MİZAH içinde #1 Whatsapp'tan bir mesajınız var. Bilinmeyen bir numara olduğunu gördüğümde kaşlarımı çatarak mesaj kutusuna girdim. "Selamun Aleyküm adım Azrail, kes lan sesini seni gidi kamil." "Bütün hakları saklıdır! Benden izinsiz alınamaz,satılamaz, çoğaltılamaz, aksi halde yasal işlemler başlatılacaktır, bilginize!"

- KÜFÜR İÇERİR - - Tamamlandı - - Yazım hataları var. Rahatsız olanlar okumasın! - (Bir ara düzenlenecek ama üşeniliyor.) ♤ Hikaye de 'Bad Boy' yada 'Bad Girl' bulmak istiyorsan şimdiden yorulma. Bad Girl'ün yanından geçmeyen iki kuzen, hayatlarının tek amacı haylazlık. Açe'nin açtığı belalar arkasını toplamaktan yorulmuş huysuz kızımız Cemre. Ah! Birde iki çakma prens! Birisi Açe'nin prensi diğeri ise umursamaz prensimiz. (Prenslerimizin beyaz atı yoktur!) Çakma bir sarışın Talia. Hikayenin Masum kızı Burçak. Açe'nin kopyası bir Asrın. Aşık olduğu kız tarafından sevilmeyen bir adet Eray. !Hikayeme besmele ve sol ayakla giriş yapınız! ♤ ÖNEMLİ NOT: Bu hikayeyi okuduğunuzda kahkahalarınıza engel olamayacaksınız! Her bölümü geçtiğinizde yüzünüzde gülümseme eksik olmayacak! Yanınızda kimse Olmasın! Geceleri okumayın! İnsanları uyandırmak istemezsiniz! HADİ DURMA... BİR MACERAYA VAR MISIN? ♤ YAYINLANMA TARİHİ: OCAK, 2016 ♤ Tüm hakları Açe'nin yastığının içinde saklı! (Kitabın aynısı olması söz konusu bile değildir!)

"Ulan, diyor insan ister istemez. Bu kadar küçük bir şey de yaşıyor, konuşuyor. Hatta iç organları da var." Arşın yıllarca kardeşinden dinlediği Yüsra'ya karşı içten içe bir ilgi besler. Ufak, sevimli bir buzdolabı poşetine benzettiği kızı görmek için her fırsatı kollasa da bir türlü bunu başaramaz. Nihayet sıcak bir ağustos gününde evinin mutfağında onunla karşılaştı. Tezgaha çıkmış, tabak almaya çalışan minik şeye seslendi ve onu korkutup kollarına düşmesini sağladı. Güzel gözlerini gördükten sonraki yeni hedefi ise Yüsra'yı kollarına tekrar tekrar almaktı.

En fazla eve yeni biri gelicek ne olabilirki?

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Ders çalışırken telefona gelen bir mesaj ile girmişti oğlan kızın hayatına. 📱📱📱 "Allah'ın geri zekalısı Ayşe Gü-" hızımı alamayıp devam ediyordum ki sesim telefonumdan gelen bildirim sesi ile kesildiğinde kaşlarımı çattım. Bir çok arkadaşım vardı fakat hiçbiri bu saatlerde bana mesaj atmazlardı. Yks'ye 3 ay kala çalışmaya başladığımdan dolayı aşırı gergin ve siniri olduğumu biliyorlardı. Gergin ve sinirliyken bana bulaşmamaya da özen gösterirlerdi çünkü o anlarda ne dediğimi pek bilmeyen bir insandım ben , bu yüzden bana bulaşmazlardı hem onları kırmayayım hem de pişman olacağım bir şey söylemeyeyim diye. Telefonumu elime aldığımda kaşlarımı sanki daha çok çatabilirmişim gibi daha çok çattım. Whatsapdan bilmediğim bir numara bana mesaj atmıştı. 054* *** ** **: Merhaba, güzelim. 📱📱📱 Yarı texting. Hayal ürünüdür. Tamamen eğlence amaçlı yazılmıştır. Eğlencenin yanında dram , göz yaşı ve acı da vardır. Tüm hakları saklıdır! Yazılmaya başlanma tarihi: 8 Nisan 2021 İlk bölümün yayımlanma tarihi: 11 Nisan 2021 En son yayınlanma tarihi: 21 Mart 2022 Bitiş tarihi: 16 Haziran 2023 #5- yarıtexting

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."