Düşmandan aşka Huysuz kız x günışığı erkek Yeraltı dövüşleri Boksör erkek x boksör kadın Sahte sevgililik Önce erkek aşık olur Derda Sırmalı bir gece yaralandığında ve bedeni güçsüzlükle tükendiğinde yapabildiği tek şey kendini bir evin açık garajının içine atmak oldu. Kendine gelip gözlerini açtığında tanımadığı bir insanın evindeydi ve o adam tahmin edemeyeceği biriydi. Ankara'nın soğuğunda Tono insanların vücudunu adrenalinle ısıtacak bir mekandı ve en üst katında gerçekleşen gizli yer altı dövüşlerinin iki ünlü sahibi vardı. Derda Sırmalı ile Asil Asaf Kara. Bir maç günü ikisinin yolları tekrar kesiştiğinde Asil Asaf'ın kardeşi için yardıma ihtiyacı vardı ve ona yardım edebilecek tek kişi Derda'ydı. Birbirine zıt yalnızlıklarının içinde yaşamaya çalışan iki insan. Kader ise iki yalnız insanı bir araya getirip onlara ev kelimesini tanıtırken düşmanlar, geçmiş ve sırlar peşlerini hiçbir zaman bırakmayacaktı. "Yalnızca ölü balıklar akıntıyı takip eder diye sen bana söylemiştin. Yaşarken akıntının tersine yüzmekten yorulmadın mı?"

Beyaz eldivenli elimi ona uzatım. Oda elimi sanki hayalinde tutuyor gibi yapıp elerimzin arasında biraz mesafe kalacak şekilde durdurdu. "Mine, sen; Allah'ın en güzel nimeti'sin. Ve bu nimet sadece bana farz ve sadece benim cennetimsin." Hayali bir şekilde elimi yukarıya kaldırınca bende kaldırdım. Sanki elimi öpüyor gibi kendi elini dudaklarına götürüp sanki avucunda benim elim var gibi öptü. "Sen benim cennetim sin Mine." ©Tüm hakları saklıdır

Hafızanı kaybedersen düşmanına âşık olabilir misin? Karaca Yıldırım, ailesini kaybettiği kazadan aylar sonra iyileştiğinde teyzesinin yanına taşınır. Hayatına devam etmek için üniversiteye kaydolup güzel sanatlar bölümüne gitmeye başlar. Başlangıçta her şey iyidir. Onu çok seven bir teyzesi, samimi arkadaşları ve başarılı olduğu bir üniversitesi vardır. Ta ki geçmişinden gelen gizemli bir çocuk işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişmiştir. Karaca artık ne arkadaşlarına, ne teyzesine ne de çok iyi bildiği hayatına güvenemez hale gelir. Sırlarla dolu Aram Alevyan, ansızın çıkıp geldiğinde Kar'ın hayatı tepetaklak olur. Artık geçmişten anılarla günümüzdeki hayatı iç içe geçmiştir. Karaca Yıldırım, gerçekten de sandığı kişi mi? Tabloların altına fiyakalı bir imza atan ressam öğrenci mi yoksa gerçek çok daha karanlık bir mahzende henüz çocukluğuna kazınmış bir gölge mi? Peki ya Aram? O, Karaca'nın neyi? Düşmanı mı? Peki, neden düşman olduğunu hatırlamıyorsa... Ona âşık olabilir mi?

YÜRÜMÜZSEK HAK YOLDA ERİMEZSEK HAK YOLDA ÇÜRÜMEZSEK HAK YOLDA GÖK GİRSİN KIZIL ÇIKSIN! ERKEKLER İNTİHAR ETMEZLER ONUN YERİNE ASKERE GİDERLER... Biz yurdumuzu çakallara bırakmamak için kanının her damlasını vatan toprağına bırakmaya ant imiş 12 adamdık lakin, tarihe baktığımızda ne 12 adamlar gelmiş geçmişti ne yiğitler canlarını bu sevda uğruna vermişti. Ne analar bu vatan için evlatlarından olmuş ne evlatlar bu vatan uğruna analarından geçmişlerdi. Bazı insanlar vatanı korumanın yalnızca askerin polisin görevi olduğunu düşünüyor bazıları ise mesleğine bakmadan bu vatan için canından oluyordu. Bazıları bir karış toprak için can verdiğimizi söylüyordu. Bazıları ise Çanakkale'de tüyü bitmemiş yetimlerin bizlerimiz bugünlerimiz için savaşan canını umursamayan dedelerimize olan borcumuzu ödediğimizi söylüyordu. Bu vatan topraklarında her zaman iki karşıt düşünce oluyordu ancak iş ciddiye bindiği zaman bu vatan evlatları her zaman tek yük tek bilek olmayı canı gönülden biliyordu. 30.09.2023 hikaye etiketinde 27bin hikaye arasında #17

