writerrevaa
- Eliese... dedi Korhan sessizce.
Eliese hâlâ halüsinasyon gördüğünü sandığı için hiç arkasına bakmadı ve ağlamaya devam etti. Korhan, Eliese'yi bu hâlde gördüğünde gözyaşlarına hâkim olamamıştı. Ne için ağlıyordu Korhan? Ona bu kadar acı çektirdiği için mi, yoksa gerçekten içinde hâlâ sakladığı aşkı mı aklına gelmişti?
Korhan, Eliese'ye yaklaşıp elini saçlarına uzattı ve okşamaya başladı. Eliese artık halüsinasyon görmediğini anladı. Yavaşça kafasını kaldırıp başucunda Korhan'ın olduğunu görünce hemen ayağa kalkıp gözlerini sildi. Ama hâlâ bu olanların gerçek olduğuna inanamıyordu. Korhan'a korkarak dokunmaya çalıştı; bu sefer de hayal gördüğünü düşünmek onu çok üzecekti. O artık Korhan'ı unutmak istiyordu, ondan vazgeçmişti; ama kalbindeki o kavuşma arzusunu hâlâ bastıramıyordu.
Eliese elleriyle Korhan'a dokundu. Korhan hafifçe tebessüm etti:
- Gerçekten yanındayım Eliese, dedi.
"Bu hikâye gerçek hayattan uyarlanmıştır. Birçok şey gerçektir, biraz da kurgu eklenmiştir."