Gözlerini saklamak için lens kullanan kadın ve gözlerini yıllarca hayal eden adam. Çocukluğundan beri bir çok travmayla büyüyen Üstegmen Asel Keskin ve lisede gördüğü kızın yıllarca gözlerini unutamayan Yüzbaşı Boz Ateşoğlu bir gün hiç ummadıkları bir şekilde karşılaşırlar. İnsanlara karşı duvarları olan Aselin ön yargılarını Boz yıkabilecekmi? Anlatılmayan ve söylenmeye her şey insanın ruhunda bir iz bırakmaya mahkumdur. Kendini bu mahkumiyyete teslim etmekse insanın en büyük yanlışıdır. Asel bu yanlışı düzelte bilecekmi? Vatan, aile,arkadaşlık,aşk kurgusudur. DİKKAT: Kurgu şiddet, küfür,argo,taciz,travma tetikleyici içerikler bulundurmaktadır. Hassasiyyeti olan kişilerin okuması tavsiyye edilmemektedir. (NOT):HİKAYEDE GEÇEN KURUM,KURULUŞ VE KİŞİLERİN GERÇEK HAYATLA ALAKASI YOKTUR.HEPSİ HAYAL ÜRÜNÜDÜR. ©TÜM HAKLARI SAKLIDIR

"Bazı izler silinmez... Bazı geceler asla bitmez." Ben Komiser Asena Korkmaz. Bir gecede hayatım ikiye bölündü: Derin'den önce ve Derin'den sonra. Kardeşimin ölümü bana söylendiği gibi bir kaza değildi. Onun bedenine kazınmış işaret... Daha önce öldürülenlerin taşıdığı o lanetli simgeyle aynıydı. Birileri bizi sessizliğe zorladı. Birileri gerçeğin üzerini örtmeye çalıştı. Ve birileri, benim de pes edeceğimi sandı. Ama yanıldılar. Ben susarsam, Derin'in sesi tamamen yok olacak. Ben susarsam, karanlığın içindeki katil bir sonraki kurbanını seçmeye devam edecek. Bu yüzden susmayacağım! Dosyalar kapatılsa bile izler kapanmaz. Gölgeler saklansa bile hakikat mutlaka kanar. Ben o kanın izini takip ediyorum... adım adım, nefes nefese. Her cevap, yeni bir yalanı açığa çıkarıyor. Her adım, beni daha karanlık bir gerçekliğe çekiyor. Ve bir soru, bütün gecelerin üstünde asılı duruyor: Gerçek ortaya çıktığında... onu taşıyabilecek miydim? Karanlıkla savaşmanın bedelini herkes ödeyemez. Peki sen... okumaya cesaret edebilecek misin? .... Gecenin karanlığında göz göze geldik. Katil... önümde duruyordu. Yüzünün yarısı şapkasının altına gizlenmişti. Buna rağmen onu tanımıştım. "Sen.." dedim titrek bir sesle. "Burada ne yapıyorsun?" Cevap vermedi. Sadece bir adım attı. Ve o an anladım ki: bu gece hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.. Yazılım tarihi =06.24.2025 Salı

Kayıp Koordinatlar Bazı insanlar hayatımıza kalmak için değil, yarım kalan hikâyeleri tamamlamak için girer. Aras Demir, vatanı uğruna sevdiği kadından vazgeçmek zorunda kalan bir askerdir. Yıllar önce geride bıraktığı tek şey Asi Kaya değildir; içinde taşıdığı pişmanlıklar ve hiç dinmeyen bir vicdan azabıdır. Asi ise yıllar boyunca yokluğun, kırgınlığın ve kayıpların içinde kendi duvarlarını örerek yaşamayı öğrenmiştir. Bir zamanlar kalbini emanet ettiği adamın geri dönmesi, geçmişte kapattığını sandığı yaraları yeniden açar. Yıllar sonra yolları tekrar kesiştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Çünkü aralarında sadece yarım kalmış bir aşk değil, saklanan gerçekler, kayıp dosyalar ve geçmişten gelen büyük sırlar vardır. Aras ve Asi, kaybettikleri zamanı geri kazanabilecek mi? Yoksa geçmiş, onları bir kez daha birbirlerinden koparmak için mi geri dönecek? Bazı koordinatlar haritalarda değil, insanın kalbinde kaybolur...

