|Yetişkin içerikli sahneler mevcuttur| |Gerçek aile kitabıdır| Hilal. Hilal KARAY. Yıllar önce teröristler tarafından koparıldığı ailesine ve şehire, işi dolayısıyla geri dönmüştü. Yeni atanmış taze bir doktordu. Kendini bildi bileli tek hayali doktor olmaktı. O yüzden yıllarını bu yolda hiç düşünmeden feda etmişti. Geldiği bu şehir, kayıp geçmişini artık ona geri verecekti. Tıpkı hatırlamadığı ailesini vereceği gibi. Hilal, karşısına çıkan kişiler sayesinde geçmişinden bir aynaya bakıyor gibi kendini görecek, bulacaktı. Kaderin onun için ördüğü ağlar arasında yaşam mücadelesi verirken, bir de bilmediği gerçeklerle yüzleşmek onu daha ne kadar yaralayabilirdi... |Kitaptaki karakterler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur|

Bir damla kan uğruna birleşen iki hayata intikam yemini dahil olursa. *** Düşman aşiretin kızıyla bir damla kan uğruna evlendiği için kızın konağa geldiği gün Mardini terk eden adam.. Düşman aşiretin oğluyla bir damla kan uğruna evlendiği gün evlendiği adam tarafından terk edildiği için intikam yemini eden kadın.. *** Başlama tarihi; 09.04.2025

Avukat Kadın & Savcı Adam ⚖︎ Üst komşunun evinden gelen müzik sesinden rahatsız olan Avukat İzgi Merza Soylu komşusuna yazar. Halbuki bilmediği bir şey vardır: Yazdığı adam, sevgilisinin ezeli rakibi olan "VSD" lakaplı boksör bir savcıdır. ★ "O zaman bana bir masal anlatsana." Dedim kafamı yastığa yaslayarak. "Mutlu sonlu olsun ama." Soner'in yüzündeki gülümseme buruklaşmıştı. "Mutlu biten bir masal bilmiyorum." Dedi kirpiklerini kırpıştırarak. "Nasıl bilmiyorsun?" Gülümsemesindeki burukluk daha da büyüdü. "Bana bu zamana kadar sadece 'bir varmış bir yokmuş' anlatıldı. Devamını hep kendim tamamlamak zorunda kaldım. Mutluluk nedir bilmediğim için de benim masallarım hep mutsuz bitti." ★ Kitap çok kısa bir texting bölümüyle başlayıp, sonrası düz yazı olacak şekilde ilerliyor. İlk 4 bölüm çok kısa ama diğer bölümler gittikçe uzuyor, bilginize. Ayrıca yorumlarda başka kitaplardan ve başka kitap karakterlerinden bahsetmezseniz sevinirim. Başlangıç tarihi: 28 Mart 2025. Kitapta geçen tüm kişi, yer, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünü olup, gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktur. Her sahne kurgudan ibarettir.

Turna Mahallesi, günden güne yaklaşan düğünün heyecanıyla sarıp sarmalanırken görümce sıfatı üstüne yapışan Ahsen de aynı günler içerisinde kurtulamadığı dertlerinin üzerindeki yüküyle biraz daha dibe battığını hissetmektedir. Mahallenin güzide gençlerinden Ahsen, mesleğini henüz yapamayan bir öğretmendir ve yeni yetişkinliğin getirdiği problemlerle birlikte hayatındaki sorunları çözmekte, dengeleri oturtmakta olduğu gibi zorlanır. Bu esnada uzun süredir görevde olduğu için ailesinin yanına uğrayamayan ve ablasının düğünü bahanesiyle beklenenden erken vakitte İstanbul'a ayak basan Cihangir ise bütün asker kimliğinden sıyrılarak mahallenin delikanlısı kostümünü tekrar üstüne giymiş hâldedir. Kahramana ihtiyacı olmadığını ve hayatta her şeyi kendi başına halledebileceğini düşünen Ahsen'e uzatılan ilk yardım eli, tam da bu esnada kendisinden gelir. Kahraman olmak için cesur ya da savaşçı olmaya gerek yoktur çünkü bazen bir gülüş bile bir hayatı kurtarabilir.

