Bu, bir başlangıç değildi. Bir bitiş de sayılmazdı.

Hiç birine empati beslediğiniz oldu mu? Ya da içinize doğan bir hoşnutsuzlukla beraber çok sevdiğiniz ve sizden uzakta olan birine duyduğunuz özlemin uykularınızı bölmesine şahit oldunuz mu?. İnsanların sürekli empati veya altıncı his diye tarif ettikleri duyguların aslında ne olduğunu merak ettiniz mi hiç? Normal bir köylünün bu tanımlarla geçiştireceği duygular aslında zihinlerimizin Qu denen maddesellikten uzak alternatif bir boyutta serbestçe hareket etmesinden doğan eylemlerin bir sonucu olduğunu söylesem ne dersiniz? Qu hakkında yapılabilecek en yaygın tanım bütün canlıların zihinlerinin birbirleriyle kurduğu ortak bağlantılardan doğan bir evren olduğudur. Günlük yaşantımızda fark etmeden birçok defa zihnimiz bu boyuta geçer ve Qu'nun ufak etkilerine maruz kalırız fakat Zihin Büken olarak adlandırdığımız bazı kimseler bu karanlık boyutta yollarını bulmak ve bu sayede diğer bilinçli varlıkların zihinlerine nüfuz etme konusunda kendilerini özel olarak eğitmiş kimselerdir. Bulunduğumuz çağda varlığını koruyan iki büyük zihin büken grubu vardır. Kendilerini bu iki gruba da bağlı görmeyen zihin bükenlerin tabiriyle onlara Çağıranlar ve Susanlar denir. Kimilerine göreyse eski lisanda Dârun (Düzen) ve Kahran (Kaos). Zihin bükücülüğün belli kurallar çerçevesinde kullanılması gereken bir sanat olduğunu savunanlar ve onu özgürce kullanmayı kendilerine hak sayanlar. Bu iki topluluk arasında yaşanan güç dengesinin arasında kalmış kahramanlarımızın kaderi nasıl sonlanacak şahit olun !

Geçmiş, geçmiş mi? Geçmemiş. Geçer mi? Hayat bana bunu öğretmedi... 🔥 🔥 🔥 "Senden nefret ediyorum Barlas Boran!" - "Sanki ben uğruna ölüyorum !" ... "Senden nefret ediyorum Barlas." -" Uğruna ölürüm kadın!"

--- "Anne... babamın yanındaki kadın neden gelinlik giymiş?" Gözümden düşen yaşı silip gülümsemeye çalıştım, kızımın kalbini kırmak istemiyordum. "Baban... evleniyor, Yağmur," dedim sessizce. Küçük elleri ellerimin arasında titrerken, gözlerindeki merak ve şaşkınlık her şeyi anlatıyordu. Bir yemin, bir sır ve bir kalp... hepsi şimdi onun minik ellerinde saklıydı. Ve o an, yıllardır beklediğim geri dönüşün en büyük sırrı ortaya çıkmıştı... "Her şey değişti, sen farkında olmadan... Ve ben sadece izliyorum, sessizce, aramızda yıllar varken."

