Okulun organizasyon kulübüne üye olan Deva, yeni dönem kaynaştırma haftası için kulüp arkadaşlarıyla on günlük bir eğlence hazırlamak zorundadır. Süreç, öğrenciler tarafından beğenilip yüksek katılım sağlanırsa; öğretmenler kulübü aşırı denetlemeyi bırakacaktır. Deva, kafasında yüksek katılımı sağlamak için bir plan kurar; bu planı uygulamak için ilkokulda arkadaş olduğu ancak iletişimi kestiği, okulun futbol takımının ikinci kaptanının numarasını ağabeyinden ister. "İlla ki duymuşsundur ama malum, baştan tanışıyoruz, Küçük Arslan; Doğukan Ali ben. Senin deyişinle Yedek Kaptan." "Memnun oldum, Yedek Kaptan. Ben de Deva, sadece Deva. Senin deyişinle de küçük Arslan." Yıldız Perisi Masalı.

"Bu hayatta nefret ettiğim üç şey var: Bir, saçların. İki, sen. Üç, senle ilgili olan her şey. " ••• - "Kur" serisinin ikinci kitabıdır. !! Serinin sırasıyla okunmasına gerek yoktur. !!

Küçük yaşından itibaren dizi-film izlemeye bağımlı olan Nisan, kafa dağıtmak için izlediği ve başrol kızla kendini bağdaştırdığı diziden büyük bir hüsranla ayrılır. Bunun sebebi, başrol kızın oğlana olan aşkıyla birlikte göz ardı edilip ikinci plana atılmasıdır. Bir gün okulda dolaşırken karşısına şans eseri çıkan oğlanı dizinin başrolüne fazlasıyla benzetince kızın yarım kalan aşkını gerçek dünyada tamamlamanın mümkün olduğunu düşünür ve kızın ismiyle bir hesap kurarak heyecanla oğlana istek atar. 25 Nisan 2026

Üniversite sınavında istediği sonucu alamadığı için mezuna kalan ve mezun senesinde motivasyonunu iyice yitirip oradan oraya savrulan bir genç kız olan Gülperi Nil, bir gece eve dönerken karşısına çıkan videodaki adama eğlencesine mesaj yazmaya karar verir. Ancak adamın mesajına dönmesini beklemiyordur.

Mavi gözleriyle gözlerimin içine baktı. O gözlerde alıştığım o mesafe, o soğuk perde yoktu artık. Bir anlığına bile olsa, bana bakarken saklanmadı. Sessizce, derin bir nefesin ardından, "Sen kazandın," dedi. İçim sızladı. Kalbim, duyduğu cümleyi reddeder gibi kasıldı. Başımı yavaşça iki yana salladım. Gözlerine baktım... Sevgimi defalarca haykırdığım o mavi gözlere. Ama onun bir türlü görmediği, görmek istemediği sevgime. "Hayır," dedim titreyen bir sesle. "İkimiz de kaybettik." Bana doğru bir adım attı. İçinden çıkan kelime, neredeyse bir fısıltıydı: "Sen ne kaybettin?" Sesi ne kadar alçaksa, gözleri o kadar gürültülüydü. Kırgınlık, pişmanlık ve... geç kalınmış bir fark ediş. Ben de bir adım attım. O son mesafeyi de yok ettim aramızda. Başımı kaldırdım, gözlerinin içine baktım. Yutkundum, ama kelimeler daha fazla içimde kalmak istemedi. "Seni..." İşaret parmağımla kendimi gösterdim. "Benimle oynadın... ve kazandın." Bir an durdum. Sadece nefes alışverişlerimiz vardı artık aramızda. "Ama seni kaybettim..." Gözleri dalgalar gibi kırılıyordu. Mavi hareler titreşti, inceldi. Pişmanlığa bulanmış bir sessizlik çöktü üzerine. Ama ben... İçimdeki o son cesaretle, son defa konuştum. "Bana hiç sahip olmadın ki..." Sözlerim, aramızdaki havayı bile keskinleştirdi. Boğazında bir şey düğümlendiğini görebiliyordum. Gözlerini kaçırmadı ama sustu. Ve... Beklemediğim bir şey oldu. Sadece bir damla gözyaşı döküldü. Yanağından süzüldü, çenesinden aşağıya düştü. Sessizdi... Ama o damla, söylenmemiş tüm kelimelerden daha ağırdı.

Derin, üniversiteye giden abisinin evine bir süre kalmak için gider fakat abisinin ev arkadaşlarıyla birlikte yaşadığından habersizdir. 6 erkekle aynı evde kalacak olan Derin'i neler bekliyordur? Düzenleniyor.

𐚁. ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ❛❛Kelebeğin ruhu yara aldığında, kanatları kesilip geriye onu o yapan hiçbir şey kalmadığında; intihar ipinde sallanmak o kadar acı verici olamaz aslında. Kanatlarını kül gibi yakan ateşe atıldığında, bir günlük ömrünün olduğunu bilmiyor muydun aslında? Biliyordun. Masallara inanmayı tercih ettiğinde, sonuçlarından ⎯geriye elinde kalan boşluğun içini neyle doldurursan doldur. İşe yaramaz. Çünkü Pamuk Prenses, bir yabancının elmas elmasına kanacak kadar yalnız bırakılmasaydı, ölümle uyku arasındaki farkı zehirli bir ısırıkta öğrenmezdi. Ariel, sesini kaybetmenin bedelini bilseydi, ait olmadığı bir dünya uğruna kendinden vazgeçmezdi. Çünkü Malefiz, kanatları kesilmeseydi kötülüğü bir kimlik gibi taşımak zorunda kalmazdı. Sevdiği tarafından ihanete uğramasaydı, acıyı lanet sanacak kadar sertleşmezdi. Gücün, korunmak için örülen bir diken çiti olduğunu öğrenmeseydi, sevgiyi uykuya mahkûm etmezdi. Ve kimse, yarasından bir taht kurmak zorunda bırakılmasaydı, karanlığı seçtiği için değil, karanlığa itildiği için hatırlanırdı. Çünkü masallar, yaralı ruhlara merhem diye anlatılır. Oysa çoğu zaman yarayı saklamaktan başka bir işe yaramaz. Kelebek, kozasını yırtarak doğduğunu unutur; uçmanın bir mucize değil, bir bedel olduğunu bilmezden gelir. O bedel ödenirken alkış tutanlar, kanatların neden titrediğini hiç sormaz. Ve insan, kendini eksilten her fedakârlığa ⎯kader dediğinde; acı, kutsal bir sabra, yalnızlık, seçilmişliğe, tahammül ise sevgiye benzetildiğinde geriye kalan şey, yaşamaktan çok hayatta kalmaktır. Oysa kül olan kanatlar yeniden çıkmaz. Masal bittiğinde, prensler gider, büyüler bozulur, ve ip hâlâ oradadır⎯sadece bu kez boyna değil, göğüs kafesine dolanmıştır.❜❜ Kalbi katran serisi I.

Çocukluk arkadaşları olan Buğra ve Eylül'ün yolları, yıllar önce yaşanan bir olayla ayrılır. Son sınıfta yeni bir okula nakil olan Eylül, geçmişi geride bıraktığını sanırken Buğra'nın beklenmedik sahte sevgililik teklifiyle her şey yeniden başlar. Ancak bu oyun, ikisinin de sakladığı sırları gün yüzüne çıkaracaktır.