Işığını kaybetmiş yönünü arayan bir adam. Ona yönünü gösteren ışığı tutan bir kadın. Rüyalarında çehresini göremediği bir adama kapılan Suhandan, onu derinden sarsacak kişinin çok yakınında hatta evinde olduğunu öğrenmesi ile yeni bir sayfa açacak kaderine. Ülkesinden kilometrelerce uzağa sürüklenen ve hayatının ışığını bulan Andrea bakalım bu zorlu yolculuğa daha ne kadar dayanabilecek. Büyük ve oldukça gösterişli bir yapıya sahip olan Gediz malikanesi nasıl bir aşka gebe kalacak gelin bunu hep birlikte görelim. Trabzon'dan, İtalya'ya uzanan bir hayat öyküsü. "Yönüm, yönüne vuruldu." Kapak tasarım; theguldesing

"Öğretmen Hanım beni şaşırtıyorsunuz" alaylı sözlerine boşça baktım "Önce beylik tabancası şimdi çakı" dediğinde sessizliğimi sürdürmüştüm. Ensemde bağladığım şalın bir ucunu sağ omzumdan öne getirip bağladığım uç kısmından kumaşa kesik attığımda bana dikkatlice baktığını gördüm. Ben ise bakmamakta ısrarcı az önceki yaşananların üzerime sindirdiği korkusuyla şalımı uğraşlar sonucu kesip çakıyı çantama bıraktım. "Korkulacak bir durum yok" sözlerini işittim lakin duymuyordum da. O an öyle bir duygunun girdabındaydım ki emin olduğum duygulardan bile emin değildim. Elimdeki yamuk yamuk kesilmiş kumaş parçasını koluna sarmak için uzatmasını işaret ettiğimde az önceki alaylı tebessüm yüzünden silinmişti. Kolunu uzattığında diz kapağının birkaç santim yukarısında kumaşı bağlarken telaşıma karşı "Korkmayın ölmeyeceğim" sözleri kalbime keskin bir ok sapladı. Atacağım düğüm yarıda kalmış gözlerim sözlerindeki etili kalmıştı. Birkaç saniye haram olduğunu bile bile tepkisiz kırık bir kalple bakmıştım. O kısacık sürede içim içimi yemişti. "Şaka..." alayla kıvrılan dudakları bakışlarımı kaçırırken ikinci düğümü attığım da "Hem daha içilecek çay sözüm var" demişti. Geriye attığım bir adımla aramızda oluşan mesafeyi aşmıştım. "Doğru..." diye titrek bir nefesle kelimeler dökülmüştü. "Çay sözünüz var, üsteğmen" demiştim. Buruk bir tebessüm dudaklarımda yer etti. İnsan geleceğinde neler olacağını bilemezken gözlerime dokunan gözlerde ben, bir gelecek görmüştüm. Küçük bir kız çocuğu, esmer yağız bir oğlan çocuğun geleceğini gördüm. Bize ait yarını, üzüm karası gözlerinde bir dünya. Ben gözlerinde yarınımızı görmüştüm... . . . 🌿

Öfkesine, hırsına, geçmişine kapılmış bir adam, "BARLAS KARAHAN " Geçmişinden habersiz, hırslı yeşil gözlere düşmüş genç bir kız, "HÜMEYRA ATABEY" Ilık bir esinti, intikamla yanan kalbe sarıldı. ... Bakışları altında bedenime değen elleri, benliğimi karışıyor. Her defasında ateşe değdiriyordu. Yeşil gözlerini perdeleyen esrarengizlik altında yatan intikam bedenimi, titretmişti. Çığlık çığlığa bağırarak beni itelediği geçmişin izlerini acıyla izliyordum. Rutubetlenmiş, paslı bir kimlikti. Tutsaktım! Niçin, tutsak olduğumu dahi bilmeden bana nefret ile bakan, adamın elleri arasında esir edilmiştim. "Sen kimsin" güçlükle can bulan kelimeler, savsak bir edayla titrekçe dökülmüştü.Bedenime değen elleri, sert baskısını hissettirirken yerleşen sızı acı bir inlemeyle firar etmişti. Kolumdaki baskı arttı. Kemiklerimin birbirine dokunduğunu hissettiren acı yer almıştı. Dokunduğu her yer yanıyordu. Günahın azametiyle ıstırap çeke çeke ateş alıyordum. "Ben" dedi. Kısılan gözleri gizemine kimlik kazandırdı. Bütün acılarını intikama sürükleyecek bakış sunmuştu. "Babanın günahıyım.." Geçmişin sürüklediği gerçek, acı, entrika, aksiyon dolu bir hikaye "HİSS-İ İNTİKAM"

