Zoraki evlilik. Soğuk bir komutan ve kalbini susturamayan bir kız. Ali: Disiplinin, sessizliğin ve sertliğin adı. Üniformasının içinden bile buz gibi bakan bir asker. Nur: Anaokulu öğretmeni. Savaşmayı değil, sarılmayı bilen biri. Bir borç ve geri dönüşü olmayan kararlar... "Bu bir evlilik değil... Bu bir görev." Ama görevlerle kalpler arasında bir çizgi varsa... Ali ve Nur o çizginin neresinde? ✨ Bir mecburiyetle başlayan bu hikâye, kalbin en beklenmedik anda nasıl ısındığını anlatıyor. Soğuk duvarların bile bazen çatladığını göreceksin... Ama kaderin bir emri var: Kalp, emre itaat etmez.

Bir imza, iki ayrı yabancıyı tek bir çatı altında birleştirdi. Bir anlaşma ile başlayan evlilikleri, zamanla en büyük sınavlarına dönüştü. Çünkü yatak odasının duvarları, hiçbir anlaşmayı tanımadı. Bir bakış ve bir dokunuş bütün sınırları yok etti. Leyla Öztay'ın ve Rüzgar Sancaktar'ın hikayesine hoşgeldiniz. Uyarı: Kitap şiddet, argo ve cinsellik içermektedir. 18 yaşından küçüklerin okuması tavsiye edilmez.

ÖNLÜKLER GİYİLSİN, BAŞLIKLAR TAKILSIN VE AŞK SAVAŞI BAŞLASIN! Balım, yaşadığı talihsiz olaylara rağmen hayallerindeki restorana ve mutfağa kavuşmuş genç ve güzel bir kadındır. Kendisi gibi inatçı ama bir o kadar da neşeli ve yakışıklı bir adam olan Kenan'dan aldığı teklifle birlikte, öğrendikleri karşısında hayatı artık eskisi gibi olmayacaktır. Kenan, Balım'a aslında hiç de istemediği bir teklif yaparken aynı zamanda nefsiyle savaşmak zorunda kalacağından hiç haberi yoktur. Birbirleriyle didişmekten konuşmaya fırsat bulamayan bu iki karakter, aynı zamanda bir ekip olarak yarışmaya hazırlanmak zorunda kalırsa o mutfakta neler yaşanabilir? Karşısında, ondan uzak durmasına izin vermeyen yakışıklı ve nahif bir adam varken Balım, düştükleri bu sorunun içinde kalbine söz geçirebilecek mi?

"Uğruna beklenilen her şey, güzeldir. En az ahududu kadar." Hafif kavruk teniyle, üzerine serpiştirilmiş kahve çekirdeği tonlu saçları ahenk içindeydi. Şaşkınlığın getirisi olan, kırpışıp duran uzun kirpiklere titreyen dudaklar eşlik etti. Dünyanın en kaliteli güldürüsünü duymuş gibi, sivri köpek dişleri yaverliğiyle kahkaha atarak güldü. Gülüşü, bir dakika boyunca kesilmedi; öyle ki, gözlerinden akan şeffaf damlalar bile sivri çenesinden süzülüp gitmişti. -Ben, dedi işaret parmağını kaldırıp durumun ehemmiyetini adama hatırlatırcasına, asla seninle olmam. Asla! Bu saçma teklifini de git kime yaparsan yap!" Öfkesiyle kabaran damarları, ince boynunun zerafetine tezat durmuştu. -Sen bilirsin." Karşısındaki adamın umursamaz duruşuna, cam masa üzerinde ritim tutan parmaklarına baktı metin olmaya çalışarak. "Başka seçeneğin varsa." Tık...Tık...Tık...Adamın masadaki uzun, işaret parmağında takılı olan yüzüğün çıkardığı ses beyninde yankılandı. Kıskıvrak yakalanmıştı. Hayatta çaresiz kalmamak için her çareyi deneyecekti. Arkasını dönüp hiçbir şey söylemeden ayrıldı, ferahlığının aksine, içine kasvet çöktüren odadan. İnsanoğlu, ilk "asla" dediğinde yapardı hatayı. Ve ikinci hatası da öfkeyle söylediği sözlerin ardından gelen sessizlik olurdu. O "asla"nın dönüşeceği "belki" ve "evet" in başlangıcı sessizlikle atılırdı çünkü. Tutkular ahlak çerçevesinde yaşanmaz, aşklar da filmlerdeki gibi masum başlamazdı her zaman. Bazı tutkular ahududu renginde olurdu, bazı aşklar ceylan dutu tadında. Bolca ihtiras, hastalıklı bir aşkın köklerini salardı. ***İlk Bölüm Yayımlanma Tarihi: 23.01.2018

Herkes onu 'Kartal' diye bildi. Adını ise sadece geçmişi fısıldadı... Çünkü o isim, kanayan bir yaraydı. Kartal'dı o... Gökte süzülen bir yalnızlık. Adıysa toprağın altında bir sır gibi gömülüydü. Ve onu ortaya çıkaracak tek kişi, bir kadın... ve sadece bir geceydi." Yetişkin sahneler içermektedir... Argo ve küfürlü konuşmalar içerir... #mahallekurgusu

