W odciętej od świata, upiornej wsi, gdzie rzeka płynie jak zaklęta linia pomiędzy życiem a śmiercią, rodzi się opowieść o milczeniu, przemocy i nadciągającej karze. Daniel - ojciec o twarzy bez cienia wyrzutów, mąż bez miłości, pan domostwa bez litości - włada rodziną brutalnie, z pięściami mocniejszymi niż słowa. Ilias starszy syn, wydeptuje ścieżkę posłuszeństwa w nadziei na łaskę. Artem, młodszy, ledwo dostrzegalny w cieniu strachu, zdaje się istnieć tylko po to, by cierpieć. Pewnej nocy, gdy cisza w domu staje się groźniejsza od krzyku, Artem umiera. Daniel pozbywa się ciała, wrzucając je do rzeki - myśląc, że to koniec. Ale rzeka nie zapomina. Woda zaczyna się mścić. Najpierw subtelnie: chorą rybą, zapachem stęchlizny. Potem otwarcie: przez trupy ptaków, krew płynącą z rur, czarne kaszle dzieci i śmierć przemykającą między starcami. Każda kropla staje się nośnikiem prawdy i zniszczenia. Daniel, śledzony przez poczucie winy, żyje w coraz głębszym lęku - nie wie, czy to kara, halucynacja, czy koszmar. Unika wody, sypia z nożem, bo słyszy szept płynący z kranu. Ale nie tylko on zaczyna tracić grunt pod nogami - wieś, dotknięta klątwą, porzuca sen. Ludzie milkną. Znika śmiech. W głębi, coś się budzi. Zjawia się Prokurator Walery - człowiek, który ściga prawdę zawodowo, ale przed własną ucieka instynktownie. W jego domu to brat rządzi przemocą, zostawiając ślady niewidoczne dla świata, ale palące skórę jak żar. Walery przybywa, by odkryć, kto zabił Artema - ale rzeka nie potrzebuje akt sprawy. Ona już zna winnych.

- Uno! Zestresowany Magnus starał się ukrócić dobrą passę chłopaka, rzucając jego zdaniem odpowiednią kartę, ale spotkało się to jedynie z głośnym prychnięciem ze strony Lightwooda, a następnie głośnym wrzaskiem. - I po unie! - wykrzyknął zadowolony Alec, rzucając ostatnią kartę na podłogę. - Znowu wygrałem. - Ej to nie fair. - Magnus również rzucił swoje pozostałe dwanaście kart na ziemię i założył ręce na pierś. - Co jest nie fair? Wygrałem i tyle. - ostatnie słowa powiedział bardzo niewyraźnie, bo do swoich ust wpakował ze dwa ptasie mleczka z waniliowym nadzieniem. - To wszystko jest ustawione... - burknął pod nosem Bane i również skorzystał z przepysznych słodkości.

Po dziesięciu latach Clary wraca do Instytutu ale nie pamięta co działo się przez ten okres. Dowiaduje się że Alec od pięciu lat nie żyje i że jego rodzina jest w okropnym stanie. Jace skupiony tylko na misjach chowający emocje. Isabelle pochłonięta swoja pracą patologa odcięta od rodziny. Magnus ciągle imprezuje i zapija się alkoholem ignorując wszystko wokół. I tak już funkcjonują od ponad pięciu lat. Czy powrót Clary zdoła to wszystko przerwać? A może tak jak pozostali pogrąży się w żałobie? Czy jest szansa że Alec być może nadal żyje? Przekonajmy się... Informacje: * Wszystko dzieje się po serialowym ślubie Aleca i Magnusa * Clary nie miała żadnej kary związanej z tworzeniem nowych run * Uprzedam że dużo rzeczy jest pozmienianych jeśli chodzi o fabułę serialu dlatego nie będę ich tu wszystkich wypisywać ale jeśli będą jakieś wątpliwości śmiało pisać

Zastanawialiście się kiedyś co by było gdyby Alec spotkał Magnusa przypadkowo, w tajemniczym lesie? I oboje mieli by po 15 lat? W tym One-Shocie się tego dowiecie a dodatkowo zapraszam do @Alexandra_Staszak na opowiadanie pod tytułem 5 godzin gdzie one-shot ten jest jedynie częścią większej wzruszającej historii. Miłego czytania 😘

Magnus Bane, Wysoki Czarownik Brooklynu jest przyzwyczajony do tego, że Nocni Łowcy z nowojorskiego Instytutu, wzywają go do najróżniejszych zadań. Jednak pewnego dnia, Maryse Lightwood udaje się zaskoczyć nawet jego. Czy Magnus przyjmie nietypowe zlecenie od szefowej Instytutu? I jakie konsekwencje będzie niosła za sobą jego decyzja? Umówmy się, że magia nie działa na grypę. Nie i już! Funfiction na podstawie serii Dary Anioła Cassandry Clare oraz serialu Shadowhunters ;).

Alec, by chronić swoje rodzeństwo, gotów jest poświęcić wszystko.

Alec dowiaduje się o plotkach, jakie krążą o nim i Magnusie, wśród Nocnych Łowców. Postanawia udowodnić sobie oraz Czarownikowi, że są one wyssane z palca.

"Wiesz, dlaczego starsi bracia rodzą się jako pierwsi? Po to, żeby chronić tych, którzy urodzą się po nich!"~ Ichigo Kurosaki, Bleach

Każdy się czegoś boi. Nawet wyszkolony anielski wojownik.

Pierwsze Walentynki Maleca :).