Kader baştan çizmişti hayatlarını. Bütün roller dağıtılmış, her ayrıntı düşünülmüştü. Yağmurlu bir günde karşılaşmışlardı. İkisi de sinirli ikisi de birbirinden öfkeliydi.Yavuz tesadüf diye düşünürken Esra tevafuk diye içinden geçirmişti. Bu kadar zıt fikirliyken nasıl bir yaşam kuracaklardı? Aşk mıydı? Yo.. Hayır, onlarınki aşk evliliği değildi. Peki neydi, iki insanın yaşamlarını birleştiren? Soluksuz bir aşk hikâyesinin yanı sıra onları sürükleyen zorluklarda yer alıyordu. ..OLMAZSA OLMAZIMSIN...

"Dicle... Fırat'ına kavuşmak için deli gibi çağlayan Dicle! Ömrünü adadığı kişiyi ne kadar uzaktan da olsa bir çırpıda anlayan Dicle!" Sözleri buz gibi dökülürken gözleri öyle değildi. Mavi hareleri alev alev yanıyordu sanki. Ne cevap vereceğimi bilememiştim. Boğazıma yumru otururken o gözlerini gözlerimden bir an olsun çekmiyordu. "Ya Fırat? Dicle'nin aşkıyla her şeyi yakıp yıktı. Gözü sadece Dicle'yi görüyor, ruhu sadece onu hissediyordu. Sonra ne oldu? Dicle ile kavuştu ama Fırat onu görmedi bile!" Derin soluklar alıp devam etti cümlelerine. "İkisi de birbirine zıttı, imkansızdı. Ama Fırat aşkını fark edemeyecek kadar sevdalı, Dicle ise Fırat'ın onu görebilmesi için fedakar." Bir adım atıp daha da yaklaştığında sertçe yutkundum. Dicle'nin sesi aramızdaki tek ses olmuştu. "Bende ilk başta Fırat gibi kördüm. Ama sonra onu, aşk bildiğim vatanımla aynı yere koyduğumu anladım. Emin olamadığım ise onun Dicle gibi sevdalı ve fedakar olup olmadığı." *' Gözler yıldız kaş hilal, Almış ele okla yay, Gel bir turân kuralım, Kızımız olsun, Umay... #1-Türk 03.04.21 #1- yakışıklı 16.04.21 #1-spiritüel 18.04.21 #2-romantik 02.08.21 #1-doktor 17.05.21 #1-askeryareni 03.10.20

Gözlerime kapkara bir sis indi. Ayak uçlarıma gelen okla irkilirken, hemen okun bir adım gerisinde bir çift ayak belirdi. Gözlerim, tedirgin bir şekilde ayakların sahibine baktı. Sis kalktı, gökyüzü mutlu bir ezgi gibi parıldadı. Ta ki onun gözlerine bakana kadar. Kartal gözlerinin içindeki siyahlıktaki nefreti görünce, ağzımdan şu cümleler döküldü. "Nedir bu gözlerindeki, gecenin öfkesi? Nedir bu ellerindeki, ateş güvercinleri? Nedir bu yüreğindeki. turuncu lavlar?" Biden önüme bembeyaz bir sis indi. Onu göremeyince, telaşlanan yüreğim: "Neredesin?" diye haykırdı. Derinlerden bir ses yükseldi: "Bekle, beni Hümeyra! Bekle beni!" _kitap tasarımı bana ait_ •2022

