KEMİKLER MİRASI SERİSİNİN BÜTÜN KİTAPLARI BURADADIR. KİTAPLAR BAĞIMSIZ DEĞİLDİR AMA HER KİTAP FARKLI KARAKTERLERİN HİKAYESİNİ KONU ALMAKTADIR. KİTAPLAR MAHŞER SÜRÜSÜ YEDİ MOTOSİKLET KULÜBÜ'NÜN BAŞKANI, BAŞKAN YARDIMCISI, ÇAVUŞU VE ONLARDAN İNTİKAM ALMAK İÇİN ARALARINA KARIŞAN KADIN KARAKTERLERİN KARANLIK ROMANTİZM HİKÂYESİNİ ANLATMAKTADIR. 🐉 BİRİNCİ KİTAP KEMİKLER MİRASI (SİN VE REBEL'IN HİKÂYESİ) 🐉 İKİNCİ KİTAP YALANLAR MİRASI (DEZ VE RILEY'NIN HİKÂYESİ) 🐉 ÜÇÜNCÜ KİTAP HAYALETLER MİRASI (SETH VE SAWYER'IN HİKÂYESİ) Uyarı(+18)

|Yetişkin içeriklidir.| Gök öyle bir gürledi ki sanki gökyüzü delinmişti. Şimşek öyle bir çakmıştı ki ortalık bir anda aydınlanmıştı. Genç kadın derin bir nefes aldı ve üzerine çarpan yağmur damlalarına şükretti, şükretti çünkü bedeninde ki bütün kanı sıyırıp almıştı. Peki ya koku? Ellerindeki kan kokusunu hangi yağmur alıp götürecekti? Bu gece öyle bir geceydi ki bütün kalpleri titretmişti. Öyle günahkâr öyle acımasızlıkla doluydu ki bu gece yüzyıllar geçse bile unutulmayacaktı. Bir gece ne kadar korkunç olabilirdi ki? Bir aşk nasıl kana boyanabilirdi? Nasıl bir çukura batabilirdi? Derin bir nefes aldı genç kadın ardından da fısıldadı. "ellerimdeki kanın kokusunu alabiliyorum." Bu öyle bir fısıldamaydı ki gök yeniden gürlemiş ve şimşeği biraz ilerisine düşürmüştü. Çünkü bu gece çok ama çok lanetli bir geceydi.

ARAF MELEĞİ: KAYIP RUH Bir ışık yansıdı koca gökyüzünden. O ışık sadece bana görünürdü diğer herkese kör. Asıl soru şuydu lügatımda, neden ben? Işık büyüdü, büyüdü ve tüm bedenimi kapladı. Bir şeyler oluyordu ama müdahale edemiyordum. Zihnim bulanıklaşıyordu, belki de bedenim siliniyordu... Dünyadan yok oluyordum... Var olduğum yerse dünya gibi gibiydi ama sadece gibiydi, dünya değildi. Adını bilmediğim bu gri şehir neresiydi peki? Vera Kaya... Benim adım buydu ama bileğimde yazan isim bambaşkaydı, Hüma... Hayır, ben Vera'yım, Vera Kaya'yım! O zaman Hüma kimdi? ARAF MELEĞİ: CEHENNEM SUYU Onun yokluğunu kalbime gömerek gittim ondan ama bilmiyordum bu gidişle onu korumak isterken ikimizi de tehlikeye attığımı. Birleşmeyen ruhlar sonsuza dek yok olur, dediler bize. Bilmiyorlardı ki bizim var oluşumuz tenin bileşmesi ile değil kalbimizdeki sevgi ileydi. Girdiğimiz bu savaşı kazanmak zorundaydık, bizim başka bir çaremiz yoktu. Önümüzdeki her engeli aşmalıydık el ele. Fakat gün geldiğinde tek engelin birbirimiz olacağını düşünemezdik. Şehre gelmeden önce gördüğüm rüyayı yaşamayı düşünmezdim fakat Purgatoryo Şehri içimde bu vecayı doğurdu. Karnımda, tam oradaydı yanan alev topu ve buna tek bir çare vardı. Çarem sadece ölümdü. Eşleşen ruhların birleşmesi geldiğinde hiçbir şey sona ermiyordu, her şey daha yeni başlıyordu.. ARAF MELEĞİ: VEDA BUSESİ Ruhum iki evren arasında sıkışıp kalmıştı, Araf ve Dünya. Kalbim ise iki kişi arasında sıkışmıştı, Aren ve kızım. Nasıl dayanacağımı bilmediğim günlerin sonunda tek gerçek olan ölüm ile yüzleşmiştim, ruhum sevdiğim adama kavuşurken bedenim kızımdan uzaklaşmıştı. Tohumumun atıldığı evime, Purgatoryo Şehri'ne, tek gidişli bilet aldığımda hiçbir şeyin bıraktığım gibi olmadığını görecektim. Sevdiklerimi bir bir kaybederken

