Aile-asker kurgusu✨️ 🪷 Gözlerime bakmaya devam ederken sordu. "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" kafamı aşağı yukarı salladım. "Abim!" dedim gür bir sesle. "Abimsin sen benim!" Afalladı. Ona, sen uzaylısın desem bu kadar şaşırmazdı hani. "Ne?" dedi. "Nil ben. Kardeşinim!" 🪷 07.09.24✨️ #aile 1 12.09.24✨️ #gençkurgu 1 21.08.2024🍭 18.07.2025🍭 (TAMAMLANDI)

Sert, kavgacı, kaba saba, ailesine bile pek gülmeyen bir adam 3 yaşında bir kızı olduğunu öğrenirse ne olur?

*Gerçek aile kurgusu.* Valeriya... Rusya'da yaşayan 16 yaşında genç bir kızdı. Hayatını, Türk bir anne ile Rus bir babanın kızı olduğuna inanarak sürdürüyordu. Kimliğini, geçmişini ve geleceğini bu gerçeğin üzerine kurmuştu. Ta ki bir gün ailesi onu karşılarına alıp konuşana kadar. O an söylenen birkaç cümle, Valeriya'nın bildiği her şeyi yerle bir etti. Gerçek sandığı anılar çatladı, güven duyduğu bağlar çözüldü. Ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Çünkü bu sadece bir itiraf değildi... Bu, kanla yazılmış sırların, acı bir dramın ve geri dönüşü olmayan bir kaderin başlangıcıydı. ° Hikayenin eski adı: Valeriya / Gerçek Ailem -Aşiret- Reklam yapmayın, diğer hikayelerden bahsetmeyin siliyorum. Yazma tarihi: 04/07/2022 Yayınlama tarihi: 17/06/2024

Gerçek ailem. Derinimde yaram var, bence saklayamadım.

Doğduğundan beri Rusya'da yaşamış olan o kız. Hemşirenin hatası ile hayatı daha da karmaşık hale gelir ve Türkiye'de tanımadığı bir ailenin yanında yaşamak zorunda kalır. #Bu hikayedeki herşey kurgusaldır gerçeğe bağlı bir hikaye değildir#

"Şuan itibariyle şehirden bile çıkışınız yasak. Her hareketiniz kontrol altında tutulacak." "Peki sen, binbaşı?" Diye sordu. "Biyolojik olarak benim kızımsın. Kayıtlarda DNA testi raporu var. Neye güvenerek böyle konuşuyorsun?" "Merak etmeyin, Alkan bey. Benim konumum asla sarsılmayacak bir yerde." Lakayıt devletin en önemli projesiydi. Devlet beni görevden uzaklaştıramazdı. Akay atılsa bile Lakayıt olarak görev vermeye devam ederdi. Ne de olsa Lakayıt olmak bunu gerektirirdi. Devletine sonsuz güven vermek. (İşkence, yoğun küfür/argo kelimeler ve +18 sahneler olacaktır, bölümler belirsiz aralıklarla atılacaktır!) (Enişte 18. bölümde gelecektir! Ehehe) !!"LAKAYIT" ismiyle yayımlanan ilk ve tek kitaptır!! Bitiş Tarihi: 26 Mart 2025 🥇Albay // 12 mart 2024 🥇Askerkız // 12 mart 2024 🥇Gerçekaile // 12 mart 2024 🥇Kadınasker // 14 mart 2024 🥈Abilerim // 14 mart 2024 🥈Acı // 24 mart 2024 🥇Ötüken // 30 mart 2024 🥈Terör // 30 mart 2024 🥇 Askeriye // 28 mart 2025

*Tamamlandı* Duru İstanbul'da bir devlet hastanesinde görev yapan bir doktordur. Yıllar sonra bir ailesi olduğunu öğrenir. Ailesiyle mutlu olacağını düşünen Duru için işler hiç de öyle olmaz. Onun hiçbir aile tablosunda yeri yoktur. Çünkü bazı insanların tek yeri mezardır. Duru Soykan ya da Duru Akay değil, sadece Duru. Kısa bir hikaye olacak, okumanızı isterim.

ÜÇÜZ SERİSİ - 2 Bu sefer karışan tek bebek yok. Karışan üç bebek var...Berk , Ateş ve Nilsu.. 17 yıl önce hemşirenin hatası yüzünden gerçek ailelerinden koparıldılar. Gerçekler 17 yıl sonra ortaya çıktı. Ailelerinin sevgisizliği yüzünden erken yaşta olgunlaşıp birbirine aile olan üçüzler 17 yılın ardından gerçek ailesi ile birlikte Mardin'e gider. Peki bundan sonra ne olacaktı? Üçüzler ailesine alışabilecek mi ? Gelin hep birlikte öğrenelim. ************************************* Ateş...acısını saklamak için güler. Berk babasının sözleri yüzünden insanlara karşı duvar örer. Nilsu ailesi ona inanmadığı için dertlerini birine anlatmaya korkar. ************************************ "Bugün hastaneden aradılar. Doğduğunuz gün bir ailenin daha üçüzleri olmuş ve..." biraz duraksadıktan sonra konuşmaya devam etti. "Ve hemşireler sizi karıştırmış. Yarın DNA testine gidiyoruz. " deyince şaşkınlıkla ona baktım. Üçümüzün ağzından da tek bir kelime çıktı. "Ne ?" Başlama tarihi: 10/06/2024 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ |Kardeş etiketinde 1 (02/07/2024)| |Üçüzler etiketinde 1 (27/07/2024)|

Yıllarca öyle anıldı. 'Katilin kızı' Adı yok , sanı yok. Herkese katilin kızıydı. ------------ "İsmin ne? "dedi gözlerimin içine bakıyordu. Aylardır tanıyordu beni ismimi bilmiyordu. "Sedef." dedim dik bakışlarımı çekmeden. Yüzümde mimik yoktu. Yüzünde hüzün vardı. Acıma değildi bu bakışlarının adı , bariz bir hüzündü. Derin bir nefes aldı. Aynı odanın içindeydik. Yalnızdık . Ne zaman bu konuma düşmüştük belli değildi. "Adın ne?"dedi tekrar , nefesini hissettim. "Katilin kızı." Bana öyle hitap etmişti hep. Öyle kalsın istedim.