Bu hikayenin adı. DOKUNMADIKÇA AŞK. Dokunmaya meraklı bir adamla, asla dokundurtmayan ve dokunmayan muhafazakar bir kızın hikayesi. Nasıl anlata bilirim ki Adm Coper'i size? Adamımız Adm Coper. İlk kadehini hep Tanrı'nın şerefine kaldıran Adm Coper, aynı Tanrı'ya dua için avuçlarını kaldıran genç bir kıza tutuldu. ''İçerken günahlarım azalıyor'' diyen bir adama, ''bakarken günahlarım artıyor'' diyen bir kız. Kadın ilk defa gök yüzüne bakmakdan kaçındı adamın gözlerinin gökyüzü olduğunu anladığı gün. Ve gök yüzü yer yüzüne indi. Zümra Pinhan, gözlerinin rengi bal. Oysa adam için bir sardunya. DOKUNMADIKÇA AŞK olan bir sardunya. Sardunyalar da öğle değil midir? Sardunyanın kalbi çiçeklerine dokunmadığınız sürece yaşar. Dokunursan dökülür, dokunulmayı kaldıramaz, sahibini bile terk eder. Dokunulan sardunyalar yaşayamaz. Kalbi gider. Ve kadın adam için ısrarla bir sardunya. Adam bir kumarbaz. Cehennemden gelen bir Valent. Yani bir iskambil valesi. Valent-Valenin Rusca'sı. Adam iskambil kağıdında bir resim. Ve iskambil haram kadının dininde. Oysa adamın adı Adm değil özünde, Adem. Adem ilk insan ama adam insanlığını rededen bir şeytan misali. Şeytanla meleğin aşkı diyeceğim ama şeytanda bir melek değil midir aslında. ''Bir meleğin kanatlarını kırdım, artık cehennemimden hiçbir yere uçamaz'' dedi Adem Coper. Kadınları ve şehirleri terk eden bir adamın hayatı bu. En son küçük bir kadına da kaldı gidemedi ondan. Kurtulamadı. 05. 04. 2018 ilk yayım tarihi. Bütün hakları saklıdır. NOTER ONAYLIDIR. ÇALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

"HER AŞK BİRAZ KARANLIKTIR!" Bu hikayede nefes alamayan iki insan var.Boğulmammaları için, onlara bir nefes lazım.Yaşamları için bu şart. İntihara meyilli bir ruha, ölümü yasaklayan bir Azraildi o. Baybars Royal. 'Yaşayan bir ceset, ölülere haksızlık''diyen bir adam,ruhunu bir idam sahnesinde asan, palyaço bebeğinin bu sahneyi görmemesi için, yüz üstü çamura bırakan bir kıza tutulursa? Ne olur? Ölmemeye çalışırlar. Ölemezlerse, en fazla yaşarlar. ''Şah damarından'' seven bir adamın, canını kendi şah damarına bir idam ipine dolayan bir kız sıkarsa? Ne olacaktı? İntihara meyilli bir ruha, ölümü yasaklayan bir Azraildi o. Baybars Royal. "Karanlık insana doğru yolu asla götermez küçük fare.Çünkü karanlık asla doğru yol olmaz!" Dedi adam... "Ben ne zaman doğru yolu seçtim ki?" Dedi Bakır kız. 'Karanlık' bir adamın hayatına girdiği günden beri intihara meyilli bir kızın yaşama çabası. Ölmeyi küçük bir kadına yasaklayan Azrail. "Seni kendi ellerimle yaşatırım!" Dedi, küçük kadına nefes almayı öğretti. Adam "Sen her düşdüğünde ben seni tutacağım" dedi.Bakır kız ellerinin arasından kalbine düşdü. Ve Baybars Royal, küçük bir kız çocuğunu, kendisinden koruyamadı. "Canımı yakdıkça parmak uçların sızlasın adam.Yanmanın ne demek olduğunu bilirsin belki" Sürünerek yandı adam. Çünkü kolay ölüm kitabında yoktu. Aşk ve bu kız onun dünyasında olmamalıydı. "Dudakları bir uçurumdu, yaklaştığım an düşecektim" Ve adam göz göre göre uçuruma atla

Umut, en karanlık anda doğar ve bazı kıvılcımlar, devrimi başlatacak gücü taşır. Kış Gündönümü; robot teknolojisi, nükleer kış ve baskıcı bir rejimin kıskacındaki bir toplumun hayatta kalma ve umudu yeniden inşa etme mücadelesini anlatıyor. Aşk, arkadaşlık ve direnişin iç içe geçtiği bu hikâye, okuru karanlık bir gelecekte bile inancın ve cesaretin izini sürmeye davet ediyor.

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©