da çıldırtmaktı. "Aslında evet, seni ben mahvedecektim ama ortada mahvedilecek bir şey kalmamış." dedi eli çenemi hafif hafif okşarken. Ve onun dokunuşu mahvedilecek bir şeylerin kaldığını hissettiriyordu. Yine de bakışlarım düşmanca kısıldı. "Senin görevin beni korumaktı, değil mi? Dur o da oyundu, doğru ya." 07.04.2023

Birbirlerinin kardeşi gibi olan, mutsuzken bile birbirlerini güldürebilen, kavga etseler de iki dakika sonra unutan beş kız. İşte bu hikaye onlara ait. ×××××××××××××××××××× Beşimiz aynı anda sarıldığımızda "Ne olursa olsun ayrılmak yok." dedim onlardan söz ister gibi. Aynı anda "Yok!" diye bağırdıklardında gülümsemem daha da genişledi. Bu ciddi ortamımız her zamanki gibi uzun sürmedi çünkü içimizden biri "Nefes alamıyorum, hadi dağılın." dedi. Kahkahalarla ayrıldığımızda dördünün de hayatımdan çıkmamasını istedim. ×××××××××××××××××××× Başlangıç: 07.06.2018

İnsanın en masum olduğu dönemi çocuk olduğu zamanlardır, öyle değil mi? Doğru. Fakat eksik. İnsanın en acımasız olduğu dönem de çocuk olduğu zamanlardır. Kimi çocuk sevgiyle arkadaş edinir, oyunlar kurardı. Kimisi ise tek bir korku salmasıyla etrafına toplardı kendi tebaasını. Ben ve benim gibi çocukların sevgi cumhuriyetine karşı, zorbaların korku imparatorluğuydu aslında durum kısaca. Diyelim ki bir zamanlar çocuktuk. Biz de, onlar da. Lisede de mi çocuktuk? Türlü türlü oyunlar kurarken de mi çocuktuk? İnsanların hayatlarında unutamayacağı anılar bırakırken, hafızalarından kazıyarak silmek istemelerine rağmen bunu başaramıyor oluşlarının sorumlusu olurken de mi çocuktuk? Tuvalete kilitlerken, okulun önünde alay konusu ederken, yapmadıkları şeylerle suçlarken ve hatta manipüle ederek kendilerinden bile şüphe etmelerini sağlarken de mi çocuktuk? Değildik. Ne biz ne de onlar. Bunu inkar edecek insanın vicdanı sorgulanmazdı zaten.

Üniversiteyi bitirdikten sonra özgür olmak ve hayallerini gerçekleştirmek isteyen Sidem, Milano'da kendi halinde günlerini geçirirken iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine vize sorunu ile karşı karşıya kalır. En az kendisi kadar zor durumda olan bir yabancıdan hiç beklenmedik bir teklif alır. Sidem, yabancının teklifini umursamazken bir yandan da ülkesine geri dönmemenin yollarını arar. Babası, durumu öğrenip müdahale etmeye çalıştığında Sidem için yolun sonu gelmiştir. Her yanılgısı bir aksilik, her aksilik onu kat ettiği yoldan başlangıç noktasına götürürken, bu sefer başlangıç noktasının da ötesine geldiğini hisseder. Belki de her şeye yeniden başlamak gerekir. Bir yabancıyla. O gece onlara yıldızlar şahit etti, kader yeniden yazıldı artık onlar birbirlerinin çıkarları için aynı masaya oturmuş iki yabancıydı. Belki de zaman onları aynı masaya oturan iki yabancıdan daha fazlası yapacaktı.

Karşı tarafın yanıt verebileceğini hesaba katmayan Alçin Kor, bir gün araba seyahatinde yine canı sıkıldığı için sosyal medyadan birisine mesajlar atmaya başlar. Karşı taraf, Talu Korel'in yanıt vermeye başlamasıyla ikilinin arasında sohbet başlar. Alçin ne kadar iyi davransa da, Talu'nun soğuk ve sert tavırları işleri zorlaştırır. İSPANYOL PRENSİ | TEXTİNG

•tamamlandı• Benden beklenmeyecek bir şekilde, "Göğsün evim olsun mu?" Sordum. Yan döndüm ve beline sarıldım. Yanağım göğsüne yaslıyken o da başını başıma yaslamıştı. Sorumu hiç yadırgamadı. Bu nasıl soru demedi. "Göğsüm evin olsun." "Sıcacık." Dedim hafifçe gülümserken. "Sen varsın diye." Dedi saçlarıma doğru nefes aldı. "Oradan ayrılırsan kutuplardan bi farkı kalmaz. Buz olur, bir daha ısınamaz." "Ayrılmayayım o zaman." "Ayrılma." Dedi o huzurlu sesiyle. "Hep orada kal." _ Kamelya Çiçeği: Kokusuz olması sebebiyle kişiye; "güzel kokunuzu bu çiçeğe veriniz ki bu muhteşem güzellikteki çiçek kokunuz ile tamamlansın" mesajını verir. 190223 _ 200823 • #kamelya 1