"Merhamet duygusu olmayan bir melek gibi Ayağa kalk ve bir efsane ol Şimdi orada duruyorsun, bana gülümsüyorsun. Gözlerin, gerçekleşecek olan kehanetten habersiz, masumca bakıyorlar bana Ama bir gün gelecek ve uyanacaksın, görmeye başlayacaksın O zaman geldiğinde sırtındaki kanatlar sana göklere çıkmanda rehberlik edecek Kaderimiz savaşabileceğimiz bir şey değil, yinede bir gün tekrar bir araya gelebileceğimizi umuyorum Ben asla cennete yükselmeyebilirim ama sana olan aşkımın devam edeceğini biliyorum." ⋆✴︎˚｡⋆ Dünyanın ve insanlığın sonunu gelmişti. Bu kutsal son, yüz yıllar önce başlamıştı fakat tamamalanamadı ve dünyanın sonunu getirmesi gereken melekler yenildi. Ölü bedenlerinin parçalarından ağaçlar yükseldi ve orada yaşayanlar uzun ömürlü, doğayla iç içe yaşayan meleksi güzellikteki elfler doğdu. Kanlarının aktığı topraklar lanetlendi ve kurudu, oralarda orklar ve goblinler doğdu. İnsanlıktan uzak görüntüleri, kana susamışlıklarıyla bilinen vahşi yaratıklar... Ruhları ise paramparça oldu ve dört bir yana saçıldı, binlerce farklı bedende doğdular, başta o bedenlere "ilahi elçi" denildi. Fakat geçen yüzyıllarda içlerindekinin melek emaresi olduğu unutuldu ve "büyücü" oldular. Seçilmiş kişilerdi. Görev yerine getirilmeli, melekler eski formlarına ve hatıralarına kavuşup dünyayı yok etmeliler. Bu kitap, kıyametin içerisindeki bir aşkın öyküsü. 🎐 Apokaliptik isimli ilk kitap

#2 +18 şiddet içerir Karanlık hüküm sürer ruhunu kaybetmiş bedenlerde. Bakanlar onları güçlü sanırlar. Hasta bedenlerdir onlar. Ruhları kayıptır. Acı çekmeye alışmak kolay bir duygu mu sanılır? Acı ile yaşamak zevklimi geliyor sana? Yere düşünce kırılan kolun açısını bağırarak dindiremezsin. Bir trafik kazası geçirirsin ve annen baban oracıkta gözlerinin önünde ölü verir. Sen kırılan boynunun acısı ile onlara bakar ve kendi acını unutursun. Yedi yaşında bir çoçuksundur ama artık büyümüşsündür. Kayıp ruhlar acıların keyif verdiği bir hayatı ideme ettirmez. Acılar ile yaşamayı emreder sana. Başlayacağınız bu kitap bağımlılık yapabilir. Aşırı merek ve heyecana yol açabilir. Büyük ihtimal kitaba başladığınızda vaktiniz varsa bitirmeden elinizden bırakamayacaksınız. Yani uykusuzluğa yol açabilir. "İddialı konuşuyorsun yazar" diyenler, okumayı bitirdikten sonra "yeni bölüm gelsin bir an önce" de diyeceksiniz

İki düşman mahalle. Lodos ve Samyeli. İki düşman mahallenin iki ayrı reisi. İnsanlara göre sıradan bir şey gibi gelsede onlara göre reislik yürek meselesiydi. Düşman iki mahalle olsalar da hiçbiri düşman olmayı zerre istemiyordu. Fakat onların kaderi buydu. Çözüm yolu olmayan bu düşmanlığı nasıl bitireceklerdi? Belki de dostluk, Belki de aşk. Sonunda reisliklerini kaybedecek dahi olsalar bu düşmanlığı bitireceklerdi. Bunun için söz dahi vermişlerdi. Reis sözü.... 25.08.2017 #Bu isimle yayınlanan ilk kitaptır. #Wattpad de yayınlanan ilk ve tek kurgudur. Reislik #1 Düşmanlık #1 Mahalle #1 Mizah #1

Öncelikle merhaba arkadaşlar bu kitabı bir yerden çalmadim benim kitabım bu! biri hesabımı çaldı ondan başka bi hesap açip burdan yazıcam kitabımın devamını. artık bu hesapta kitabıma devam edicem merak etmeyin. SİZLERİ SEVİYORUMM💕🌸

Hayalleri olan ama umutları olmayan çocuğa ne denilebilir ki...

İblisler ile bitmeyen savaş neredeyse sona gelmişti. Bir lich ile karşı karşıya gelen Milas göğsünden yaralanır ve yere düşer. "Ben... Öldüm mü..?" Öldükten sonra yeniden doğan Milas, yeni ailesine ve iblislerle barış içinde olan bu dünyaya adapte olmaya çalışır.