Hocalarla problemi olan ama bu sene üniversite sınavı olduğu için derslere dört kolla sarılan öğrenci. Rozerin Kırtay. Göze batmak istemeyen bir kız ama açık sözlülüğü yüzünden hep göze batıyor. Sıradan bir devlet lisesinde okuyor. Okulu sevmiyor çünkü onu okuldan normal bir öğrenciye göre daha da soğuttular. Rozerin okulun ilk gününde kalbini platoniğine kaptırıyor. Geçen sene arkadaşlarıyla ettiği bir kavga yüzünden sınıfta kalan bir öğrenci, Ali Tez. Yakın olduğu arkadaşlarıyla birlikte sınıfta kaldı. Diğer hikayelerde okuduğunuz gibi bir bad boy veya çete lideri değil. O sıradan bildiğiniz gururu ve mertliğiyle yaşayan bir son sınıf erkek öğrenci. Kavga edecekse bile yerine ve zamanına göre ediyor. Mekanı falan da bar değil. Yeri geldiğinde arkadaşlarıyla arada bir bara gider. Ya da içkileri alıp bir parka falan gider içerler. Diğer hikâyelerdeki gibi seks bağımlısı falan da değil. Ali'ye göre her şeyin yeri ve zamanı var. Sıradan orta halli bir ailenin çocuğu. Diğer hikâyelere göre daha çok gerçek hayatta şanslıysanız veya devlet lisesinde okuyorsanız karşınıza çıkabilecek bir çocuk. Lise de başlayan aşk üniversiteye taşınıyor... Pek lise hikayesi değildir, ilk on bölüm lise de geçmektedir. Bu deli ikilinin deli aşkını okumaya hazır mısınız? Ben Hopeklausm... İlk kez gerçek hayatta sıklıkla yaşabileceğiniz bir platonik aşk yazacağım. Gerçekçilik öncelik olacak. Ali ve Rozerinin deli aşkı! Heyecan dorukta...

Böyle dünyanın düzenine çomak sokmak vardı ya... Siktir et anasını satayım!

Aşk,uçurtmalara benzer paşam... Sen ne kadar seversen sev,ne kadar özgür bırakırsan bırak o kendi karar vermeli ne kadar yükseleceğine... Çocukluğumuz uçurtmalarımızdı bizim bir de sevdalarımız... Sevdalarımızı da böyle yaşardık,korurduk hatta kimi zaman ne kadar sıkı tutarsak tutalım elimizden kayıp giderdi ama mesele hiçbir zaman bizimle kalanlar olmazdı zaten... Bizim peşinden koştuklarımızdı. Şanslıysak beraber aynı gökyüzüne bakar,aynı gökyüzüne inanırdık... Ama inanıyordum ki o uçurtmalar gibi kimi zaman tek renk ya da rengarenk ama sevdalar da vardı, sevdayı kendine zehir edende.

"Lokum gibi adamsın,fıstık gibi sözlün var,benimle neden muhattap oluyorsun?" "Çünkü fıstıklı lokum sevmem." ©23042015 Tüm hakları saklıdır.

Kamuflajlı kollarının kızın sarı bukleleriyle oluşturduğu tezata gülümsedi. Sonra gözlerini aşağıya indirdi. Bedeniyle duvar arasında küçücük kalan bir kız. Beyaz dantelin örtemediği göğüslerin arasındaki muhteşem vadi. Kızın kokusuyla sarhoş olmuş burnunu o çukura gömmemek için kıvranırken mırıldandı. "Ben askerim. Barut kokarım." Kızın inip kalkan göğüslerinden gözünü ayıramadan devam etti. "Sen dantelsin, parfümsün." Kendini güçlükle bir adım geri çekip o mavi gözlere baktı. "Bizden bi sikim olmaz. Şimdi git, o ütülü pantolonla evlen."