"Ne demeye getiriyorsun Tuğrul abi?" diye sordum, sesim titrerken. "Bazen en iyisi için beklemek lazım Eflâl. Yıllardır sabrettim, ama bir yere kadar," dedi. Ahu dememişti. Sesi ciddi ama bir o kadar da yumuşaktı. Mahalleli olsa duyacak, abim olsa kızacaktı, ama şuan sadece ikimiz vardık. Sessizlik içinde kaybolmuş sokaklar, fısıldayan taşlar ve kalbimin ardında sakladığım hisler... Göz göze gelmek bazen kelimelerden daha fazla şey anlatırdı. O an anladım: görünüşler ne kadar düzenli olursa olsun, kalpler kendi yollarını seçerdi. Ve benim kalbim, yıllardır fark etmediğim bir gerçeğe doğru çekiliyordu. Kalbim onu istiyordu. Bu hikayenin sonunda yanacağını bile bile.

Bir gece susmak, bir ömür suçlu kalmak demek midir? Asya, geçmişinde saklı bir gecenin yükünü taşırken; Civan, yeraltı dünyasında adım adım örülmüş bir planın içindedir. Yolları kesiştiğinde, ikisi de gerçeğin bu kadar yakıcı olacağını bilmez. Güven, bu hikâyede en tehlikeli oyundur. Çünkü bazı insanlar seni sevmez... Seni bir sırra yaklaştırır. Peki ya herkesin öldü sandığı biri, aslında hayattaysa? Kara İbre, aşk ile intikam arasında sıkışan kaderlerin hikâyesi. Ve bu hikâyede ibre, herkesi başka bir yöne götürüyor. Kara İbre kimi işaret ediyor? Kurban kim, katil kim? ------ Bu kitapta geçen olaylar ve karakterler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve kurumlarla herhangi bir ilgisi yoktur. 📅 Yayınlanma tarihi: 12.12.2025

"Bu sevgi bize acı veriyor. Canımızı acıtıyor. Yapma. Bunun bedeli ağır olur bize." "Seni sevmemin bedeli varsa seve seve öderim Yeşim."

"Bitti... Etrafın denizlerle çevrili. Gemide gidebileceğin başka bir yer kalmadı. Artık yolun sonu!" "Bu sona, denize düştüğümde değil bir çift mavi göze dokunduğumda geldim..." Teslimiyetim ne size ne denize... Bir çift mavi göze.

Sezen Aslanoğlu'nun zarif boynu canından çok sevdiği abisi ailesinin saadeti için husumetli ailenin oğluyla evlenmesi gerektiğini söylediğinde ilk kez eğilmişti. Ailesi için üzerine düşen sorumluluğu kabullenmişti ta ki evlenmek zorunda olduğu adamın onu mahveden eski sevgilisi olduğunu öğrenene kadar. Ne yapacağına dair hiçbir fikri olmasa da ne yapmayacağını adı kadar iyi biliyordu. O adamla evlenmeyecekti. Sezen bu evlilikten kendi iradesiyle kurtulamayacağını ve tek çıkar yolunun kendi kontrolü altında yapacağı bir anlaşmalı evlilik olduğunu fark ettiğinde, kartlar yeniden dağıtıldı. Aradığını buldu. Abilerinden borç alıp sırra kadem basan ve aylarca bulunamayan adamı. Kenan'ı. 🖇️ "İndir o silahı abi." Abim beni dinlemeden Kenan'a kilitlenmişken sesimi yükselttim. "Abi indir dedim!" Metin abim kaşlarını çatıp öfkeyle konuştu. "Sana ne oluyor Sezen, geç içeri." Aldırmadım, ona bakmadım bile. "O silahı beline sok ve namluyu indir Oktay, sevgilimi öldürmeyeceksin." "Ne?!" "Ne?!" Omuzlarımı silktim. "Sizi ben tanıştırmak istiyordum fakat siz elinizi çabuk tutmuşsunuz." Abilerimin bakışları üzerime dönmüşken gelen o şaşkın "Ne?!" sesiyle birlikte sinirle gözlerimi yumdum ve üçümüz de ona baktık. O ise bana bakıyordu. Tebessüm ettim. "Sorun değil aşkım," Dedim ölmemesi için beni anlayıp ayak uydurmasını umarak. Hayatlarımızı kurtarmaya çalışıyordum fakat yardımcı olmuyordu. "Bugünün geleceğini biliyorduk artık numara yapmana gerek yok. Buraya kadarmış." Abilerimin şaşkın bakışları karşısında gerçekten zevkle sırıttım, bu kez şaşırtma sırası bendeydi. Son kozumu oynuyordum ve bu kez, elim her zamankinden güçlüydü. Kenan'ı bulmuştum. "Şimdi sevgilimi mezarından çıkarın. Konuşmamız gereken şeyler var."