Her başlangıç vedaya atılan ilk adımdır. Gülçin Erva ve Ali Timur'un hayatı ve hikayeleri gibi. BOZKURT İSİMLİ BÖLÜM BAŞLIĞINI OKUYUN! KİTAP HEM KOMİKLİK HEM DE DUYGUSALLIK İÇERİR. UNUTMAYIN BU BİR KURGUDUR

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

❝Bende iki sevdanın ucu, bucağı yok, Kaza. Gönlümü almışım elime, ikiye bölmüşüm; sonu, sınırı olmayan iki sevgi sığdırmışım o iki parçaya.❞ ❝Neymiş onlar?❞ ❝Biri vatan, diğeri sen.❞ ★ KURGU, VATAN İÇİN CAN VEREN, MİLLETİNİ KORUYAN ASKERLERİN HATIRASINA YAZILMIŞTIR. GERÇEK ASKERİ OLAYLARDAN VE BİLGİLERDEN BAĞIMSIZDIR. DURUMLAR, OLAYLAR VE YERLER DEĞİŞTİRİLEREK YAZILMIŞTIR. KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMİYLE YANSITMAZ.

Hava Harp okulundan mezun olduğu an Gökdoğan Timine katılması için emir alan nam-ı değer Azap, düşmanın kalbine azap olmak için kendisi gibi sağlam ekip arkadaşlarını toplar. Hepsi çok beceriklisi pilotlar olsa da, karakter olarak en sorunlu adamlardır. Onları hizaya getirmek, bu herkesin korkuyla kaçındığı adamları disipline etmek, Azap'ın en büyük problemidir. Çünkü uzaktan kuzeni olan Erva (Ava) ile bir iddiaya girmiştir. Tanıdığı en çetin asker olan Tugay Komutanı geçecek, Erva'nın tanıdığı en güçlü adam olacaktır. Ava'nın uçak mühendisliği okuyup, kendi bindiği uçakları tamir etmesi kaderin ona oynadığı en kötü oyundur. Uçağının motoruna çorap sıkıştırmamasını ümit eder. Çünkü çocukken onun bisikletine bir çok kez çorap sıkıştırmıştır.

"Öğretmen Hanım beni şaşırtıyorsunuz" alaylı sözlerine boşça baktım "Önce beylik tabancası şimdi çakı" dediğinde sessizliğimi sürdürmüştüm. Ensemde bağladığım şalın bir ucunu sağ omzumdan öne getirip bağladığım uç kısmından kumaşa kesik attığımda bana dikkatlice baktığını gördüm. Ben ise bakmamakta ısrarcı az önceki yaşananların üzerime sindirdiği korkusuyla şalımı uğraşlar sonucu kesip çakıyı çantama bıraktım. "Korkulacak bir durum yok" sözlerini işittim lakin duymuyordum da. O an öyle bir duygunun girdabındaydım ki emin olduğum duygulardan bile emin değildim. Elimdeki yamuk yamuk kesilmiş kumaş parçasını koluna sarmak için uzatmasını işaret ettiğimde az önceki alaylı tebessüm yüzünden silinmişti. Kolunu uzattığında diz kapağının birkaç santim yukarısında kumaşı bağlarken telaşıma karşı "Korkmayın ölmeyeceğim" sözleri kalbime keskin bir ok sapladı. Atacağım düğüm yarıda kalmış gözlerim sözlerindeki etili kalmıştı. Birkaç saniye haram olduğunu bile bile tepkisiz kırık bir kalple bakmıştım. O kısacık sürede içim içimi yemişti. "Şaka..." alayla kıvrılan dudakları bakışlarımı kaçırırken ikinci düğümü attığım da "Hem daha içilecek çay sözüm var" demişti. Geriye attığım bir adımla aramızda oluşan mesafeyi aşmıştım. "Doğru..." diye titrek bir nefesle kelimeler dökülmüştü. "Çay sözünüz var, üsteğmen" demiştim. Buruk bir tebessüm dudaklarımda yer etti. İnsan geleceğinde neler olacağını bilemezken gözlerime dokunan gözlerde ben, bir gelecek görmüştüm. Küçük bir kız çocuğu, esmer yağız bir oğlan çocuğun geleceğini gördüm. Bize ait yarını, üzüm karası gözlerinde bir dünya. Ben gözlerinde yarınımızı görmüştüm... . . . 🌿

Kader baştan çizmişti hayatlarını. Bütün roller dağıtılmış, her ayrıntı düşünülmüştü. Yağmurlu bir günde karşılaşmışlardı. İkisi de sinirli ikisi de birbirinden öfkeliydi.Yavuz tesadüf diye düşünürken Esra tevafuk diye içinden geçirmişti. Bu kadar zıt fikirliyken nasıl bir yaşam kuracaklardı? Aşk mıydı? Yo.. Hayır, onlarınki aşk evliliği değildi. Peki neydi, iki insanın yaşamlarını birleştiren? Soluksuz bir aşk hikâyesinin yanı sıra onları sürükleyen zorluklarda yer alıyordu. ..OLMAZSA OLMAZIMSIN...