#1 Romance (18.03.2019) #3 Love (28.03.2019) Wattys2015 & Wattys2016 Kazananı ❝Mayıs Sinekleri, ilk sevişmelerinde ölürlerdi. Eşlerine son armağanları, son nefesleri olurdu. İhanet nedir bilmezlerdi onlar, birbirlerine sadık kalarak göçüp giderlerdi bu dünyadan. Mayıs Sinekleri, aldatılmış bir adamın tek tesellisiydi âdeta. Geçmişi, hislerini köreltirken bir kalbi olduğunu unutmuştu o adam. Yenik düşmüştü, çaresiz kalmıştı, kimsesizliğe mahkûm edilmişti. Kimseye güveni yoktu onun, o duygularını çelikten bir mezara gömmüştü. Dengesizdi, vurdum duymazdı, korkutucuydu. Yaşadıkları onu bambaşka bir adam olarak yeniden yaratmıştı. Bütün kadınlar onun gözünde aynı kefedeydi artık. Kurnazlardı, yalancılardı ve acımasızlardı. Her birinden nefret ediyordu. Fakat bir gün kader onun karşısına bambaşka bir kadın çıkarttı. O bir armağandı, ama adam her defasında o armağanı acımasızca kırdı. Önyargıları gözünü bürümüştü, bu yüzden gerçekleri göremiyordu. Oysaki o kadın, ihanet nedir bilmeyen, son nefesine kadar adama sadık kalacak kişiydi. O kadın, adamın Mayıs Sineğiydi.❞

💝 Bedirhan ALEMDAR - Ebrar ÇETİN 💝 Bedirhan... Yaşadıklarıyla her şeye küsen ve sadece bu hayatta yaşama sebebi olan engelli oğlu Samet' e bağlı mükemmel bir genç adam... Babalık duygusuyla oğlunu yalnız bırakmayan ve onu kendinden çok seven fedakâr adam... Ebrar... Yüzünden gülümsemesi hiçbir zaman eksik olmayan genç kız. Ne yaşarsa yaşasın, asla hayata küsmeyen, yaşamı boyunca tüm renklere yer veren genç bir kız. Bu yeni kurgumda beni yalnız bırakmazsanız sevinirim. Yayınlanma Tarihi: 01.01.2016

30 in #GENERAL FICTION 28.11.16 *Kitap oldu* Genç kız elindeki kolileri güçlükle taşırken kendisi yaşlarında esmer bir kız ona yaklaştı. "Merhaba, Oya ben. Mahallemize hoş geldin! Anlaşılan yalnızsın?" Anlayışla başını salladı genç kadın. "Memnun oldum Oya. Mahalleniz çok güzelmiş, tıpkı adı gibi," diye mırıldandı kız. Oya içtenlikle gülümsedi. "Merak etme yakında yalnız kalmazsın." Genç kadın şaşırdı. "Neden?" "Çünkü çok eski bir rivayete göre âşıklar mahallesinde oturan hiç kimse bekar olmazmış. Ya mutlu bir evliliği olurmuş yada birbirine âşık, sevgililer. Buraya gelen bütün bekarlar en geç iki seneye evlenmişler. Benim de sevgilim var mesela. Yakında seninde olur. " Böyle şey mi olurdu? Herhalde saçmalıyor diye düşündü genç kadın. "Saçmaladığımı düşünüyorsun değil mi?" Kız, acaba sesli mi düşündüm, diye geçirdi aklından. "O zaman önce kolileri yerleştirmene yardım edeyim sonra da bana geçip yemek yiyelim ve sana birkaç şey anlatayım, tamam mı?" Olumlu anlamda kafasını salladı genç kadın. "Bu arada adın neydi?" Doğru ya, adını söylemeyi unutmuştu. Bu kızın neşesi oldukça bulaşıcıydı. "Adım, Cennet."

Kiraz Mahallesinin yaralı abisi Halit ve masum kızımız Nazenin'in hikayesi... Başlama Tarihi : 2017