"Sen Yüzbaşı," derken kollarıma yığıldı. "Beni sırtımdan vurdun." Elimi yarasına bastırdığımda sıcak kan avuçlarımın arasından kaydı. "Bunu sen istedin." "Yakıştı mı?" dedi inatla konuşmaya çalışırken. "Yiğit bir Türk askerine?" Hâlâ gülümsüyordu, bu hâliyle bile meydan okuyordu. "Bunlar," dedim sesimi düz tutarak. "İnterpol'ün peşinde olduğu bir kadın için fazla iddialı sözler." "Dua et," dedi sesi kendinden önce kırılırken. "Tam burada, kollarında biteyim. Çünkü kalkarsam eğer, seni dizlerinin dibine ben indiririm." Her sözü içimde ayrı bir yere saplanırken onun gibi arsızca gülümsedim. "Ayakta olsaydın belki ciddiye alırdım. Ama şu hâlinle gürültüden başka bir şey ifade etmiyorsun." Benzer askeri kurgulardan sıkıldın mı? Cevap evetse doğru adrestesin. Özellikle, 17. Bölümden itibaren hikayemizin farklı bir boyuta taşınacağını belirtmek isterim. Keyifli okumalar olsun bebeklerim😻 Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. #+18 #karanlikromantizm #askerkurgusu #yasakaşk #travmalikarakter #tim #dram #gizem

Bazı yaralar tende değil, kalpte açılır. Bazen bir kurşun değil, bir bakış vurur insanı. Alatlı Timi'nin Komutanı, Yüzbaşı Karven Yaman Savran. Nam-ı diğer: Kıyamet Çünkü Karven, dokunduğu her hayatın sonunu yazan adamdı. Düşmanları ülkenin dört bir yanında timini ve Karven'in izini sürüyor, onları tamamen yok etmek istiyordu. Büyük bir operasyon gecesi vurulur ve ölümle yaşam arasında gözlerini kapattığında geride bıraktığı tek şey yarım kalmış bir görevdi. Bilinci yerine geldiğindeyse kendini karanlık bir odada, bir kadının bakışları altında buldu. O an fark etmedi; fakat kaderlerinin yönü çoktan değişmişti. Pusulanın iki ucu artık onları gösteriyordu, bir daha değişmemek üzere. Liva, yeni mezun bir doktordu. Hayatı sakin bir yolda ilerliyordu, ta ki Karven'e kadar. Yıllar sonra komutanı olacak adamı defalarca ölümden çekip aldı ve kaderlerini birbirine bağladı. Bilmeden, ülkenin en tehlikeli timinin kaderine adını yazdı. Bilmeden, Karven'in kalbindeki ilk çatlak oldu. Karven için Liva bir zaaf haline gelmişti. Ama bazı zaaflar insanı zayıflatmaz; güçlendirirdi. Düşmanları artık yalnızca Karven'i değil, Liva'yı da hedef alıyordu. Ve Karven ilk kez bir görevle değil, bir kadınla sınanıyordu. Liva, başına geleceklerden habersiz Alatlı Timi'ne katıldığında aslında bir birliğe değil, geri dönüşü olmayan bir savaşın içine adım attı. Karven ise onu korumak için gerçeği sakladı; çünkü bazen en büyük ihanet, sevdiğini korumak için susmaktır. Karven ilk defa bir kurşunla değil, bir bakışla vurulmuştu. O bakış, hiçbir zaman teninden ve aklından çıkamayacak kadar derine saplandı. Bu, kurşunların değil; kalplerin hedef alındığı bir savaşın adıydı. Ve bu hikâye, bir adamın en karanlık hâliyle bir kadına doğru yol alışının hikâyesiydi... O, SANA DÖNENE KADAR'dı