Göründüğün kişi olmak zorunda değilsin. Başardım. Yazılım mühendisi oldum. Kendime verdiğim sözü tutmuştum, hayallerim gerçekleşmişti büyük şirketlerde çalışıp adımı duyurmuştum. O kocaman Pera Korkmaz Hayaller ötesinde, gözler önünde değersiz hissettirilen kız çocuğuydu şimdi ise onu gören gömleğini ilikleyip saygı duruşuna geçiyordu. Ama Pera başına geleceklerden habersizdi. Onu kötü amaçlar için kullanmak istediklerini öğrenecekti...

+18 İÇERİKLER BARINDIRIR. RAHATSIZ OLACAKLAR VE KÜÇÜKLER OKUMASINLAR " Yalvarırım bırak gideyim." Azer çırpınışlarıma ve söylediklerime kulak asmayıp sinirli ve çatık kaşlarla cam kenarındaki barın yanına gidip barın üstündeki viski şişesini eline aldı. " Ne istiyorsun benden? " Sorularıma bir cevap alabilmek için yakaran gözlerle gözlerine bakıyordum. Şişedeki viskiden büyük bir yudum alarak barın üstüne koydu ve bana doğru yaklaşmaya başladı. O yaklaştıkça bende geriye doğru adım atıyordum. Arkamdaki duvara çarpınca durmak zorunda kaldım. Bir elini başımın yanından duvara yasladı ve diğer eliyle çenemi tutup beni duvarla kendi arasında sıkıştırarak gözlerime baktı. "Seni istiyorum." Sert ve kendinden emin ses tonuyla konuşmasına devam etti. " Sen öldüğünde bile bu evden leşin çıkmayacak Helya." Saplantılı bir mafya kendindenden yaşça küçük masum bir kıza aşık olursa... Azer Karavaris & Helya Manolya Aksoy KANLI VİSAL isimli ilk ve tek kitaptır. Kitap adı ve kapağı tamamen bana aittir. Kitap ismini başka bir hikayede görürseniz benimle iletişime geçmenizi rica ederim. NOT : +18 BÖLÜMLER BULUNMAKTADIR. RAHATSIZ OLACAK OLAN OKUYUCULAR OKUMASINLAR. KİTABIMIN ÇALINMASI VEYA KOPYALANMASI DURUMUNDA HUKUKİ SÜREÇ BAŞLATILACAKTIR.

Dilsiz bi kız daha 18 yaşındaydı ama yaşadıkları yaşından büyüktü.. ~ İntikam yüzünden kaçırılıp işkence çekiyordum o adam evet belkide iyi birisiydi ama bana karşı acımasızdı kardeşinin yaşadıklarını bana yaşatıyordu. canımı acıtıyordu hemde fazlasıyla peki beni bu cehennemden kim kurtaracaktı? Kendim aşmaya çalıştım fakat beceremiyordum iğrenç bir duygu, kendimi koruyamıyordum ama zoruma giden şey konuşamamdı, anlayanım yoktu bu dünyada... Ve işte o, bana acı çektiren kişinin erkek kardeşi o beni koruyordu ama kurtaramıyordu. Gerçekler ne zaman ortaya çıkacaktı? Ne zaman kurtulacaktım? Tek başımamı, yoksa Ali Asaf ilemi? !! +18 bölümler var !!şiddet bölümleri ağırlıklı var

