Εγώ, εσύ και ένα καλοκαίρι. ⭑･ﾟﾟ･*:༅｡.｡༅:*ﾟ:*:✼✿　　✿✼:*ﾟ:༅｡.｡༅:*･ﾟﾟ･⭑ Η Αμάρυλλις, μια ζωγράφος που άλλοτε έβλεπε τον κόσμο μέσα από τις πιο φωτεινές αποχρώσεις του, επιστρέφει στη Γαύδο αναζητώντας γαλήνη· μια γαλήνη που η ζωή της στέρησε με τρόπο κατακλυσμιαίο. Ο Μιχάλης, ένας άνδρας που είχε μάθει να θριαμβεύει, βλέπει τον κόσμο του να διαλύεται, μόνο και μόνο για να καταλάβει πως δεν του ανήκε ποτέ. Στρέφεται ξανά στη δουλειά του, στο επόμενο μεγάλο έργο του -κι αυτό το έργο τον φέρνει στη Γαύδο. Εκείνη είναι το λευκό, εκείνος το μαύρο. Και το μαύρο, πάντοτε, μοιάζει ικανό να καλύψει το λευκό. Εκτός κι αν το λευκό προλάβει να λάμψει, να το διαπεράσει, να το μεταμορφώσει. Και τότε... γεννιέται το γκρίζο.

Η Μελίτη Καλλιγά, για τον Ορφέα Μεταξά, είναι το απόλυτο στραβόξυλο. Ήρθε στο χωριό των θείων της για τα Χριστούγεννα και, από την πρώτη κιόλας στιγμή, μοιάζει αποφασισμένη να κάνει τη ζωή του αφόρητη... ή τουλάχιστον έτσι ορκίζεται ο ίδιος. Είχαν μια άσχημη αρχή, μια ακόμη χειρότερη μέση... και για το τέλος κανείς δεν τολμά να προβλέψει τίποτα. Άλλωστε, στην άλγεβρα δύο αρνητικά δίνουν ένα θετικό, ποιος λέει ότι δεν μπορεί να συμβεί και στην πράξη; Αγγλία, Δεκέμβριος, 1986. Πόσο στραβά μπορεί πραγματικά να πάει αυτή η ιστορία;

Το κύριο μέλημά μας είναι να δούμε πώς ένα ποίημα, που δεν ήταν γραφτό να τραγουδηθεί, έσμιξε τόσο όμορφα με τη μουσική. « Αφού γυναίκα δεν μπορείς να γίνεις πια δική μου, το δέντρο τώρα που έγινες αιώνια θα μου ανήκει. Στεφάνι θα σε βάζω εγώ επάνω στα μαλλιά μου, στολίδι και στη λύρα μου και γύρω απ' τη φαρέτρα και τους Ρωμαίους στρατηγούς, εσύ θα συνοδεύεις, όταν με ατέλειωτες πομπές το θρίαμβο θα ψάλλουν και θ' αντηχούν στο Λάτιο χαρμόσυνα τραγούδια. Σαν τα μαλλιά μου που ποτέ δε γνώρισαν ψαλίδι και το κεφάλι μου ανθηρό για πάντα το κρατάνε, έτσι κι εσύ τα φύλλα σου ποτέ σου δεν θα χάνεις» Απόλλωνας- Δάφνη

Είδα τον τόπο που μεγάλωσα να γίνεται στάχτη, σκότωσαν μπροστά στα μάτια μου τους δικούς μου και με πήραν σκλάβα. Υπηρετώ τον άρχοντα που κατέστρεψε την ζωή μου και η μόνη μου παρηγοριά είναι ότι μια μέρα θα μπορέσω να ξεφύγω από αυτό τον εφιάλτη και ότι θα κάνω μια νέα αρχή μακριά και όλα θα είναι μια κακή ανάμνηση. Αλλά όταν όλη σου η ζωή έχει γίνει κομμάτια είναι δυνατόν να την φτιάξεις ξανά; Αυτό αναρωτιέμαι. Πάντως προσεύχομαι για το καλύτερο δυνατό. Αυτό έκανα πάντα και αυτό θα συνεχίσω να κάνω, γιατί η πίστη μου είναι το μόνο που μου έμεινε. Το εξώφυλλο δημιουργήθηκε από την ChrisTheDevil η οποία έκανε εξαιρετική δουλειά!!!

©2018 Απαγορεύεται η αντιγραφή της ιστορίας ή μέρος της. Ολά τα δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα Η Δάφνη είναι μια 20Χρόνη κοπελα που όνειρο της είναι να περάσει στην Σχολή χορού της Νεας Υόρκης. Ομως ο προκαθορισμένος γάμος δεν την αφήνει να κάνει πραγματικότητα το όνειρο της ή θα ζησει μια ζωή με έναν άγνωστο για αυτήν άντρα? Χωρις αισθηματα, χωρις παθος...? Το Εξώφυλλο έγινε απο την @EmmanouelaVentouri

