ဤဇာတ်လမ်းသည် စိတ်ကူးယဥ်ရေးသားထားခြင်း သာ ဖြစ်ပါသည်။

"စကားလုံးတွေမလိုဘူး မျက်ဝန်းတွေကိုငေးကြည့်ရုံနဲ့ သိတယ်..ဘန်း.." "ပင်လယ်ကြီးက မာယာများတယ်လို့ လူတွေက ပြောကြတယ်...အဲ့ဒီ့ ပင်လယ်ကြီး ဘယ်လောက် ပဲ မာယာများများ လူသားတွေရဲ့မာယာများပုံတွေ ကိုတော့ ယှဥ်နိုင်မယ်မထင်ပါဘူး.."

gl

ကျေးလက် Horror

တပေါင်းနွေဦးလေရူးမြူးလေသော် အဆက်

နွေဦးမှာ မွေးဖွားခဲ့ကြသည့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက် ၏ ငယ်ဘဝ ဖြတ်သန်းပုံများ။

"ရှေ့ကသွားချင်သွား၊နောက်ကလိုက်ချင်လိုက်၊ ဘေးကနေကန့်လန့်မတိုက်နဲ့" ဒီစကားကိုမိတ်ဆွေတို့ကြားဖူးကြမှာပါ။ ဒီစကားရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကတော့ လူကပ်ကြီးတွေ လူ့ဂဏန်းတွေကို ရည်ရွယ်ထားတာပေါ့ဗျာ။ လောကကြီးမှာ ဒီလိုလူတွေအများကြီးရှိပါရဲ့။ အဲ့ဒီ့ရှိတဲ့အထဲကမှ သပွတ်ကုန်းရပ်ကွက်မှာတော့ ထိုကဲ့သို့ လူ့ဂွစာ လူ့ဂဏန်းကြီးတွေ ပိုစုနေသလားမှတ်ရ။ ရပ်ကွက်နာမည်ကိုတောင် လူကပ်ကြီးများရပ်ကွက်လို့ ပြောင်း ရမလိုဖြစ်နေပြီ။

ပုစွန်ဆိတ်လေးတစ်ကောင်က ဘယ်လောက်ပဲ သေးငယ်ပါစေဦး ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲမှာလဲ ကူးခတ် နိုင်တာပဲ။ လူသားဆိုတာလည်း ဘယ်လောက်ပဲငယ်ငယ် ချစ်တတ်တဲ့ နှလုံးသားလေးတော့ ပါလာစမြဲပေါ့။

ကျုပ်နှလုံးသားလေးကို မမဆီမှာ အပေါင်ထားချင်လို့။

စကားပြော ကပ်ကပ်သပ်သပ် နိုင်လွန်းပြီး ကပ်စေးနဲလွန်းတဲ့ သူ့ကို ရွာသားတွေခေါ်ကြတာက ငကော်တဲ့။ ငကော်က သူနဲ့တစ်စက်မှ အစေးမကပ်လှတဲ့ ရွာသူကြီးရဲ့ သမီးဖြစ်သူ ပိုးပိုးဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း မလေးကို ငယ်ငယ်ကတည်းက တစ်ဖက်သက် ချစ်နေခဲ့တာပေါ့။ ပိုးပိုးကတော့ ငကော့်ကို နည်းနည်းလေးမှ မကြည်ဖြူပါဘူး။ ပိုးပိုးတစ်ယောက် မင်္ဂလာဆောင်သွားချိန်မှာတော့ ငကော်တစ်ယောက် အသည်းကွဲပါတော့တယ်။ ပိုးပိုးကလွဲ ဖွဲနဲ့စကွဲလို့ ယူစထားတဲ့ ငကော့်ဘဝထဲကို ကားအက်စီးဒန့်ကြောင့် စိတ်ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းသွားရရှာတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ချိန်မှာတော့....