Bir gece. Bir kurşun. Ve asla karşılaşmaması gereken hayatlar... Arya, doktor olma hayaliyle yaşayan 21 yaşında bir tıp öğrencisidir. Sıradan bir gecede, karanlık bir sokakta yaralı bir adam bulur. Polisi aramak ister... ama adam izin vermez. O andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Çünkü Arya'nın hayatına giren bu yabancı, sadece tehlikeli biri değildir. Onu arayanlar vardır. Saklanan gerçekler vardır. Ve ortaya çıktığında herkesin hayatını yakacak sırlar... Bir evde saklanan bir adam. Bir kızın bilmediği bir geçmiş. Ve kaderin sessizce ördüğü bir bağ... Bazı gerçekler geç ortaya çıkar. Ama ortaya çıktığında, kaçacak yer kalmaz.

Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.

Ben Dilda Mardinin en büyük aşiretin kızı Amed ağanın torunu Dijwar kalkanın kızıyım. Babasının işkenceleriyle dedesinin hor görüşleriyle büyüyen Dildan Kalkan. ... Baran Temizer, koca Mardinin korktuğu konuşurken başını yere eğdiği, yolda karşılaşan insanların yollunu değiştirdiği sert ifadesinden ödün vermeyen, acımasız merhamet duygusu olmayan insanların zalim dediği Baran ağa. Elini serçe masaya vurdu. "Ne demek berdel olur topunu siktiğimin piçi benim kardeşimi kaçırıyor ölüm karar verilmesi gerekirken ne demek berdel!" "Karar verilmiştir." Duygularıyla yere yığılan Dilda kafasını eleri arasında aldı. Nasıl berdel olurdu hayalleri vardı önce babasından kurtulacak sonra okuyup avukat olucaktı, nasıl yapardı nasıl Mardinin en zalim ağasıyla evlenirdi. Baran ve Dilda 🖤 (Kurgu; yetişkin içerik bulundurur.)

Yaş farkı, ağır cinsellik bulunmaktadır! O kadına sadece sahip olmak isteyen bir adam değildi Harun. Onu saran, saklayan, kimseye göstermeyen bir gölge olmak istiyordu. Tutkusu ateş gibiydi; dokununca yakıyor, uzak kalınca delirtiyordu. Ama aşkın karanlık bir yüzü vardı. Kimi zaman bir öpücükten önce bir tetik çekilirdi. Ve bazen en büyük düşmanın, seni en çok seven kişi olabilirdi.

"Rüzgar. Sapıkmısın lan. Niye birden dibimde bitiyorsun." Çapkın bir gülüşle bakıyordu bana. "İç çamaşırlarını benden hiç saklama. Daha önce gördüm. Hiç yakıştıramadım. Genç kızsın. İnsan bir dantelli falan giyer." Yüzümün kızardığını hissedince koluna vurdum. Gözlerim korku dolu ona bakarak. "Yoo. Sen kesin sapıksın. Sanane benim iç çamaşırımdan." "Öyle deme. İlerde beni sevdiğini söylediğin de onları en çok ben göreceğim." Evet aklımdan neler geçiyor tövbe tövbe. Hızlıca iterek kendimden uzaklaştırdım. "Tövbe. Sana asla onu söylemiycem." Kaşları havaya kaldırarak bana baktı. "Neyi." "Seni sevdiğimi." Rüzgar gülümsemesi yüzünde büyüdü. "Şuan söylemiş oldun."

"O zaman evlen benimle" dedi düz sesiyle. Bakışlarım anında onu buldu. Gözlerim gözlerine kenetlenmişti sanki.. İşte yine birileri berdele kurban gidiyordu.. Hayat onu bir şeylere zorluyordu Biz yine bir şeylere doğru sürükleniyorduk..

(Dokuz Yayınları aracılığı ile basılmıştır ve kitap versiyonununda ek sahneler vardır. Kitap devam ediyor) "Fırtına ve Memleket gözlü kadın" Yedi yıl... Yedi sene boyunca bir kere bile adını anmadım, bir kere bile görüşmedik Ama her gece sesini duydum içimde. Şimdi karşımdaydı. Rüzgar aynıydı, dağlar aynıydı Ama biz başka kişiler olmuştuk. "Elinde ne varsa sık," dedim. "Sessizliğinden daha az yakar." Aşk, intikam, vatan ve Karadeniz öyküsüdür. ******* Dağhan İdris Tüfekçi & Zülal Arga (Yetişkin içerik)

Başak ve Atilla, hayatlarının zorlu dönemlerinden sağ çıkarak kendilerine yeni bir hayat kurmuşlardır. Başak, oğluyla kurduğu hayatına birini almaya çekinirken, hayatlarına bir sabah ansızın Atilla ve kızı girer. Atilla, eşini kaybettikten sonra tek başına büyüttüğü kızıyla yeni bir şehre gelir ve yabancılar içinde tanıdık bir çift gözle karşılaşır. Atilla ve kızı, bir apartmanın üçüncü katındaki daireye taşınırken, karşı komşusuyla tanıdık bir hikâyenin ortasında buluşurlar. Sonrası... Sonrası, bir kalbin bir kalbe komşu olmasının hikâyesi.

"Karadeniz yuttuğu sırrı kolay kolay geri vermez... Verirse de yer yerinden oynar." 17 yıl önce sisli bir Karadeniz gecesinde, uçurumun kenarında parçalanan bir hayat... Boynunda kırık bir gümüş kolyeyle sulara gömülen genç bir kadın ve arkasında bıraktığı enkaz. Yüzbaşı Yıldırım için Karadeniz, 17 yıldır sadece bir deniz değil; kalbini ve sevdasını gömdüğü buz gibi bir mezardı. Ta ki Rize'ye yeni atanan Ağır Ceza Savcısı Devrim adliyeye adım atana kadar. Devrim, geçmişine dair tek bir hatırası olmayan, buz gibi adaletinden ödün vermeyen keskin bir kadındı. Ancak bu hırçın topraklara ayak bastığı an, şakaklarında çakmaya başlayan şimşekler ve ruhunu zorlayan o karanlık dejavu krizleri tek bir şeyi fısıldıyordu: *Sen buraya yabancı değilsin.* Bir tarafta aile namusu adı altında susturulmaya çalışılan 17 yaşındaki Güneş... Bir tarafta geçmişin kulakları sağır eden sessizliği... Ve tam ortada, birbirine çarptıkça kıvılcım çıkaran iki sert kayanın; Yıldırım ile Devrim'in kaçınılmaz yüzleşmesi. Bir gümüş kolye fırtınalı sulara gömülürken, geride sadece tek bir soru kaldı: Savcı Devrim, Karadeniz'in 17 yıl önce yuttuğu o kayıp kadın mıydı; yoksa herkes kaderin zalim bir oyununa mı kurban gidiyordu? Sırlar derin, adalet keskin, Karadeniz ise her zamankinden daha hırçın...

Ablası onun kaderi olacaktı. O ise sadece gölgeydi. Ta ki gelinliği üzerine geçirene kadar... ☆☆☆☆☆☆●●●●●●●●●●☆☆☆☆☆☆☆ Profesyonel yazar değilim, yazım hatalarım olabilir. Kendi kendime sevdiğim için yazıyorum ona göre yorum yapın lütfen. Kitap içinde reklam yapmayın lütfen. Aksi takdirde mesajlar silinecek ve engelleyecektir.