Η Ειρήνη και ο Δίας ήξεραν απ' την αρχή ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να είναι μαζί. Εκείνη, κόρη μιας φτωχής οικογένειας, υποχρεώνεται σε ένα γάμο που δεν ήθελε με σκοπό να σωθούν οικονομικά οι δικοί της. Εκείνος, γιος μιας διάσημης αλλά άτακτης και αυτοκαταστροφικής ηθοποιού, δεν έχει ιδέα ποιος είναι ο πατέρας του. Θα παλέψουν να κρατήσουν τη φιλία τους ζωντανή, τι γίνεται όμως όταν η φιλία μετατρέπεται σε έρωτα και τα όνειρα χάνονται; Ο φίλος τους ο Στέφανος είναι το μοναχοπαίδι ενός πολύ ερωτευμένου ζευγαριού και ανερχόμενος ποδοσφαιριστής. Προσπαθεί μάταια να κερδίσει την καρδιά της ήσυχης, ντροπαλης Μελίνας, ενώ παράλληλα θέλει να "ξεκολλήσει" από πάνω του την Κάτια, τη μικρότερη αδελφή της Ειρήνης, η οποία ψάχνει από κάπου να σωθεί για να βγει απ' το σκοτάδι. Όλοι τους παλεύουν ανάμεσα στην αγάπη, τη φιλία και τα χαμένα τους όνειρα. Και καθώς σκοτεινά μυστικά και αλήθειες βγαίνουν στο φως, η Ειρήνη αρχίζει να αναρωτιέται αν πρέπει να παλέψει για την αληθινή αγάπη η να σώσει ένα γάμο που δεν ήθελε καν να γίνει.

Στο παρόν, Λήδα, Αλέξανδρος, Ελβίρα, Εστέλ....... Συγκρούονται και ματώνουν, ερωτεύονται και χορεύουν μπροστά στον πίνακα της βασίλισσας του χιονιού. Στο παρελθόν, Σοφία, Νικόλας, Ζαν, Αμαρυλλίς...... Κρύβουν δολοφονικά μυστικά, δίνουν υποσχέσεις, σπάνε όρκους, διεκδικούν ψυχές..... Και όλα αυτά μπροστά στην βασίλισσα του χιονιού και στα ξωτικά της. Ποια είναι η σύνδεση; Και ποιες οι συνέπειες από το αλλόκοτο αυτό παραμύθι που τους κατατρέχει όλους; Ποιος θα ζήσει; Ποιος θα σκοτωθεί; Ποιος θα πονέσει; Ποιος θα εκδικηθεί; Και τέλος, ποιος θα λυτρωθεί; Η εικόνα του εξωφύλλου δεν είναι δική μου!

𖥕 Ο Έρωτας δεν είναι σπριντ. Είναι μαραθώνιος. Ο Ryder Ashford, στα 27 του, είναι ο απόλυτος κυρίαρχος στις πίστες της Formula 1. Αφοσιωμένος, πεισματάρης και αποφασισμένος να κατακτήσει το φετινό πρωτάθλημα, έχει έναν μόνο στόχο: να αποδείξει στον απαιτητικό coach της ομάδας του ότι αξίζει κάθε δευτερόλεπτο πίσω από το τιμόνι. Δεν ανέχεται παρεμβάσεις. Δεν εμπιστεύεται κανέναν. Μέχρι που εμφανίζεται η Elina Sinclair, νέα PR manager και δημοσιογράφος της ομάδας -και κόρη του προπονητή του. Η παρουσία της είναι πρόκληση γιατί έχει αναλάβει να "συμμαζέψει" τη δημόσια εικόνα του. Στη φλογερή πόλη του Λονδίνου, πίσω από υψηλές ταχύτητες και αιματοβαμμένα ρινγκ, γεννιέται ένας έρωτας που δεν επιτρέπεται. Απειλείται από τραύματα και μυστικά που είναι έτοιμα να βγουν στην επιφάνεια. Ένας έρωτας που μπορεί να κοστίσει όχι μόνο τον τίτλο... αλλά και την καρδιά τους. 𝐌𝐀𝐓𝐔𝐑𝐄 𝟏𝟖+

Επειδή έχει πλάκα Επειδή είναι εύκολο Επειδή δεν υπάρχουν συναισθήματα στη μέση. Επειδή δεν θα το μάθει και κανεις. Η Φαιδρα Πολίτη και ο Ιάκωβος Νικολαϊδης ήρθαν κοντά για όλους τους λάθος λόγους, και θα χωρίσουν για όλους τους σωστούς. Η συναντηση τους δεν εκρυβε κανενα συμπαντικο παραδοξο. Αντιθετως, θα την ελεγε κανεις σχεδον...προμελετημενη. Εκεινη χρειαζοταν συμβουλες, για το πως να προστατευσει νομικα τα εργα της, κι εκεινος ηταν δικηγορος με εξειδικευση στο εμπορικο δικαιο. Η αδελφη της και ο αδελφος του ζουσαν έναν από εκεινους τους ερωτες για τους οποιους γραφονταν βιβλια. Εκεινοι οι δυο...δεν θα το λεγα. Για αυτό και δε θα σου γραψω κεφαλαια ατελειωτα για την Φαιδρα και τον Ιακωβο. Κι αυτό, γιατί τα παντα συνεβησαν πολύ... πολύ πιο απλα. Και καπου εδώ, ενεκα της οικειοτητας που εχουμε, θα μου πεις πως δεν με πιστευεις. Και καλα κάνεις.