Her bir yıkım yeni bir yaşamın, hikayenin başlangıcıdır. Her bir yıkım insanın yeniden doğuşudur. Her bir yıkım insanın kendini tanımasıdır. Benim yıkımlarım da buna dahil. Üzgün müyüm. Evet de, hayır da diyebilirim. Fakat öğrendiğim şeylerden biri de hayata tutunmam gerektiği. Hedeflerimi bırakmam gerektiği. En önemlisi ise kendimi sevmeyi bırakmamam gerektiği. Kendimi seviyorum. Bunu tereddütsüz söyleyebilirim. Kendimde beğenmediğim özellikler, davranışlar hatta içimde kopan fırtınalar olabilir. Ama ben kendimi sevmeyi hiçbir zaman bırakmayacağım. Çünkü hayatta kendimden başka güvendiğim kimsem yok.