Hava Harp okulundan mezun olduğu an Gökdoğan Timine katılması için emir alan nam-ı değer Azap, düşmanın kalbine azap olmak için kendisi gibi sağlam ekip arkadaşlarını toplar. Hepsi çok beceriklisi pilotlar olsa da, karakter olarak en sorunlu adamlardır. Onları hizaya getirmek, bu herkesin korkuyla kaçındığı adamları disipline etmek, Azap'ın en büyük problemidir. Çünkü uzaktan kuzeni olan Erva (Ava) ile bir iddiaya girmiştir. Tanıdığı en çetin asker olan Tugay Komutanı geçecek, Erva'nın tanıdığı en güçlü adam olacaktır. Ava'nın uçak mühendisliği okuyup, kendi bindiği uçakları tamir etmesi kaderin ona oynadığı en kötü oyundur. Uçağının motoruna çorap sıkıştırmamasını ümit eder. Çünkü çocukken onun bisikletine bir çok kez çorap sıkıştırmıştır.

+18 cinsellik ve yoğun şiddet içerir.! SON OPERASYON: ÇÖKERTME Bir yanda vatanı için yaşayan, 31 yaşında çelikten bir irade: Binbaşı Devan Aras Çelik. Diğer yanda dokuz yaşında dünyası başına yıkılan, ailesinin katilleri tarafından bir silah gibi yetiştirilen: Eliz Naz Işık. Hakkari'nin sarp dağlarında kanla yazılmış bir geçmiş, Eliz Naz'ı ailesinden koparıp teröristlerin eline bıraktığında henüz bir çocuktu. Onu büyüten, ona nefretle bakan ve dağların soğuğunu ruhuna işleyen o adam, Eliz'i bir piyon gibi yetiştirdi. Eliz Naz; yeri geldiğinde bir hayalet gibi şehre sızan, yeri geldiğinde dağda en sert rüzgarlara kafa tutan, komik olduğu kadar asabi ve gözü pek bir kız olup çıktı. Ancak Türkiye'nin üzerinde karanlık bir gölge var: Köksal Sağlam. İş insanı maskesi altında ülkeyi ele geçirmeyi planlayan bu adamı bitirmek için ordunun elinde ne bir delil ne de bir yol var. Köksal bütün askerlerin yüzünü ezbere biliyor, her hamleyi önceden seziyor. Binbaşı Devan Aras Çelik'in tek bir şansı var: Köksal'ın dünyasına sızmak. Ve bu kapıyı açacak tek anahtar, dağda yakaladığı o hırçın, kafası yıkanmış ama ruhu hala bir yerlerde masum kalan Eliz Naz... Bir Binbaşı, bir kaçağı vatanı için kullanmaya karar verdiğinde; sadece bir terör örgütüyle değil, aralarındaki o önlenemez patlamaya hazır nefret ve tutkuyla da savaşmak zorunda kalacak. devan Aras Çelik eliz naz ışık yazar: irmak_walker kitap kapağı bana aittir

"Yaratılanın aşkından, yaradanı unuttuk... Sınadı bizi yarattığıyla..." diye fısıldadım hatunun dudaklarına doğru. Sesim kendi kulaklarıma bile bir yabancı gibi, feryat edercesine ulaştı. Eski, çok eski bir besteden biliyordum bu sözü ama hiç bugünkü kadar canımı yakmamıştı, hiç bugünkü kadar üstüme cuk diye oturmamıştı. Ben o büyük sevdanın içinde kaybolurken, kadere karşı durabileceğimi sanmıştım. Oysa şimdi, tam da o sözdeki gibi en büyük sınavımın tam ortasındaydım. Biraz daha yaklaştım. Aramızdaki o son mesafeyi de öldürüp dudaklarımı, canımdan çok sevdiğim o dudaklara bastırdım. Bu, her şeyi geride bırakan, tüm kelimelerin bittiği o son vedanın öpücüğüydü. Göğsüm sıkışırken, nefesim bir feryat gibi içimde kesilirken, kalbimin en derin yerinden yükselen o saf acı tüm bedenimi ele geçiriyordu. Yavaşça, ruhumdan bir parçayı onun teninde bırakarak dudaklarından ayrıldım. Tam o anda, karanlığın içinde parıldayan bir ıslaklık çarptı gözüme. Kapanan kirpikleri arasından süzülen tek bir damla yaş, şakağından aşağıya, beton zemine doğru akıyordu. Uyanıktı... Gitmek için kıpırdandığım ilk andan beri, belki de o rüyadan uyandığım ilk saniyeden beri uyanıktı. Gitmemem için yalvarmış, yalvarmalarının bittiği yerde ise bu sessiz gidişime uykunun arkasına saklanarak göz yummuştu. Konuşmadı. Sadece ağladı. Yutkundum, boğazıma batan cam kırıklarını umursamadan yüzüne doğru son kez fısıldadım: "Hoşça kal deniz kızı."

