Siyah defterimin sayfa sayısı elli. Aşağı mahalledeki bakkaldan aldım. Yaprakları sarıya döndü dönecek. Ama sarı dersem bakkal amca üzülür. Şu anda on üçüncü sayfa bitti on dördüncü sayfaya geçmek üzereyim. Kaçıncı maddede kaldığıma hiç bakmıyorum. Her sayfa birden başlıyor. Acil not düştüğüm bir madde var. Çok beklenmedik. Bu maddeyle ne yapacağımı bilmiyorum. Diğer sayfaları da bu madde etkileyecek gibi. Yardıma ihtiyacım olabilir. Benimle misin? Ölmeden Önce Yapılacaklar Listesi 1. Acil madde! Aşık olma. 2. Birinci madde iptal. Aşık olunca ne yapılır araştır...

Bilinmeyen numara: Emanet hazır mı? (14.05) Siz: Kaç santim lazımdı? (14.07) Bilinmeyen numara: 32 santim olması gerek siz beni nerenizle dinliyorsunuz siktiğimin herifleri. Siz: O kadar büyük emaneti nereden bulayım?

💫💙 Mesela bir iki dakika sonra ne olacağını bilmeyiz, çünkü biz tövbe hâşâ yaradan değiliz değil mi? Ben Miya, Geçmişim de yaşadığım tüm acıların dermanını 17 yıl sonra, Gerçek ailemi bulduğumda öğrenmemle hayatım bir gün de tamamen değişti. O gün,hastanenin acil çıkış bölümünde ettiğim yemin, hayatımı değiştirecek miydi? Yoksa önceki hayatım gibi mahvoluşumu izleyecek miydim? Bunu hep beraber görelim mi? Hikayeme tıkla o zaman tatlım! Tiktok hesabımdan bilgiler alabilmek için, @okumaya.geldikaq12 hesabını takip edebilirsiniz❤️ İyi okumalar dilerim🌷

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Aylardır izlenen İzel, telefondaki yabancıya ve yeni iş ortamına daha ne kadar dayanabilecek? 16042026

Önceki hayatımda hep ezilen o kızdım. Sonra bir şey oldu. Okuduğum lise romanına reenkarne oldum. Üstelik kendi doğum gününde katil tarafından öldürülecek olan zorba kızın bedenine reenkarne oldum!

"Kamera kayıtlarına gerek yok," dedi Asaf Koral, sesiyle odayı titreterek. "Çünkü Esin Kıran'ın böyle bir şey yapmayacağına adım gibi eminim." Hikmet Bey şaşkınlıkla, "Asaf Bey, bu kıza neden bu kadar güveniyorsunuz? Altı üstü bir burslu!" dedi. Asaf Koral, Hikmet Bey'in üzerine doğru bir adım attı. Gözlerindeki öfke gözle görülür cinstendi. "Çünkü o 'altı üstü bir burslu' dediğin kız..." Asaf duraksadı, Zümrüt'e baktı. Zümrüt başını onaylar anlamda salladı, gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Asaf Koral, odadaki herkese hitaben, ama en çok da Esin'in gözlerinin içine bakarak bombayı patlattı: "Çünkü o kız, benim kızım. Esin... Bizim özbeöz kızımız. Ve bu okulda hiç kimse, benim kızıma hırsız damgası vuramaz!" Müdür odasına bir kez daha ölüm sessizliği çöktü. Esin, duyduğu kelimelerle nefesinin tamamen kesildiğini hissetti.

Bir kadın düşünün; Gidişiyle susmuş, dönüşüyle fırtınalar koparmaya yeminli. Bir adam düşünün; Gözlerinde kararan bir geceyi, avuçlarında ise hiç sönmeyen bir kor ateşi taşıyan. 🩸 İki kalbi ömür boyu birbirine düğümleyecek olan kan yemini edildiğinde, Mardin'in kadim taşları bile bu yükün altında ezilmişti. Sürgün edilenin dili Lâl oldu, hükmü verenin kalbi ise zindan. "Kendi ellerinle mi yazıyorsun kaderini, yazgısı da ismi gibi lal olan kadın?" dedi adam. Sesi sanki buz tutmuş bir gölün üzerinde yürürken çıkan o tekinsiz çatırtı gibiydi. Tehditti anlayana. Ölümdü anlamayana. Kadın gözlerindeki ateşi adamın buzdan bakışlarına dikti. "O kader beş yıl önce, senin dudaklarından dökülen sürgün kararıyla mühürlendi, yazıldı..." diye fısıldadı, sesi zehirli bir sarmaşık gibi adamın boynuna dolanırken. Kendi kaderinden kaçamamış, kendi elleriyle baştan yazamamıştı kaderini. 🩸

@LidyaErguvan: Bir penaltının gol olma olasılığı %80 @LidyaErguvan: Diğer etkenleri de katınca %90 gibi bir şeymiş. @LidyaErguvan: Geriye kalan %10 ihtimal kaçırma ihtimalinmiş. @LidyaErguvan: Şimdi diyorsun ki bunları bana neden yazdın? @LidyaErguvan: Sinirliyim çünkü! @LidyaErguvan: Kaçırdığın o penaltı yüzünden abilerim evi öyle bir dağıttı ki toplamak 3 saatimi aldı. @LidyaErguvan: Reva mı bu bana? @LidyaErguvan: Bana bak Cesur Efendi. @LidyaErguvan: Topçuysan düzgün oyna.