Romantizm#1 23.03.2017 Dik başlı,sözünü sakınmayan güzelleri güzeli bir kızdı,aynı Annesi gibi..Genelde sivri dili,sert bakışları ve bir bayanın ağzına yakışmayacak kadar ettiği kaba küfürlerle tanınırdı çevresinde..Fakat o kimin ne dediğini bile umursamayacak kadar gamsızdı..Düşündüğü tek şey hayali olan ve bu uğurda mesleğini bile bir kenara fırlattığı butik otelini işletmekti..Evet..Yanlış duymadınız..Hayatta herşeye sahip Diyarbakır'ın en büyük aşiretlerinden olan Ateşoğlu aşiretinin çiçeği Nazlı'nın tek hayali Butik oteli'ni güzelce işletmek.. Peki ya aşk?..Aslında aşkın nasıl boktan bir şey olduğunu ve bu uğurda yapılan hataları Üniversite yıllarında görmüş ve Allaha şükür olsun hiç yaşamamıştı..Peki ya kalp geçmişten çıkıp ansızın gelen bir adam için çarpmaya başladığında sözünü geçirebilecekmiydi kendine?

30.05.2018 #1 Ağlıyordu kadın..Aylar geçse de dinmemişti acısı,sönmemişti yürek yangını..Dilsizdi kadının acıları.Kimselere diyememişti derdini,yaktığı ağıtlar kendi canını yakmaktan başka bir şeye yaramamıştı. Hiç haketmedigi halde kanatları kırılmıştı.. Kendini Fıratın buz gibi sularına bırakırken düşündüğü tek şey buydu kadının.Ölümden başka çaresi kalmamıştı.Tek suçu sevmek olan bu kadın zaten yaşarken ölmüştü..Ölüm onun tek çaresiydi..Yaşayamazdı bu utançla..İnsanların başka gözlerle bakmasını kaldıramazdı yüreği..Kendinden ve karnındaki bebeğinden çoktan vazgeçmişti bile..Tıpkı nefes almaktan vazgeçtiği gibi . Derin bir nefes aldı ve zayıf kollarını karnına doladı kadın. Özürdiledi taşıdığı candan..Hem babası adına,hemde yaptığı korkaklık adına. Sonra o adam geldi aklına,sevdiği nişanlısı olan adam ..Hiç acımadan tecavüz edip canından can alan,canlı canlı bir metre çukurun altına gömüp,kapanmayacak kadar derin yaralar bırakan o adam . Peki kim di bu kadın ? O Amed'in kara topraklarında susuz kalmış,hayatın tüm acımasızlıkları tokat misali bir bir yüzüne çarpan,gece karası saçları ile sevdiği adama cehennemi yaşatan, geçtiği her yeri simsiyah gözleri ile yakan ve bir hiç uğruna diri diri toprağa gömülen Dila Ateşoğluy'du..

"Bakmayın siz benim kuru bir yaprak gibi sallandığıma.. Köküm sağlamdır sarsılsam da kopmam dalımdan.. Öyle kolay değil rüzgarın önüne kapılıp gitmem.. Son ana kadar 'vazgeçmem' yaşamaktan.. Ne fırtınalar koptu benim hayat dallarımda.. Hiç birinde vazgeçmedim umutlarımdan içimde kıyametler kopsa da.. Ben baharıyım yarınlarımın,çiçek açarım her kışın ardından" (Nazım Hikmet) Her okuduğumda kendimi buluyordum bu mısralarda.Ne kadar kırılsamda, kuru bir yaprak gibi rüzgarın oyuncağı olup bilinmez sonlara doğru savrulsamda şairin dediği gibi hiçbir zaman vazgeçmemiştim yaşamaktan.. İçimdeki virane olmuş harabelerime kimseyi misafir etmemiştim yıllardır ne kadar çok yıkıldığımı kimseler görmesin,kimseler acımasın diye.Çünkü bu hayatta beni ben yapan şey kazandığım savaşlar değil kaybettiğim,acımasızca kaybetmeye zorlandığım savaşlardı. Ben Cansu.. Sevdiği adam tarafından nedensiz bir şekilde terkedilen ve hiç bir şey olmamış gibi hayatına devam eden kadın.Ta ki bedenen kusurlu,ruhen kusursuz biriyle tanışıncaya kadar..