DİKKAT BEDEN ALGILARINIZI BOZACAK BETİMLEMELER İÇERİR (: Bu ateş ikimizi de yakacak. Yüküm zarif bedenine kat ve kat ağır gelirken hafifleyeceksin. Altımda ezilen güzelliğinle birlikte kirleneceksin, tene dokunmayı büyük başarı sayanlara inat benim olacaksın. Oysa ki benim olman için bütün bu afili cümlelere ve seni bana ait kılacak bacak arana ihtiyacım yok. Çünkü asıl gözlerin, gözlerime sevgiyle değdiğinde benim olmuş olacaksın. Benden korkuyorsun Eva. Bana boyun eğmekten ölesiye korkuyorsun. Sana bir şekilde dokunacak olmam korkutuyor seni. Gözlerinden bir damla yaş süzülecek gibi. Korkuna saygısızca sana sahip olamam. Önce saygı duymayı öğreneceksin bana, önce saygı duymayı öğreneceğim sana. Göz göze geldiğimizde çakan şimşeklerden korkup bana sığınacaksın Eva. Karanlıktan sana sığındığım, karanlıktan daha karanlık olan gözlerinde ışık aradığım gibi sen de beni arayacaksın ruhunda. Kayıp bir zaman diliminde ellerim ellerindeyken bakışlarını kaçıracaksın benden. Ve İkinci bakışta nihayet soyunmaya başlarken yol yordam bilmez ellerimle kıvırcık saçlarını okşayacağım. Elbiselerinle birlikte kibrini de arındıracaksın bedeninden, hayata dair katı kurallarınla birlikte benim olacak, asla dediklerini yaşarken inleyecek, imkansız dediklerini yaparken gülümseyeceksin güzel kadın. Ama şimdi değil. Şimdi hayallerimden bile uzaksın bana. Bu görev denilen yükün altında kendimi özgür hissettiğim gün 'Eva.' diye fısıldayacağım kulağına. Bana hükmetmeyi öğreneceksin. Tenine olan kabalığım sana olan açlığımdandır, sen ki adrenalinin vücut bulduğu kadın. Dudaklarında gezecek kabalığımı bağışla, bu gece yaşanacak her şeyin sebebi olan sen, bütün eylemlerimi yeni başlangıçlarının ilk adımı olarak hatırla. Bu daha başlangıç. Ki henüz keşfedilmemiş bir dünyanın ayak basılmamış topraklarıdır dudaklar

+18 ibareler bulunacaktır. Lütfen bunu bilerek okuyun. "Bir Yalaz Oğlan ve Bir Efsun Kızın Hikayesi" 20 yaşında sevdiğin adamla evlenip sonra boşandığını hayal et. 8 sene sonra aynı adamla karşılaşıyorsun. Hemde Tim'deki komutanın olarak. Kıdemli Üsteğmen Yalaz Alp Demir ve Üsteğmen Efsun Begüm Ateş yıllar sonra karşılaşmalarında büyük bir şok yaşıyorlar. Efsun eski kocasıyla aynı timde buluyor kendini. Asker çiftimiz bu bağı unutabilecekler mi? Yoksa tekrardan birlikte mi olacaklar? Çeşitli kaos, entrika, aşk hepsi bu hikayede. İşte karşınızda KARTAL TİM'İ... Onlardan ne uçan ne da kaçan kurtulurdu. Hepsiyle yeri geldiğinde güleceğimiz yeri geldiğinde ağlayacağımız anlar yaşayacağız. Yerini ayırtmayı unutma çünkü biraz hızlıyız.