" Kimsin sen?" Soru istemsizce ağzımdan çıkmıştı. Sorduğum soruyu beklemiyordu. Şaşırdı. Ben de sorduğum soruya şaşırmıştım. Ama haklıydım. Ateş kimdi? Gerçekte nasıl biriydi? Arkasını dönerek motora yöneldi. Sorumdan kaçmasına izin vermeyecektim. Kolundan hafifçe tuttum. Durdu. Yüzünü bana döndü. Gözleri bu sefer sertti. Ama korkmuyordum. Gözlerimi gözlerine diktim. " Kimsin sen?" Bu sefer bana iyice yaklaştı. Bense bir adım dahi geri atmıyordum. Korktuğumu düşünmesini istemiyordum. Yaklaşmasına izin verdim. Gözleri alev alevdi. İçimi yakıp kavuruyordu. Aramızda santimler kala durdu. " Ben kimim?"

Yeni evlerine taşınan Lena bu sefer hayatında nasıl değişikler olacak ......... Mahalle abisi olan Buğra ile aralarında ne olacak Okulunda ki grupla aralarında ne olacak Herşey Lena 'nın yeni bir hayata başlamasıyla oluyordu. Her mahalle abisi iyi biri mıdır sizce ?

lise öğrencisi olan ilkinin sarhoş geçirdiği gecenin sabahı abisi olarak gördüğü ve en yakın arkadaşının yıllardır hoşlandığı çocukla aynı yatakta uyanmasıyla bütün arkadaşlıklar altüst olmuştu. peki ya şimdi ne olacaktı? iki erkek vardı önümde birisi küçüklüğümden beri sevdiğim eren, diğeri ise beni seven her koşulda koruyup kollayan sarp. ben kimi seçecektim..? 24.07.23 12.09.23

~Çikolata ve çileğin aşk hikayesi~🍓🍫 Sadece çilekli süt deyip geçmeyin, bu hikâye sizi çilekli süt bağımlısı yapabilir‼️ ~ Aşk,uçan balon gibidir.Özgür,sonsuz, mutlu ve huzurlu bir uçan balon.Balon gökyüzüne aittir.Gökyüzü balona.Balon uçup gökyüzüne sonsuzluğa kaçar,özgür olur artık.Huzurlu olur.Tutsak olduğu yerden kurtulduğu için mutludur.Gökyüzü onu bu kötülükleri bu yaşanmışlıkları unutturur.Sanki hayatta sadece gökyüzü ve uçan balon vardır.Sadece ikisi sonsuzluğa doğru yola çıkar. Pembe uçan balon ve masmavi gökyüzü sonsuzluğa doğru ilerliyor🎈🌌 ~ Başlama tarihi:22/06/2023 Bitiş tarihi:26/11/2023 Nisa Toprak Rüveyda Ayyıldız Çağan Kaya Rüzgar Çelik Merhaba!Ben Nisa,Nisa Toprak.Bugün çok heyecanlıydım,12. Sınıfın ilk günü yeni arkadaşlar edinirim diye düşünüyordum.Ama arkadaş yerine başıma çok büyük bir bela edinmiştim. Şimdi ise zifiri karanlık bir beden eğitimi salonunda iliklerime kadar soğuğu hissederken arkadan bir el ağzımı kapatmıştı.Ceset kokusu kıyafetlerime siniyor,ciğerlerime doluyordu.Nefes almak zorlaşırken zaten almak istediğimden pek emin değildim.Ya benim de sonum böyle olursa!Yerde yatan çocuk gibi kanlar içinde yere yığılıp kalırsam?Ölüme bu kadar yakın mıyım gerçekten?"Ölmek" sadece bir fiil mi yoksa bir daha yeni bir güne uyanamayacak olmak mı?Herşeyin sonu mudur ölüm?Neden biraz sonra tüm bu soruların cevabını öğreneceğimi hissediyorum?Azrail canımı almak için burada bir yerde bekliyor mudur?Ağzımı kapatan el beni biraz ilerideki duvara yasladı.Karşımda sadece bir çift ela göz vardı.Burnuma da ceset kokusu yerine çok güzel bir erkek parfümü kokusu doldu.Bu çocuk katil olabilir miydi böyle güzel kokarken? ~ Hikayemi okuyup oylamayı unutmayın lütfen çilekli sütlerim<3 #1 lisehayatı #1 liseliaşıklar #1 katilkim #7 bff