Banu bir anaokulunda öğretmenlik yapıyor, yanında oğlunu da götürüyordu. Oğluysa günden güne büyüyor, güçleniyor, zeki bir birey olarak yetişiyordu. Banu'nun yükü ağırdı fakat o her şeyi başarabilecek cesur bir kadındı. Yaşadığı şehir artık onu sıkıyordu. Yeni bir yerde yeni bir hayata başlamak ve hayatındaki bütün acıları unutmak istiyordu. Peki bunu başarabilecek miydi? Dünyanın neresinde yaşamak istiyorsanız oraya gidin fakat çantanıza iki şey almayı unutmayın. Cesaret. Çalışkanlık

Yanlış bir numaradan doğan biraz alevli, biraz tatlı, birazda mizah dolu bir aşk... ****************************************************** Müzik bitmişti, biz hâlâ birbirimize aşkla bakıyorduk. Devam ediyordu bizim için melodi, devam ediyordu bizim için tüm sözler; dans ediyordu notalar, dans ediyordu ayışığında kahverengi gözlerimizi süsleyen yıldızlar. Titrek bir nefes verdik ikimizde, uzunca bir süre birbirimize baktık. Sanki uzun yıllar boyunca birbirini görmeyen iki sevgiliydik. Buyduk biz. Ne kadar yanyana dursak da yine de özlerdik birbirimizi, kalbimizi, gözlerimizi... Hiç kimse bakamazdı bize bizim gibi. Anlayamazdı kimse, birbirimiz için atan kalplerimizin sözlerini. Ben o'ydum, o bendi. Birdik biz, farklı bedenlerde atan tek bir kalptik. Tek nefes, tek dudak, tek söz, tek beden, tek kalp. Korkmaya, kaçmaya dair bir şey aradım kalbimde. Ama yoktu... Sadece güven vardı, sevgi vardı, aşk vardı. Korkmuyordum, eşim olacak bu adamdan da yeni hayatıma atılmaktan da korkmuyordum. Bana elini uzattı, gözlerinin içine bakmaya devam etmek istedim, uzandım eline. Sıkıca tuttu beni, bırakmadı sonsuza değin. Başparmağı usulca elimin üzerini okşarken alnımda dudaklarını hissederek gözlerimi yumdum. "Hazır mısın birtanem?" Gözlerimi açarak ona baktım. Dudaklarımı bir gülümseme kaplarken uzanabildiğim kadarıyla minikçe boynundan öptüm. "...Hazırım sevgilim."

Dikkat!! +18 içerir Puslu gözleri tüm bedenimi tarıyor, aklından Bin bir türlü düşünceler geçiyor gibi düşünceli bir şekilde bakıyordu bana. "İçimde ki bu duygu beni bencilliğe itiyor. " Dedi. Gözlerimin içine bakarak. "Hiç olmadık şeyler geliyor aklıma" Derin bir nefes aldı. Belimdeki sıcak eli sırtıma doğru gitti. Ve beni kendisine çekti. Hızlanan nefesim kontrolsuz kalbim ile ona bakıyordum. "seni alıp böyle içime sokasım var" kendine inanmıyormuş gibi başını iki yana salladı. "Hangi ara bu kadar kontrolsüz oldum anlamıyorum. Ben hiç bu kadar kontrolsüz olmadım. " Eğilip Alnını alnıma yasladı. "Seni" diye fısıldadı "seni gelinim olarak istiyorum"dedi kendinden emin bir sesle. Benim için artık Zaman durdu . Sesler artık birer uğultuluydu. Annemin kaderini yaşamak üzereydim "Her anımı seninle yaşamak istiyorum" dedi. Bir ihtiyaç gibi... ##### O Alfa kurttu, ve artık bir eş seçimi yapmalıydı. eş seçme vakti geçip gidiyordu ve hala eşini bulamamıştı. taki kimliği belirsiz bir melez ile karşılaşana kadar. ve o seçimini yapmıştı o Alfa kurdun geliniydi artık....

Kitap düzenlemeye girmiştir anlam hatları olabilir düzenleme bitene kadar başlamamız önerilir "Ada abla biraz gezelim mi Babam sen ben üçümüz " dedi birden " Babacım belki Ada ablanın işler vardır rahatsiz etmeyelim biz onu " dedi Bora bey Ayazın anında yüzü düştü kıyamadım ve " Asıldı işim yok o yüzden sahilin o tarafta gezebiliriz açıkçası " dedim Ayaz bi umutla hmen babasına baktı " İyi madem Ada ablanın işi yok gezelim " dedi . ⏱⏱⏱ Bir süredir denizin orda geziyoruz Ayazın yüzünden o tatlı gülümseme bir an olsun bile silinmedi bir babasına bir şey söylüyor bir bana "Baba kağıt helva da alalım mı " dedi ılımlı sesi ile daha sonra bana baktı " Abla dondurma da alalım mı " dedi heycanlı heycanlı " olur alırız " dedim gülümseyerek " Baba simit de alalım" dedi Ayaz " olur al babam "dedi sanki bu durumdan oldukça memnun du Ayaz hızla bana döndü ve " Martlarida besleyelim mi anne " dedi . 5 Yaş kreş öğretmeni olan Ada çok sevdiği öğrencisi Ayaz'ın bakıcısı olarak bulur bi anda kendini ne olduğunu anlamaya çalışırken kendini evli ve 5 yaşında bi çocuğu olur devamında ne olduğunu öğrenmek için gelin !Finalden sonra düzenlenecek! !Tutsak Bakıcı adlı ilk hikaye!