O gün, "Bir insan kaç kere ölür," demişti silahın namlusunu koluma sürterken. Geçmişi düşünürken acıyla gülümsedim. "Bir insan kaç kere ölür, gece yüzlü adam?" Ve, titreyen ellerimle tetiğe bastım. •••• Yerde bir hançer. Ve Canavar'dan önce hançere ulaşmaya çalışan 4 ayrı kişi. Araf hançere doğru koşuyor, elindeki fotoğrafı sıkı sıkıya tutarak. O fotoğraf Araf'a yaşam veriyor, Araf ise o yaşam için kendisini de etrafındakileri de ateşe veriyor. Eksen hançere doğru koşuyor, kendisini yavaşlatan yüklerden kurtulmak için ceplerini boşaltıyor. Cebinden çıkan tek şey erik, kalan yük Eksen'in ruhunda. Ödetmek istediği bedellerin yükü onu geriye çekiyor. Eksen'in koştuğu yoldan bir kadın hançere doğru koşuyor, Süveyda. Geçmişin gölgesi de onu kovalıyor. Baş koyduğu yolda yaşanacak her şeye razıydı ama yolu attığı her adımda kana bulanıyor. Eymen hançere doğru koşuyor, hançere ulaşmayı istemesinin sebebi diğerlerinden farklı. Hançeri canavara saplamaktansa, hançeri elde etmek isteyenlere saplamayı hedefliyor. Hepsi hançere ulaştığında Canavar da oradaydı. Hançeri almak için Canavar ile savaşmaları gerekiyordu. Ama dışarıdan bakan kimse canavarı ayırt edemedi, çünkü canavar artık hepsiydi... #psikoloji 8 #gizem 66

Bu kurguda argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunmaktadır. ●○●○● "Beni sokmaya çalıştığın kalıpta olmadığımı sen de ben de gayet iyi biliyoruz." Ne kast ettiğini gayet net anlamıştım sanırım. Ona sürekli abi dememi kast ediyordu. "Üstelik ben de seni uzun süredir o kalıpta görmüyorken," gözlerimin tam içine bakarken kısık sesle tamamladı cümlesini. "Birbirimizi kandırmanın alemi yok." Bir elini başımın yanındaki duvara yaslayıp iyice sokuldu bedenime. "Ya sen yanlış görüyorsan, ben seni tam olarak o kalıpta görüyorsam?" Yüzünü boyun girintime yaklaştırmasıyla elini yaslamadığı taraftan duvar ile arasından çıkmak için hamle yaptım. Diğer elini de duvara koyarak engel oldu bana. "Senin aksine bedenin o kadar dürüst ki Betül, inkar etmelerinin hiçbir önemi yok artık." Ellerimin her ikisini de ince gömleğin altındaki sert bedenine bastırarak kendimden uzaklaştırmaya çalıştım. Milim kıpırdamadı tabi ki. "Yanlış görmüşsündür." Başını boyun girintimden çıkardı. Dudaklarını aniden anlıma bastırdığında şok içinde kaldım öylece. Ani hareketiyle kapanan gözlerimi bir süre sonra dudaklarını anlımdan çekse de açmadım. "İnkar etmekte serbestsin Betül ama ben az önce adımın yazılı olduğu yere dudaklarımı bastırdım," demesiyle daha sıkı kapadım gözlerimi. Sonra beni öylece bırakarak koridorun sonundaki odasına girdi, gözlerimi açmasam da uzaklaşan bedeninden ve kapı sesinden anladım. Elimi anlımda gezdirirken şapşal gibi gülümsedim kendi kendime. Annem hep kaderimizin avuç içimizde yazdığını, alnımızda da kaderimizdeki adamın adının yazılı olduğunu söylerdi. ○●○●○● #Genelkurgu 5# 24 Temmuz #Romantizm 5# 15 Ağustos #Aşk 4# 11 Ekim #Gençkurgu 5# 21 Ekim #Mizah 1# 27 Ocak

"Sana göre o gün senin işine karışan bir yabancı olabilirim belki ama bana soracak olursan ben herseyimi kurtardım. Yine olsa yine yaparım gerekirse kendi canımı verir senin yaşamanı sağlardım"