#gerçekaile #mafya #aksiyon #aşk #ayrılık konuları içerir BU KİTAPTA ŞİDDET UNSURLU SAHNELER YER ALMAKTADIR. "Onları bulmak için burada kalmam lazım" "Benimle evlenerek?!" "Mecbur değilsin,seni buna zorlamam ama eskiden neden evlenmek istedin,bunun cevabı sana yardımcı olmaz mı?" Düşündü ve "Evet"dedi uzun bir sessizlikden sonra. Gürültüsüz,sakin ancak kendi içinde fırtınalar kopartacak güçlükte bir evet. "Eskiden neden seninle evlenmek istediğimi sorguladım ve buna gerek kalmadığını fark etmem uzun sürmedi.Şimdi daha güçlü nedenlerim var.Seninle evlenirim Meryem el-Mısri" Kaşlarım havalandı.Adımı tam anlamıyla biliyordu. "Benimle evlenmeyi kabul ettiğin için teşekkür ederim" Gülümsemesi genişlemişti. Yüzüm düştüğünde onun hakkına girdiğimi düşünmeye başlamıştım. "Sorun nedir?" "Ben özür dilerim" "Neden,niye ki?" "Bak,beni yanlış anlamanı istemiyorum.Hakkına giremem,kalbini hiç kırmak istemiyorum.Seninle evlenme nedenimi iyice anladın değil mi?" Bakışları kısıldı ve sorgularcasına bana bakıyordu. "Benden sana gerçek anlamda kadın olmaz...bunu biliyorsun değil mi?" Göğsünü şişirecek kadar derin bir nefes aldı ve başını salladı. Biliyordu. "Farkındayım Meryem,senin kocana sadık bir kadın olduğunun da,niyetinin de,benimle neden evlenmek istediğinin de farkındayım" "Bunlara rağmen hala kabul ediyorsun yani öyle mi?" "Bunlara rağmen,her şeye rağmen.Kabulumsün." Şaşırdım.O da devam etti. "Sana dokunmam,bakmam,istersen ayrı evde kalırım.Rahat ol,benden sana zarar gelmez.Ne zaman ki kocan gelir,sen ailene kavuşursun...de ki ayrılalım.Seni Yusuf'un eline bırakmazsam namerdim.Ağzından çıkacak tek bir söz tamam mı?!" Gülümsediğimde uzun zaman sonra tekrar güneş doğdu sanki. 🤍 "Antım olsun,Yusuf hayattaysa ve şu kapıdan girse onu...onu gönderirim.O benim avuçlarımda saklayacağım bir kuş değil d

Vatan. Beş harf. Canım. Beş harf. İkisini de birbirinden ayırt etmememin sebebi, beş harf olmasından kaynaklı değildi. Vatan, canımdı. Canım, vatandı. Birbirinden ayırt edilemez, birbirinden ayrı düşemezdi. Canım var oldukça vatana hizmet edecektim, bu on yaşındaki kız çocuğunun babasının tabutunun üzerindeki bayrağı okşarken ettiği yemindi. ••• 'Afitap ne demek?' 'Aylin, ayın ışığı demekmiş. İsmini ilk duyduğumda anlamını merak etmiştim. Sen isminin anlamını taşıyan bir kadınsın Aylin. Sen ay ışığısın, sen benim karanlık gecelerime düşen ışıksın, önümü aydınlatırsın. İsminin anlamına ters düşen diğer yanın, gündümüzü de aydınlatıyor olman. Bu yüzden afitapsın, bu yüzden Aylin'imsin. Hem gündümüzü, hem gecemi aydınlatan o görkemli ışıksın...'