İşaret parmağı tekrar yukarı çıkarak baş parmağıyla dudağımı yavaşça okşadı. "Seni öpmeme izin verecek misin?" Lidya Çağsoy yetimhaneden alındığından beri tek gayesi minnet borcu hissetiği onu kanatları altına alan üvey annesini memnun edebilmekti. Sosyal becerilerden yoksun biri olarak hayatını kuytu köşelerde resim çizerek idame ettirmeye çalışırken yaptığı ufak bir hata ona düşündüğünden çok daha pahalıya patlamıştı. Annesi iş gezisine çıkarken onu inanılmaz korktucu bulduğu dayısının evinde bırakmıştı ve o kuytu köşelerde idame ettirdiği o huzurlu hayatı bir anda paramparça oluvermişti. Lidya'nın tam tersine Sonat Çağsoy ne istediğini bilen başarılı sosyal çevresi tarafından hep sevilen saygı duyulan biri olmuştu. Hayatı tıkırında işleyen Sonat'ın evine okulda bile görmezden geldiği üvey kuzeni Lidya yıldırım gibi düştüğünde belirli bir düzende ilerleyen o mükemmel hayatı karmakarışık oluvermişti Artık sonraki günün nasıl geçeceğini tahmin etmeyi bıraksın Lidya ileyken on dakika sonrasını bile tahmin etmek imkansız olmaya başlamıştı. İşte o gün ilk defa onu gördüm. Sanki yaşamım sıfırlanıp miladını günden başlatmıştı. Hayatıma bir yıldırım gibi düşmüştü adeta. Sonat Çağsoy

"Yapma." Sesimin titremesini istemesem de kollarının kıskacında ki bedenim tıpkı sesim gibi titriyordu. Göz kapaklarımı sımsıkı birbirine bastırsam da burnundan verdiği nefesi yüzüme çarptığın da öfkelendiğini anlamıştım. Çıplak sırtımın değdiği duvara sert bir darbe geldiğinde ağzımdan küçük bir çığlık kaçtı. Kafamın hemen yanına bir darbe daha geldiğinde yerimden sıçradım. Zaten titremekte olan bedenim üçüncü darbeyle daha fazla dayanamadı. Sırtımı duvardan çekmeden yere düşen bornozumun üstüne oturdum. Korkuyordum. Bu adamdan ölesiye korkuyordum. ... "Asıl hayatın bu geceden sonra başlıyor karıcığım." ... Yayım tarihi : 23 Ocak 22

+18 Hikaye Ben ki, klasik bir lise son sınıf öğrencisiydim. Ve son iki yıldır peşimden düşmeyen bana takık bir müdürüm vardı Allah razı olsun. Adam resmen manyamıştı, benimle uğraşmayı hobi haline getirmişti. O günlük eğlence gibi benimle eğlenirken ben de çıldırmıştım tabi. Son şeyi yapmayacaktı. Zara'dan aldığım pahalı hırkamı, basket topu gibi topaçlayıp, "Ben sana okul hırkası giy demedim mi?" diyip dışarıdaki çöp arabasına atmayacaktı. O hırka çok pahalıydı. Ve ben Su isem, o hırkanın ve kaybolan gençliğimin hesabını sormayı iyi bilirdim.

"Ceylin... Akın Bey'in odasına. Hemen." Akın Bey dershanemizin müdür yardımcısı olmakla birlikte yaşım büyük olduğu için bir bok becerememiş muamelesi gösterdiğinden karşılıklı bir nefret içerisinde, aynı kapalı alanda hayatımı sürdürmek zorunda kaldığım bir adam. Ve ben bu adama ufaktan yanık olabilirim.

"Bak Liva" diyerek başladı cümlesine "Ben bazı şeylerin farkına vardım" dediğinde tam birşey söylemek için ağzımı açmıştım ki dudağıma kapanan dudaklarla susmak zorunda kaldım.

güçlü ve sert bir adam ulaş korkmaz. ürkek bir kız yaprak solmaz "ben ilk kez kalbimi hızlandıran biriyle tanışıyorum küçüğüm" "ben ilk kez korkularımı biriyle aşmak istiyorum" Kızın gülüsüyle yeniden doğdu sanki adam sevdi kız korkdu. Adam yakdı kız yandı. Peki ya her yangın yakarmı insanı? Ulaş ve yaprağın hikayesi bu biri yakarken birbirine hayat verirmiydi ?

Yumruklarımı göğsüne indirmeye devam ederken hıçkırarak ayaklarının dibine çöktüm. "Senin için neyim ki zaten?" dedim avuçlarımla gözlerimi kapatıp. Yanıma çöktüğünü hissettim. Eliyle yüzüme dokunurken aldığım cesaretle ayaklandım."Senin için neyim Harry?" diye bağırdım. "Lanet olsun Gebb, sana nasıl değer verdiğimi görmüyor musun?" Bu sefer o beni hırsla itip duvara yapışmama sebep oldu. Ayağıyla fiskosu devirirken yeniden son ses bağırdı. "Seni istiyorum anladın mı? Hep." Yanıma yaklaşıp ağlamaktan yapış yapış olmuş yüzümü avuçları arasına aldı."Benim için tek gecelik heves değilsin, aldığım her nefessin Gebbie," dedi dudaklarımın üstünde. Ağlıyordu. Harry Styles ağlıyordu.

°°°Bir adam düşünün , hayatı hep karanlık olan ....°°° °°°Bir kız düşünün , hayatı rengarenkken ; kararan ....°°° ~ İki kapı vardı karşında ; biri rengarenk , biri kapkara . Ama bilmiyordun ki , ik kapı da açılıyor aynı çıkışa ......~

Bir daha sevmeyecegine YEMIN ETTI ama bir çift kara göz onun yeminini yerle bir etti

- Kerem. - diye başladı Ama bitirmesine izin vermedim. Onu kapıya doğru ittim ve kalçasından tutup kaldırdım. Kollarımın arasında mahsur kaldı. Ellerini korkuyla omuzlarıma koydu. - Beni yere in...- Onu ilk gördüğümden beri yapmak istediğim şeyi yaptım. Sertçe dudaklarını öptüm. O masumiyetin en beyaz noktası olan dudaklarını. Cennet kokan dudaklarını. √Tamamlandı√ • Başlama tarihi: 30 Nisan 2015• •Bitiş tarihi: 30 Nisan 2017•