❝KURDUN DİŞİNE KAN DEĞERSE; BAŞ ÜSTÜNDE BAŞ, TAŞ ÜSTÜNDE TAŞ BIRAKMAZ. BİR KURTLA BAŞA ÇIKILMAZ.❞ 🌙 Bir yıl önce atandığı timle birlikte tüm hayatını adadığı operasyona başlayan Yüzbaşı, bizzat kendi üstleri tarafından tüm planlarının sekteye uğratılacağını asla tahmin edemezdi. Onlarınkisi nefretle başlayan bir hikâyeydi. Kuru, buz gibi soğuk, gece kadar karanlık bir nefretle. Oysa teröristlerin korkulu rüyası ve dağların tanrısı Buz Yüzbaşı, hayatında ilk defa gecenin karanlığını sırtına pelerin diye geçirmesine rağmen parlak yıldızlar kadar göz alıcı ve ay kadar sahte bir kadına yenilecekti. Çünkü bu, nefretin pençesinde filizlenen bir izmihlâl hikayesiydi. ⭐️ Derin bir gümbürtü koptu gökten, kopmasına koptu ama yerimde sıçramadım bile. İdrak edemedi bile beynim. Zira gözlerimin çarpıştığı maviliklerdeki şimşekler daha şiddetliydi. Beni çarpacak kadar, elektrik çarpmışa çevirecek kadar. Aylardır o tonu görmemiştim ama şimdi gözlerimin çaresizce tutunduğu, karanlığın bile zapt edemediği içimi yarmaya çalışan mavi, sıcak bir gök mavisi değil, kan donduran buz mavisiydi. Orada aylardır ilk defa gördüğüm bakış kalbimi kanattı, ruhum orada kaldı. O bana hiç güvenmemişti. Çok geçti ama bu gerçeği ancak şu an anlıyordum. "En acısı da ne, biliyor musun?" dedi, elindeki tabancanın emniyetini çekerken. Eli bile titrememişti. "Bana ihanet etseydin zerre sikimde olmazdı, ama sen bana vatanıma olan sevgimi sorgulattın." Elindeki silah bana doğruldu, patlamadı ama patlasa daha az yakardı canımı. O bana beni öldürmek ister gibi baktı, ben kendi nefesimde boğuldum. Kalbim atmayı kesmek için o anı seçmişti. Ölümüm, yine onun elinden oldu. Bense sadece ölümü kucaklarken gülümseyebildim. 🌙🌟 SAHTE YÜZLER SERİSİ 1. KİTAP

Ailesi evden kovduktan sonra ufak bir araba kazası geçiren kız. Ona çarpan araba şoförü sayesinde Tehlike lakaplı bir mafyaya dönüşürse ne olur? Herkesin korktuğu, acımasız bir mafyaya dönüşen kızımızın hayatı karşısına çıkan zorluklar ile mücadele etmek ile geçerken birde kalbine birisi girerse kızımız hepsi ile mücadele edebilir mi?

"Eksiklerimiz kusurlarımız değildir." Ailem beni hep bunu söyleyerek büyütmüştü. Eksikleri olan insanları dışlamamayı, onları sevmeyi öğretmişlerdi. Ama neden bahsettikleri şey kendi başlarına gelince bana sahip çıkmamışlardı, yük olarak görmüşlerdi. Benim güzel bir hayatım vardı. Sevecen bir ailem vardı. Beni çok seven bir nişanlım. Gerçekleştireceğim hayallerim... Sonra bir gün bir kaza geçirdim. İlk başta seslerim, sonra nişanlım, sonra ailem sırayla terk etti. En sonunda kazaya sebep olan kişi ile kaldım. Sonra kalbim "Artık konuşma sırası bende" dediğinde bende sesizce onu dinlemeye başladım.