Kuru öksürükleri durmadı bir süre. Boğazının acısını ben hissetmiş gibi yüzümü buruşturdum. Hastalığı benim yüzümden kaptığı için suçluluk hissi geçmiyordu da sanki artıyordu. "Ateşin düştü mü bir bakalım," diyerek ateş ölçeri elime aldığımda gerek yok dercesine elimden aldı aleti. Bileğimden beni kendine çektiğinde zaten üzerine eğilmiş halde olduğum için dengesiz duran bedenim kolayca savruldu ve kucağına düştüm. Kollarını iki yanımdan sarıp kara gözlerini gözlerime dikti yine. Hastalıktan çatlamış dudağının kenarını ısırdı beni izleyerek. "Boşa uğraşıyorsun kızım. Ne düşmesi...senin yanında beni yalnızca ateş basıyor."

Hayranı olduğunuz bir ünlünün nasılsa cevap vermeyeceğini düşünüp ona acılarınızdan bahsederseniz ama o mesajlarınızı görürse?

İki aile, yıllardır ölesiye düşman. Her plan intikam için, her adım ölümle çizilmiş. Ama kalpler bazen nefretin tam ortasında çarpıyor; en beklemedik anda, en yasak hislerle... Alev ve Aras... Düşman mı, yoksa birbirinin kaderi mi? Ve tüm bu kaosun ortasında, kimsenin tanımadığı bir gölge, her adımlarını izliyor, her planı biliyor, sessizce oyunu oynuyor. Aşk mı kazanacak, yoksa intikam mı? Ve ya... her ikisi birden mi?

Pars: Neden Görkem? Bilinmeyen numara: Çünkü merhametli. Karşısında kim olursa olsun onu kırmadan davranmayı biliyor. Yalandan değil içinden gelerek yapıyor Bilinmeyen numara: İlk böyle etkilendim Pars: Kızlar böyle erkeklerden mi etkilenir? Bilinmeyen numara: Bilmem Bilinmeyen numara: Sanırım senin gibi erkeklerden daha çok etkileniyorlar Pars: Benim gibi erkekler? Bilinmeyen numara: İnsanları pek umursamayan, değer verdiği insanlar dışında kimseyi önsemeyen tarzı şeyler Bilinmeyen numara: Okulda da hakkında sürekli bunlar konuşuluyor Bilinmeyen numara: Sadece sana bencil diyorlar Bilinmeyen numara: Bence bencil değilsin. Sadece ne kadar fazla insan hayatına girerse, çıkarken o kadar çok canını yakacaklarını düşündüğün için onları kendinden uzak tutuyorsun

En yakın arkadaşının hattını değiştirmesi sonucu ona yeni numarasından mesaj atmaya çalışan Ada, aslında mesajı attığı kişinin, bir yıldır hoşlandığı okulun basketbol takımının kaptanı olduğundan habersizdir. 17.01.24 *ilk kitap illaki ufak tefek hatalar olacaktır. makul bir şekilde söylediğiniz zaman düzeltilir.* #gençkurgu 1 (25.02.24) #gençkızedebiyatı 1 (29.02.24) #dram 1 (02.02.2025) #ilişki 1 (18.02.24) #lise 1 (25.02.24) #okul 1 (20.03.2024) #kaptan 1 (03.02.2025) #arkadaş 1 (29.02.24) #arkadaş 1 (05.03.24) #anonim 1 (02.03.24) #bilinmeyen 1(04.03.24) #basketbol 1 (05.03.24) #kısa hikaye 1 (05.03.24) #rastgele 1 (05.03.24) #texting 2 (05.03.24) #text 1 (08.04.2024) #sevgi 2 (16.03.2024) # aşk 5 (24.02.24)

"ADEN" İSMİYLE YAYINLANMIŞ İLK KİTAPTIR. Yıllar sonra ortaya çıkan gerçek iki aileyi de derinden sarsarken hayatları tepetaklak olan iki genç kız yeni hayatlarında büyük mücadeleler verecektir. "Bu aile benim. Senin biyolojik olarak kızları olman hiçbir şeyi değiştirmez anladın mı?" dediğinde boğazıma oturan yumruyu zar zor yutkundum. "Bir şeyleri değiştirmeye niyetim yok Güneş. Buraya kendi isteğimle gelmedim." dediğimde yüzüne yerleşen alaylı ifadesi ile yüzünün tam ortasına bir yumruk geçirmek istedim. Yakışırdı... "İyi en kısa sürede gideceğine emin ol. Ne annem ne babam ne de abilerim seni istiyor. Bir an önce def olup gideceksin. " dedi ve odadan çıkıp gitti. Bense her zaman olduğu gibi yapayalnız kaldım küçücük odada. Boğazımın tam ortasına oturan yumru gözlerimi yaşartırken şansıma bir kez daha ana avrat küfür ettim. Bu hayatın benimle ne alıp veremediği var bir anlasaydım keşke... *** Aden Saygın'ın hayat hikayesine hoş geldiniz. Bir nebze klişe, bir nebze dram biraz eğlenceli ve asabi abilerle dolu bir hikaye sizleri bekliyor. Buyurunuz hikayemize efendim...

Ben Gökçe. Gerçek ailemi bulduğumda yaşayacaklarımı asla tahmin edemezdim. Her gün şiddet gören bir kızın hikayesiydim. Gerçek ailemin benden sakladığı sırları nereden bilebilirdim ki... 1 bin okuma (13/02/23) 2 bin okuma (21/03/23) 3 bin okuma (15/04/23) 4 bin okuma (27/05/23) 5 bin okuma (28/06/23) 6 bin okuma (24/07/23) 7 bin okuma (16/08/23) 8 bin okuma (14/10/23) 9 bin okuma (20/12/23) 10 bin okuma (25/02/24) 11 bin okuma (17/04/24) 12 bin okuma (12/06/24) 13 bin okuma (16/07/24) 14 bin okuma (12/09/24) 15 bin okuma (04/12/24)

"Bunu benden nasıl saklarsın ya? Senelerce hem de. Babamı, abilerimi benden gizleme hakkını kimden aldın sen?" annem yüzüme dahi bakmazken daha çok sinirlendim. "Sana diyorum be kadın! "sonunda önünde duran evraktan başını kaldırdı. Duygusuzca bana bakıp göz devirdi. "Varlıklarını yeni ögrendiğin, senin varlığından bile haberdar olmayanlar için," evraklara baktı tekrar. Umursamadı bile. "...benim başımı ağrıtma. Git odanda istediğin gibi zırla!" derin nefes alıp verirken gelecek olacak krizi tahmin edebiliyordum. Oda üzerime doğru gelirken derin nefesler verdim. "Sen nasıl bir annesin? Orada senin 4 oğlun daha var ya! 4 oğlun,çocuğun!" Annem oflayıp dosyadan sayfa değiştirdi. "Odanın yolunu biliyorsun." gözlerimi kısarken o an karar verdim. En doğru karar olup olmadığını sorgulamadım bile. "Babam ve abilerimin yanına gideceğim. "annem histerik bir şekilde güldü. "Güle güle. 2 haftaya kalmaz ağlayarak eve geri döneceğini biliyorum." omuzlarımı dikleştirirken daha emindim artık. "Artık Soylubey olmayacağım anne! Alçin Soylubey olmayacağım!"odadan kapıyı çarparak çıkarken artık tek düşündüğüm,bunu nasıl yapacağımdı.

Doğduğu gün bir hemşire tarafından kaçırılıp, daha sonra bir yetimhanenin kenarına bırakılan bir bebek düşünün. Deren.. 25.07.2023 #2 - abi 30.07.2023 #1 - yetim