Gözlerime kapkara bir sis indi. Ayak uçlarıma gelen okla irkilirken, hemen okun bir adım gerisinde bir çift ayak belirdi. Gözlerim, tedirgin bir şekilde ayakların sahibine baktı. Sis kalktı, gökyüzü mutlu bir ezgi gibi parıldadı. Ta ki onun gözlerine bakana kadar. Kartal gözlerinin içindeki siyahlıktaki nefreti görünce, ağzımdan şu cümleler döküldü. "Nedir bu gözlerindeki, gecenin öfkesi? Nedir bu ellerindeki, ateş güvercinleri? Nedir bu yüreğindeki. turuncu lavlar?" Biden önüme bembeyaz bir sis indi. Onu göremeyince, telaşlanan yüreğim: "Neredesin?" diye haykırdı. Derinlerden bir ses yükseldi: "Bekle, beni Hümeyra! Bekle beni!" _kitap tasarımı bana ait_ •2022

Bu hikayenin adı. DOKUNMADIKÇA AŞK. Dokunmaya meraklı bir adamla, asla dokundurtmayan ve dokunmayan muhafazakar bir kızın hikayesi. Nasıl anlata bilirim ki Adm Coper'i size? Adamımız Adm Coper. İlk kadehini hep Tanrı'nın şerefine kaldıran Adm Coper, aynı Tanrı'ya dua için avuçlarını kaldıran genç bir kıza tutuldu. ''İçerken günahlarım azalıyor'' diyen bir adama, ''bakarken günahlarım artıyor'' diyen bir kız. Kadın ilk defa gök yüzüne bakmakdan kaçındı adamın gözlerinin gökyüzü olduğunu anladığı gün. Ve gök yüzü yer yüzüne indi. Zümra Pinhan, gözlerinin rengi bal. Oysa adam için bir sardunya. DOKUNMADIKÇA AŞK olan bir sardunya. Sardunyalar da öğle değil midir? Sardunyanın kalbi çiçeklerine dokunmadığınız sürece yaşar. Dokunursan dökülür, dokunulmayı kaldıramaz, sahibini bile terk eder. Dokunulan sardunyalar yaşayamaz. Kalbi gider. Ve kadın adam için ısrarla bir sardunya. Adam bir kumarbaz. Cehennemden gelen bir Valent. Yani bir iskambil valesi. Valent-Valenin Rusca'sı. Adam iskambil kağıdında bir resim. Ve iskambil haram kadının dininde. Oysa adamın adı Adm değil özünde, Adem. Adem ilk insan ama adam insanlığını rededen bir şeytan misali. Şeytanla meleğin aşkı diyeceğim ama şeytanda bir melek değil midir aslında. ''Bir meleğin kanatlarını kırdım, artık cehennemimden hiçbir yere uçamaz'' dedi Adem Coper. Kadınları ve şehirleri terk eden bir adamın hayatı bu. En son küçük bir kadına da kaldı gidemedi ondan. Kurtulamadı. 05. 04. 2018 ilk yayım tarihi. Bütün hakları saklıdır. NOTER ONAYLIDIR. ÇALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

"HER AŞK BİRAZ KARANLIKTIR!" Bu hikayede nefes alamayan iki insan var.Boğulmammaları için, onlara bir nefes lazım.Yaşamları için bu şart. İntihara meyilli bir ruha, ölümü yasaklayan bir Azraildi o. Baybars Royal. 'Yaşayan bir ceset, ölülere haksızlık''diyen bir adam,ruhunu bir idam sahnesinde asan, palyaço bebeğinin bu sahneyi görmemesi için, yüz üstü çamura bırakan bir kıza tutulursa? Ne olur? Ölmemeye çalışırlar. Ölemezlerse, en fazla yaşarlar. ''Şah damarından'' seven bir adamın, canını kendi şah damarına bir idam ipine dolayan bir kız sıkarsa? Ne olacaktı? İntihara meyilli bir ruha, ölümü yasaklayan bir Azraildi o. Baybars Royal. "Karanlık insana doğru yolu asla götermez küçük fare.Çünkü karanlık asla doğru yol olmaz!" Dedi adam... "Ben ne zaman doğru yolu seçtim ki?" Dedi Bakır kız. 'Karanlık' bir adamın hayatına girdiği günden beri intihara meyilli bir kızın yaşama çabası. Ölmeyi küçük bir kadına yasaklayan Azrail. "Seni kendi ellerimle yaşatırım!" Dedi, küçük kadına nefes almayı öğretti. Adam "Sen her düşdüğünde ben seni tutacağım" dedi.Bakır kız ellerinin arasından kalbine düşdü. Ve Baybars Royal, küçük bir kız çocuğunu, kendisinden koruyamadı. "Canımı yakdıkça parmak uçların sızlasın adam.Yanmanın ne demek olduğunu bilirsin belki" Sürünerek yandı adam. Çünkü kolay ölüm kitabında yoktu. Aşk ve bu kız onun dünyasında olmamalıydı. "Dudakları bir uçurumdu, yaklaştığım an düşecektim" Ve adam göz göre göre uçuruma atla

Umut, en karanlık anda doğar ve bazı kıvılcımlar, devrimi başlatacak gücü taşır. Kış Gündönümü; robot teknolojisi, nükleer kış ve baskıcı bir rejimin kıskacındaki bir toplumun hayatta kalma ve umudu yeniden inşa etme mücadelesini anlatıyor. Aşk, arkadaşlık ve direnişin iç içe geçtiği bu hikâye, okuru karanlık bir gelecekte bile inancın ve cesaretin izini sürmeye davet ediyor.